Justin Timberlake stopt ermee, over 8 jaar...

Hoezo fout? Dat valt toch met meer te onderbouwen dan met "omdat hij in een boyband zit", toch? Nou?

Precies. Maar ik bedoelde eigenlijk niet fout maar 'fout'.

'Fout' = Gewaardeerd door meisjes van omstreeks 12 jaar, maar stiekem toch wel een getalenteerde artiest. Toch zo neergezet dat je het bijna niet leuk kan gaan vinden, als serieus muziekliefhebber. Bijvoorbeeld Justin. Of The Darkness.

Dat zijn muziek zelfs in spotjes van McDonalds terug te horen is, bedoel je? Mij boeit dat nauwelijks meer.

En die Timberlake moet zijn muil houden, en zijn Michael Jackson-achtige carriere voortzetten. Eerst een Thriller uitpoepen, dan praatjes krijgen of gek worden.

Toch een beetje jammer...

Goed, ik zal me even uitstrekken op de bank om de amateurpsycholoog in jou te bevredigen.

Je wilt graag weten waar het 'vuur' vandaan komt dat ik in mijn reactie aan de dag leg. Allereerst komt dat (zoals je ongetwijfeld al had geconcludeerd) door het verleden van de jongen. Justin Timberlake is een belangrijke component in de overvloed aan boyband-muziek die de laatste jaren over de wereld is uitgestort, en dat zal ik hem niet zomaar vergeven. Daarbij komt dat zijn imago als "self-proclaimed" sekssymbool me ook enorm tegenstaat. Tel daarbij op dat ik de muziek niet bepaald bijzonder vind en ik me mateloos kan ergeren aan 's mans stem, en dan heb je voldoende redenen om een gezonde hekel aan hem te hebben.

Maar, zoals jij heel juist beredeneert, dat is natuurlijk nog geen reden om op dergelijke banale wijze te fulmineren tegen de ongetwijfeld goedbedoelende man. En dat klopt ook. De reden dat ik me in het geval van Justin Timberlake geroepen voel om mijn afkeer ook op zodanige wijze te uiten - en in het hypothetische geval van The Decemberists niet - is tweeledig. Allereerst is er natuurlijk het feit dat ik te pas en te onpas wordt geconfronteerd met Justin Timberlake. The Decemberists kan ik gemakkelijk ontlopen als ik wil, Justin Timberlake wordt me aan alle kanten door mijn strot geduwd (om het even banaal te zeggen). En naarmate je vaker geconfronteerd wordt met iets dat je niet leuk vindt, groeit de ergernis.

Maar belangrijker is waarschijnlijk toch wel de wijze waarop iedereen zich in alle mogelijke bochten wringt om te zeggen hoe goed ze Justin Timberlake wel niet vinden. In het verleden was het nog wel eens zo dat mensen hun uiterste best deden om te zorgen dat de muziek waar ze naar luisterden werd beschouwd als "verantwoord". Anders werd je niet serieus genomen. Tegenwoordig word je echter geacht te bewijzen hoezeer je wel niet open staat voor alle soorten muziek. En als je dan dus niet houdt van Justin Timberlake, of Beyonce, of Jay-Z, dan loop je al gauw het risico verweten te worden een te beperkte blik te hebben. Dus valt iedereen over elkaar heen om te zeggen hoezeer ze Justin Timberlake wel niet waarderen.

Het is vooral die (vaak ongemeende) adoratie waar ik me aan erger. En dan mag ik daar graag (op mijn eigen banale wijze) wat tegengas op geven.

Sign of the times, Oratona, zie ook de singles-lijst van Pitchfork en de Subs-nummersjaarlijst. De muren zijn geslecht, en terecht.

Bestaat het trouwens nog, mensen die enkel en alleen voor één genre gaan, dus alleen maar Noorse blackmetal en verder niks? Ik dacht dat eenkennigheid w.b. genre niet of nauwelijks meer voorkwam - het aardige is trouwens dat die Noorse blackmetal weer te herleiden is naar de blues. Eenkennigheid in de zin van: dat ken ik niet, dus dat lust ik niet, da's weer wat anders.

Kun je voorbeelden geven van die ongemeende adoratie, Oratonastick? Namen, rugnummers?

En voor alle duidelijkheid: Justin T maakte zijn beste nummer mét N*Sync, het hemelse "Girlfriend", waarin de meerstemmige zang mij kippe(n)vel bezorgt, precies zoals "Colour me in" van Broadcast en "Hong Kong" van Fennesz.

Ik zal je de foto's van mijn opstaande haarzakjes mailen, beoordeel dan nog eens hoe "ongemeend" de liefde voor Timberlake dan wel 'te' verantwoorde muziek is.

Als ik zo kort mag zijn je punt samen te vatten: je voelt de nood om je te verzetten tegen het bovenmatige geprijs van Justin Timberlake, omdat hij door de 'alternatieve muziekliefhebber' (zoals wij het stereotype allen nog kennen uit de vroege jaren '90) gebruikt wordt om een nieuwe openheid te suggereren.
Toch komt dit als een drogreden op me over. Ik ren gillend weg voor hippe classificaties als 'fout', ' 'fout' ', 'goed fout', of het beschouwen van muziek als verantwoord, om er je eigen openheid of vooruitstrevendheid mee aan te geven. Ik houd mij verre van dergelijke onbenulligheden omdat ik daartoe de keuze bezit, omdat ik het inhoudsloos, pretentieus of über-modieus vind. Ik zal er eerst tegen ageren, het later verwerpen en er uiteindelijk geen aandacht meer aan besteden.

Want geloof het of niet, het *is* echt mogelijk om Justin Timberlake goed te vinden, naast de 'verantwoorde' muzieksmaak die jij misschien zou verwachten van met name mensen die dit forum bezoeken. Over banaliteit gesproken: de samentrekkingen van al die spieren in mijn lichaam als ik Justified hoor, op een goed moment, is niet te ontkennen. Dan kan, zeg, Dopplereffekt nog zo hoog staan in mijn jaarlijst, de muziek van Justin Timberlake kan daar uitstekend naast bestaan. Ze leven zelfs in harmonie met elkaar.

Als jij zegt dat je zijn stem niet kan uitstaan... het is voor mij genoeg, echt waar. Dan houdt het gewoon op, en begrijp ik waarom je er niet naar kan luisteren, dat is een legitiem argument. Ik zou niet durven jou een beperkte blik te verwijten!
Maar 'je kunt verweten worden niet open te staan'... dat heeft meer te maken met hoe jij denkt over mensen die én JT én bijvoorbeeld The Decemberists goed vinden. En daar is – in mijn geval - geen enkel ‘gewring in bochten’ bij hoor, geloof me.

Tot slot, Justin als 'self-proclaimed sex-symbol': Ik wil nog wel een extra duit in het zakje doen door te verklaren dat ik Justin Timberlake - naast dat hij goede muziek maakt - ook nog eens een enorm lekker ding vind. Ik hoop dat je van me aan wilt nemen dat ik dat niet zeg omdat miljoenen anderen het ook zeggen – want die kant lijkt het nu op te gaan – maar gewoon omdat ik dat vind. Klaar. Het idee dat ik me zou moeten verdedigen omdát ‘al zoveel mensen dat roepen’ komt als tamelijk ridicuul op me over.

Het hoeft niet altijd een strijd te zijn tussen verantwoord en onverantwoord, dat is maar net of zo een strijd in jouw beleving bestaat, of jij het gevoel hebt dat je daarin partij moet kiezen, of een standpunt in moet nemen. In mijn wereld is daar gewoon geen plaats voor.

Ik zie dat mijn standpunt bij sommige mensen nogal wat gevoelens opwekt! En dat men het over het algemeen niet met mij eens is (behalve GzZz dan, hoewel hij dat zelf wellicht anders ziet). Da's leuk discussieren! :-D

Allereerst een aantal misverstanden uit de weg ruimen. Ik krijg de indruk dat mijn uitleg wordt uitgelegd als een aanval, alsof ik zeg dat je niet van Justin Timberlake zou mogen houden of dat je je daarvoor zou moeten verantwoorden. Helemaal niet, als je het (oprecht) mooi vindt, lekker naar luisteren. Maar mij werd gevraagd waarom ik me zo druk maak als het over Justin Timberlake gaat, en dat is dus omdat ik van mening ben dat de algehele bewondering van die man te ver gaat en niet in verhouding staat tot wat ie heeft gepresteerd (maar ik vind zijn muziek niks, dus dan vind je dat al snel).
En daarmee wil ik dus niet zeggen dat het niet mogelijk is dat iemand 's mans muziek mooi vindt, maar ik blijf erbij dat er genoeg mensen zijn die desgevraagd zullen zeggen dat Justins album inderdaad best goed is (omdat dat het gewenste antwoord is), maar er nog nooit naar geluisterd hebben en bij het tegenkomen van een Timberlake-videoclip meteen doorzappen. Evenals ik geloof dat er mensen zijn die op zoek gaan naar een zo onbekend mogelijke band, om vervolgens iedereen te laten merken hoe bijzonder hun smaak wel niet is en dat ze zich zeker niet inlaten met die commerciele troep. (Hoewel dat, zoals Gerard al terecht opmerkt, een uitstervend verschijnsel is.) Waarmee ik dus zeker niet wil zeggen dat het niet mogelijk is om oprecht helemaal gek te zijn van een groep die verder helemaal niemand kent. Alleen maar dat ik soms wat twijfels heb bij mensen hun motieven.

Verder vind ik het grappig om op te merken dat Gerard hier het volgende zegt:

Ik ren gillend weg voor hippe classificaties als 'fout', ' 'fout' ', 'goed fout', of het beschouwen van muziek als verantwoord, om er je eigen openheid of vooruitstrevendheid mee aan te geven.

Waarmee hij aangeeft te vinden dat je je niet moet laten beperken door grenzen van genres. Wat denk ik op dit moment wel zo'n beetje de "heersende mening" is. Waarmee ik weer terugkom bij mijn oorspronkelijke punt, namelijk dat mensen zich graag conformeren aan die heersende mening. En dat leidt dan weer tot de onoprechtheid waar ik me zo druk over kan maken.

Ik weet niet waaróp, maar je zou best eens gelijk kunnen hebben. Bovendien is elke andere boodschap dan vrede zeer welkom in deze dagen! ;-)

Verder vind ik het grappig om op te merken dat Gerard hier het volgende zegt:

Ik ren gillend weg voor hippe classificaties als 'fout', ' 'fout' ', 'goed fout', of het beschouwen van muziek als verantwoord, om er je eigen openheid of vooruitstrevendheid mee aan te geven.

Waarmee hij aangeeft te vinden dat je je niet moet laten beperken door grenzen van genres. Wat denk ik op dit moment wel zo'n beetje de "heersende mening" is. Waarmee ik weer terugkom bij mijn oorspronkelijke punt, namelijk dat mensen zich graag conformeren aan die heersende mening. En dat leidt dan weer tot de onoprechtheid waar ik me zo druk over kan maken.

Correct, maar hiermee belanden we uiteindelijk op een dood spoor denk ik. Ik probeer, zoals je terecht concludeert, aan te geven dat de tijd toch voorbij is, of zou moeten zijn, dat JT's muziek enkel als bijvoorbeeld 'top-40'-muziek gekwalificeerd wordt, en dat het als 'serieuze' muziekliefhebber niet mogelijk of niet oprecht zou zijn dat goed te vinden.
Jouw uitleg over de misverstanden is helder, voor zo iets goedkoops heb ik je niet versleten hoor, geloof me. Ik neem zonder meer van je aan dat er mensen zullen zijn die met Justin Timberlake cum suis populaire denken het Paard van Troje binnen te halen: hét bewijs van ruimdenkendheid of postmoderniteit.
Maar je komt wel voor een tweesprong te staan: zegt x JT goed te vinden enkel omdat hij het goed vindt, of zegt x JT goed te vinden om zich daarmee te conformeren aan de 'heersende mening'? Ik denk dat je voorzichtig moet zijn zo een oordeel te vellen.

Ik vind het geen non-issue hoor, integendeel. Ik ben net zo nieuwsgierig als jij naar of men zich behaaglijk naar die mening voegt, wat de beweegredenen van iemand daarover kunnen zijn. Maar uiteindelijk pas ik ervoor een dergelijk oordeel te vellen danwel aan te laten meten, omdat je daarmee al snel (de indruk wekt) de vrijheid van 'genotskeuze' te determineren, en dus te beknotten.
Het mag als de ultieme dooddoener klinken in deze discussie (wie zei ook alweer: 'all clichés are trueisms, and all trueisms are true' ;-) maar ik heb geen argumenten in handen iemands affectie of fascinatie voor Justin Timberlake cs voor 'onecht' te verslijten, en bovenal, ik wíl die argumenten ik ook niet in handen hebben, omdat het mijn zaak niet is. Daar wil ik me gewoon niet mee bezig houden. Wel op macroniveau - zoals ik nu reeds aan het doen ben door het te bespreken - maar niet op kleinere schaal.

Ergo: de onoprechtheid die jou tegen de borst stuit, voortvloeiend uit conformisme aan de 'heersende mening', is uiteindelijk enkel jouw probleem :-) Flauw, ik weet het, maar er zijn geen formules op los te laten. Misschien zie jij in jouw buurman of collega x het schoolvoorbeeld van wat jou stoort, maar - en hopelijk neem je dat van me aan - ik zou je de andere kant moeten kunnen laten zien. De - dare I say it, na zoveel woorden? - ongecompliceerde kant, dat mensen JT gewoon goed vinden, zonder bijbedoelingen, verborgen agenda of als sociaal hulpmiddel. Het is niet de schuld van de 'heersende mening' dat het uitwassen zoals jij ze beschrijft aantrekt. Mensen die zich toch vergrijpen aan dergelijke middelen zijn mijns inzien nauwelijks serieus te nemen, omdat ze niet hun hart volgen maar enkel dat wat er in de bladen onderwezen wordt.