Download no go...

Nou dat sowieso niet. ;)

Maareh gebeurt dit zo vaak dan? Tsjaa, het zijn de keuzes van de DJ in de 21ste eeuw: geluidskwaliteit of opeens geconfronteerd worden met een zaal die meer weet dan jij (straks scanderen ze opeens allemaal "SPEEL DIE DFA-REMIX VAN DE FABELTJESKRANT NOU EENS DIE OVER 6 MAANDEN VERSCHIJNT LOSER!!!" :)

Ik betwijfel of het merendeel van het publiek heel erg zwaar tilt aan dat verlies van kwaliteit. Net zoals ik betwijfel of de meeste DJs regelmatig met mp3s stoeien (weet trouwens niet helemaal hoe het eigenlijk zit met de populariteit van Final Scratch en zo...blabla...komt nog wel eens een keer).

(advocaat v/d duivel toon) Waarom bv. naar het R'dams filmfestival gaan als je ook clips van 3 min. per film kunt downloaden...
Waarom niet een cd in je jaarlijstje zetten die je eigenlijk officieel niet eens 'hebt'.
(advocaat v/d duivel toon)

Je denkt: Cool The White Stripes en dan valt het, om voor het publiek onverklaarbare redenen, toch tegen... Dat gevoel.

Nu is White Stripes vanwege het ontbreken van de bas misschien niet het beste voorbeeld, maar zelfs ongeoefende oren kunnen horen wanneer iets te dun is, wat bij vrijwel elke mp3 het geval is. Daarentegen weet ik van trance-dj's dat ze via internet mp3-pro's uitwisselen om elkaars nieuwe tracks uit te wisselen. Schijnt prima te werken.

Het maakt uiteraard wel uit wat de kwaliteit van de mp3 is, en die kan nogal variëren. Wanneer een mp3 op de consumentenstandaard wordt gezet, hoor je het verschil 'in het groot' genadeloos terug.

Als een dj mp3's draait zou ik dat niet zo snel 'bedriegen' noemen, maar onverstandig is het wel. Je laat een hoop impact liggen, en daarmee bewijs je je publiek geen dienst.

Je hoort het verschil tussen een echte cd en een mp3 volgens mij duidelijker in de huiskamer dan in een club, maar dat is nu jusit het verraderlijke. Thuis denk je, whatever, ik heb die cd gebrand i.p.v. hem te kopen dus ik kan moeilijk gaan klagen over de geluidskwaliteit m.b.t. iets waar ik geen cent voor betaald heb.
Maar in een club, waar dj's doorgaans redelijk tot absurd veel geld vangen, mag je toch verwachten dat iemand ( zeker als ie ook nog wel eens wat thuis gestuurd krijgt ) een deel van zijn fee in cd's/platen steekt en probeert met iets exclusiefs voor de dag te komen. Je naait je publiek als je ze opzadelt met inferieure kwaliteit.
Het geluid mag dan hard staan waardoor het sowieso kan vervormen, er praten mensen doorheen, wellicht word je dronken, maar feit blijft dat als een officiele cd slecht zou klinken een mp3 op zo'n installatie NOG slechter klinkt.

Je kunt als dj heel makkelijk een spel spelen met mensen, zeker als het druk is ( daar hebben we het nog wel eens over), maar aan iedereen iets bieden wat (sommige van die mp3's zijn onder de 200 bitrate volgens mij) de wow van de eigenlijk cd niet eens benaderd klopt gewoon niet.

Da's snel geld vangen en wegwezen en dat neemt de overhand in mijn bedrijfstak.
M.b.t. die trance-dj's: ik kan me voorstellen dat ze werken met onderlinge poules en dat ze elkaars nummers draaien die officieel nog niet eens uit zijn (en misschien wel nooit officieel uitkomen), dat werd in de drum n bass scene ook te pas en te onpas gedaan met dubplates, maar een dubplate heeft nog charme, iets exclusiefs, terwijl zo'n handvol mp3-tjes er ook nog eens kneuzerig uitziet.

Als je aan een dj vraagt: Wat heb je bij je?
en hij laat vervolgens een multomapje met gebrande cd-tjes met eigen krabbeltjes er op zien heeft hij jwat mij betreft al afgedaan.

Ik geef toe, er is misschien een dubbele i-pod toekomst, maar een deel v/d dj-mythe komt toch voort uit stalen koffers, platentassen, vinyl, SL 1210's etc. etc.

Idealiter heeft een club trouwens een beter geluid dan je thuis hebt. Als de mengtafel hard genoeg uitstuurt en de dj bij zijn mengpaneel niet in het rood uitstuurt moet het geluid hard maar glashelder kunnen zijn. Veel geluidstechnici zijn alleen niet top-bekwaam, dj's willen altijd harder draaien dan op dat moment kan en veel geluidsinstallaties in concertzalen zijn nogal afgeragt.
In Fabric (Londen) en voorheen in Twilo (New York) kun je horen hoe sommige platen 'bedoeld' zijn. Er zijn zelfs breakbeat platen die in Nederland niet werken omdat het soundsystem 'het niet trekt ' terwijl ze in Fabric kunnen uitgroeien tot floorfiller. Vreemd maar waar. Bassen moet je namelijk voelen en sommige geluidjes bv. bij de Plump DJ's moet je kunnen horen.
De installatie voorkomt vaak dat je iets specifieks kunt horen in een plaat, terwijl het gebruik van mp3's voorkomt dat je ' het voelt'.
Wat er dan overblijft is dronken worden met b-kwaliteit.
Daar zou eigenlijk niemand tevreden mee moeten zijn.

Blijf kritisch. Blijf afwegen. Blijf kopen.
Je kunt beter 1 cd kopen dan er 5 branden.
Eigenlijk heb je er namelijk 1of je hebt er 0.

In the long run verneuk je niet alleen de industrie, maar ook jezelf. Vul bij cd's maar eens ' meisjes of jongens ' (al naar gelang je geslacht en geaardheid) in en je zult zien dat ik niet alleen maar wartaal praat.

En ik maak me druk over mensen/consumenten die uiteindelijk niet meer het origineel kopen omdat ze, ten onrechte mijns inziens, denken dat ze de cd ' al hebben '.
Dat is hetzelfde als cola-light drinken. Het is cola, maar toch ook eigenlijk niet (sorry lijnende meisjes).

Ik zou denk ik alleen porno wel downloaden i.p.v. kopen omdat ik daar niet blijvend aan hecht. Kijken, afvegen, wegwezen, zeg maar.

Ik ga helemaal mee in je vergelijking Marieke. Alleen heb ik mijn cola ook 'nodig'. soms zelfs om wakker te blijven. En light geeft me toch minder bite (maar goed, dat zal ik me wel inbeelden).

De industrie verneuken? Sommige segmenten van de industrie die verneukt moeten worden misschien en andere die daar juist weer van profiteren.

Dan de DJ's: die moeten gewoon professioneel zijn en het grootste gedeelte van hun platen zelf kopen. En je hebt denk ik ook verschillende soorten exclusiviteit, die onmogelijk te vinden track die je even download en brandt omdat je hem per se wil draaien of de exclusiviteit van de beste kwaliteit in geluid (reden waarom bijvoorbeeld de Luomo en Plastikman albums speciaal bij Dubplates en Mastering in Berlijn zijn gemastered. En dat hoor je ;)

Je maakt mij niet wijs dat je op je Kultuurhuis Bosch-avonden nimmer een gebrand cd'tje hebt gespind. Ben je daarom een mindere jock?

Dan ben je voor mij geen echte DJ.
Tja, als de kwaliteit afwijkt is er reden om te gaan klagen, maar zo niet, dan zou ik niet weten wat het probleem is.

We leven nu eenmaal in een tijd van overgang naar een nieuwe manier van muziek opslaan. En net als 20 jaar geleden bij de overgang van vinyl naar CD wordt er nog een beetje nagejammerd door extreme audiofreaks en zonderlinge nostalgici. Jammer dan, die blijven achter. Vaarwel.

back to topic: is er echt zo'n significant verschil in geluidskwaliteit? ik heb een redelijke stereo en draai genoeg gebrande cdtjes ... wat mis ik?

Trouwens, mijn insteek is dat mensen leuk kunnen dansen op de plaatjes die wij draaien. Niet dat ze 'stoppen met zeiken'.(....en ik hoor dat het iel klinkt heb ik het gevoel dat hij het publiek ' bedriegt ').

Muziek met lage bassen en/of juist hoge tonen werkt voor geen meter op mp3. Ook op gitaren met veel distortion is mp3 niet echt berekend.
Heb je een beschaafde popmix, dan klinkt een mp3 vooral wat dof en plat in vergelijking met de cd.

Ik draai nu net de mp3 van 'Fix Up, Look Sharp' (192 kbps) en de bas is zo ongeveer. Nou komt dat vooral door de lullige computerspeakertjes, maar mp3 heeft daar ook mee te maken.

1. Ja, het meeste wat ik draai [ik schat met mijn natte vinger zo'n 80%] zijn gebrande mp3's.

2. Ik heb tot de dag van vandaag welgeteld 4 mensen van Vera zelf aan mijn tafel gekregen die vonden dat een nummer die op dat moment werd gedraaid ondermaats klonk. In 2 gevallen betrof het een nieuw nummer dat ik op geen andere format dan 128kb kon vinden. Bij de andere 2 was er sprake van dat de compressie slecht was [middenstuk was drab]. Die nummers heb ik sindsdien niet meer gedraaid.

3. Om die reden is er veel spul dat ik op dansavonden niet draai. Bij concertavonden ligt de drempel wat lager want de muziek staat zachter en er wordt geen voelbaar effect op een dansvloer verwacht.

4. Verder slaap ik goed. Ik ga niet zeggen wat ik betaald krijg [zou niet netjes zijn], maar het is lang niet zoveel als wat een hoop anderen, die vaak nog denken dat 'Suds & Soda' een vloervuller is, wekelijks vangen]. Ik kom opdagen, doe mijn multomapje open en draai nieuwe tracks. Mensen vragen mij wat ik draai, waar ze het kunnen krijgen en ik vertel het aan hun. Verder let ik op verloop, opbouw, etc. en mix een beetje waar mogelijk. Mijn pretenties gaan echt niet verder dan dat.

Ik draai plaatjes, mensen hebben een leuke avond [of niet] en dan ga ik naar huis. Nobody gets hurt. End of story.

Van stormtroepertje Ahnold Schiffmacher niet, nee.
Kijk, natuurlijk is wat ik doe tot op zekere hoogte volksverlakkerij. Ik ontbeer de romantiek van de DJ, er staan geen stapels geurig vinyl met exotische hoezen in mijn bak en dat multomapje met die opgekrabbelde papiertjes [waaronder oude enveloppen van bankafschriften, mag je weten] staat inderdaad kneuzig. Zelf voel ik mij heel soms ook bestolen [als het aan mij lag had ik ook muren van vinyl en CD's, maar ja, het geld he. Wel zo goed dat alcohol tijdens het draaien dat probleem altijd weer weet op te lossen], maar ik geloof wel, net als Arnold, dat dit, naarmate de technologie zal vorderen, het DJ landschap mede zal bepalen. In Waterfront draait al iemand mp3's vanaf zijn laptop. In New York gaan mensen met dubbele iPods in de weer.

Veel bands [ik haat het woord 'bandjes'] maken muziek met de bedoeling dat het juist door DJ's wordt gedraaid, Koos.

Daarentegen bestaan er steeds meer tools om de verloren frequenties te compenseren. Zo gebruik ik hier (op mijn werk) OSPI plugin manager. Maarja, dat werkt dan alleen als je vanaf je laptop draait.

Finalscratch zie je trouwens ook steeds meer. Zag laatst iemand daarmee draaien in de melkweg, en IK hoorde het niet totdat ik daadwerkelijk met mijn eigen ogen zag dat die gast dat gebruikte.

Ach, het erge is dat er mensen zijn die daar nog dik voor betalen ook, hoeveel man ging er niet naar het Gelredome een tijdje terug voor Dj Tiesto (als ik me niet vergis)?

En dan ook nog eens hoofdzakelijk negermuziek. Ohoh waar moet het heen met de Westerse beschaving. ;) [voor het geval dat]

Heb je wel eens een moderne dj-cd-speler gezien? Bovenstaande is een volstrekt achterhaald verhaal. De enige legitieme reden dat dj's nog nieuw vinyl draaien is omdat dance-labels hun singles vaak alleen op dat formaat uitbrengen, helaas.

Het verschil zit hem in de Kunstzinnigheid en Origine van het Artefact.
Je wilt een hoesje/hoes, je wilt de Real Thing.

Ik heb een gehoorafwijking. Dat kan niet anders na 15 jaar draaien. Toch hoor ik het verschil tussen 96 dB en 98 dB in een club. Dat is ook een miniem verschil.
Verkondig me niet wat je al dan niet zou kunnen horen in een club, ik sta er vijf dagen per week en WEET (met het risico arrogant over te komen, sorry dan) dat je het verschil kunt horen.

Het publiek 'beseft' het misschien niet, dus ik irriteer me meer dan dat zij zich irriteren, maar ze ' voelen' wel deep down dat er 'iets' niet klopt.
Natuurlijk goed draaien is beter dan geluidskwaliteit, maar zeker als je progressief draait ( oftewel geen Bryan Adams) platen, heb je echt het origineel nodig wil er nog iets van overblijven.

Ik ben groot fan van de jongen die de Von Bondies opzette van mp 3 (en hij was echt niet de enige waar deze discussie over gaat) maar het 'klonk' niet. Nu heb ik die cd binnen en klinkt het wel. Zo simpel is het.
The White Stripes op een slechte koptelefoon (in een vliegtuig beluisterd) klinken ook niet.
Nevermind zonder Butch Vig is geen Nevermind, maar een aardige grunge plaat met goede liedjes.

Juist hier op dit forum mag je toch verwachten dat jullie de muziek willen horen zoals de muziek bedoeld is.
Nu lopen velen van jullie die kans mis. Da's gewoon heel erg jammer.
Ga eens na hoeveel cd's uit je jaarlijstje van 10 je 'hebt'. 3?

En nog ff over de verschuiving van het landschap.
Ga eens na waarom BG failliet is, waarom er maar 2 advertenties in de huidige Oor staan, waarom er veel unsigned-projecten zijn, waarom veel bandjes zich meer focussen op live spelen (elke keer eenmalig) dan op een cd maken (blijvend artefact). Exactly...

Die dj-cd-spelers vind ik geweldig, want veel geluidsapparatuur in zalen kon sowieso vinyl al slecht verdragen (gebrom als de platenspelers te dicht bij de andere apparatuur/de boxen staan),
dus het geluid van cd's klinkt op veel plekken gewoon beter dan dat van platen (hoewel minder warm), maar jullie, als potentiele cultuur-critici (ja ja whatever, maar toch....)
willen een film toch zien met de zo goed mogelijk kwaliteit, een boek toch lezen in de oorspronkelijk kaft (i.p.v. de tekst op over-gestencilde papiertjes etc. etc.).
Marieke zei het al bier en malt-bier. Het effect is weg.

Ik kan me voorstellen dat je weinig geld hebt en van veel op de hoogte wilt zijn, maar uiteindelijk vang je je zelf.
Misschien is dat gewoon evolutie ( het materiaal waar auto's van gemaakt worden schijnt ook bewust slechter te zijn dan vroeger omdat auto's anders te lang meegaan), maar als de optie er is om voor het beste te gaan zou ik dat zelf in ieder geval altijd doen.

Hierarchie is goed voor een samenleving. Als er majors zijn kun je je daar als independent tegen verzetten. Als iedereen maar wat maakt en uitwisselt en inferieure kwaliteit draait voor elkaar en mtv regionaal gaat etc. etc. bestaat er voor een band ook niet meer zoiets als 'doorbreken'. Want je breekt alleen door bij je internet-penpals die je een downloadje stuurt van wat je hebt gemaakt, waarna zij de kick-drum een stuk minder goed 'voelen' dan jij hem 'bedoeld' had.

meisje in club: Hoe heet dit nummer?
dj: ...................... van ..................
meisje: Cool, waar kan ik die kopen?
dj: Geen idee, ik heb hem ook niet.

Waanzin

Wat is beter; een kleine collectie (zeg: 100) zorgvuldig uitgekozen platen die je zelf hebt gekocht, of een collectie 1000-and-counting, met 500 gekochte en 500 gebrande schijven?

Nol, prutser!!! Dat is dus het moment dat je het niet meer over muziek gaat hebben maar over andere dingen. Jouw/haar huis waar nog een flesje wijn staat, dat soort dingen. Daar ben je tenslotte DJ voor! Het is je plicht!!!

Als de capaciteit van overdrachtmedia (breedband) sneller ontwikkelt dan van opslagmedia, dan gaan binnenkort muziebestanden via internet heen en weer die in kwaliteit niet onderdoen voor wat er op een schijfje komt. Niemand stuurt cda-bestanden, maar het kan wel. Ze zijn volgens mij kleiner dan een filmbestand, terwijl films in grote mate uitgewisseld worden.

Wie gaat dan nog muziek op een schijfje kopen? Waarom zou je dat dan nog maken? Bij veel softwarefabrikanten kun je hun producten ook alleen maar downloaden, na betaling. Is bij muziek ook goed denkbaar. Software wordt met bepaalde sleutels beveiligd (die uiteraard ook weer gekraakt worden), en zoiets is ook voor muziek denkbaar.

Hoe verloopt de marketing dan? Blijft er dan nog iets over van de industrie, en is dat positief of juist niet? Hoe gaat de muziekjournalistiek hier dan mee om? Kun je als muzikant vanaf dan alleen je boterham beleggen als je veel optreedt en als je clips vaak vertoond worden (blijft het fenomeen 'clipzender'nog wel overeind als de pc definitief met de tv is geïntegreerd?)? Is dat de definitieve democratisering van de muziek, en werkt dat tevens de definitieve vervlakking in de hand?

Als zijtak van de topic: zou het niet mooi zijn dat bestanden die worden uitgewisseld via de provider worden gecheckt, en als blijkt (bijvoorbeeld uit een soort 'image' van het bestand') dat het om een product gaat waar auteursrecht op dient te worden geheven dat er automatisch een bedrag wordt afsgeschreven van de gebruiker, als een soort kijk- en luistergeld? Dat laat de mogelijkheid nog open om er schijfjes van te branden, maar die uitwisseling gaat veel minder snel dan via internet.

Muziek zou gratis moeten zijn want..

"Because the economic value of something that can be copied effortlessly without loss of quality is zero."

En volgens mij is onze generatie juist gezegend qua opgroeien met computers: toen we 8 waren de eerste home computers, met 18 de PC's, en sinds een jaar of 8 internet: we hebben alles vanaf het begin mogen meemaken. Als je ooit lullige programmaatjes in BASIC gemaakt hebt, weet je juist meer van computers dan de rappe 13-jarige die jou inmaakt met Unreal Tournament.

Als je oren dermate verknald zijn dat je een dergelijk evident verschil niet hoort, kun je enerzijds enthousiast concluderen dat je je een hoop investeringen kunt besparen, maar anderzijds dat je tamelijk gehandicapt naar muziek moet luisteren. Tragisch... Dan zul jij in elk geval nooit weten waar Arnold het over heeft. Tenminste, als dat werkelijk zo is. Ik vermoed alleen - en hoop oprecht voor je - dat je bij een serieuze A/B-vergelijking het verschil wel degelijk zult horen. Zo niet, dan zal de SA-CD, waarmee het verschil met mp3's vergroot, ook wel niet aan je besteed zijn.

De gidsrol zal inderdaad wel blijven, maar volgens mij zou deze rol nog wel eens flink kunnen veranderen. Doordat internet, p2p en mp3 de drempel om iets te beluisteren voordat je het koopt verlaagt, wordt de muziekconsument autonomer in zijn beslissing. Toch zal hij (consument is nu eenmaal een mannelijk woord) evengoed op de hoogte moeten worden gesteld van wat hij moet downloaden, dus aanraders - of op zijn minst releaseberichten - blijven onontbeerlijk.

Intussen vindt deze ontwikkeling plaats in een tijdperk waarin het steeds lastiger wordt om een act onder de aandacht te brengen. Zowel industrie als journalistiek moet voor een stevige hype zorgen om een act onder de aandacht te brengen. Het bijvoegen van cd's, zoals bijvoorbeeld Oor inmiddels steeds vaker doet, ondersteunt die gidsfunctie enigszins.

Maar het kan nog nadrukkelijker, en dat zal waarschijnlijk ook wel gebeuren. Want als de pc steeds meer het platform wordt waarop de popliefhebber zijn muziek (voor)beluistert, wordt dat wellicht ook steeds meer het platform waarop hij zijn gidsen zoekt. Intussen spelen platenmaatschappijen daar meer en meer op in door previews en releasenieuws steeds beter op de maat van dergelijke consumenten toegesneden op hun websites te plaatsen. Consumenten zullen uiteindelijk alleen naar popjournalisten (waar het recensies betreft) luisteren als ze hen genoeg autoriteit en kennis van zaken toeschrijven; meer dan nu het geval is.

In feite bieden combinaties als Amazon/CD Now een serieus alternatief op de reguliere popjournalistiek. Ze doen aan aanraders, en er staan (afhankelijk van de popularieit van een plaat) diverse reviews bij een plaat. Die van luisteraars bij CD Now, die van pro's bij Amazon. En via CD Now kun je ook meteen previews luisteren, waardoor je de recensies meteen aan je eigen smaak en oordeel kunt toetsen.

Bij traditionelere media als radio en televisie, waar je muziek kunt laten horen, wordt naar mijn idee opvallend weinig aan recenseren geaan. Is dat omdat het niet nodig is, omdat de luisteraar kan horen wat hij ervan moet vinden, of is het omdat het er nog veel meer op aankomt dat je als recensent dingen zegt die hout snijden? Als dat laatste de uitdaging is, kun je die als popscribent via internet aangaan. Je bent immers veel minder beperkt in ruimte of zendtijd, en je kunt je recensie verrijken met voorbeelden die je in de vorm van mp3, stream of wat dan ook in je verhaal verwerkt. In zulke recensies zou ik - mits goed gedaan, uiteraard - buitengewoon geïnteresseerd zijn.

Kortom, ik voorzie dat de rol van de popjournalistiek wel degelijk kan veranderen met de opkomst van donwloadbare muziek...

Daar komt nog bij dat in muziek gespecialiseerde media (die je kunt vasthouden, bladen dus) klap na klap krijgen. BG is al ter ziele, en wie het stuk in De Volkskrant over Erik de Vlieger heeft gelezen weet dat Oor, Aloha, Samsonic en Jazz er ook allesbehalve florisant bij staan.
Popjournalisten zijn bedreigde diersoorten - de aandacht voor sterren zal onverminderd groot blijven, maar de kleine acts, de artiesten die hun eigen liedjes schrijven en produceren, krijgen het (zoals Gerrie al opmerkte) moeilijk - de ruimte voor deze mensen zal evident afnemen.

Het internet op als recensent kan, zie Pitchfork, maar of daar de huur van betaald kan worden...

Maar toch: niemand heeft me nog kunnen uitleggen wat ik nu mis. Van hoog tot laag klinkt het 'gewoon minder', zover zijn we al. In de Wetenschapsquiz kwam je er niet mee weg.

wat bij internet wel lastig is: oude hierarchieen en hokjes zijn er niet. alles loopt er door elkaar heen. diegene die je vertelt wat de moeite waard is, verkoopt het ook. de adviseur adviseert z'n eigen producten zogezegd. interessant.

Ik geloof dat het Arnold was die daar wat nadrukkelijker op wees. Maar daar wil ik nog wel een positieve kanttekening bij maken. Met mijn eigen muziek kan ik dankzij internet beter de doelgroep bereiken waar ik op mik dan in het pre-mp3-tijdperk, omdat het veel makkelijker is om dat via gerichte platforms te doen. Mensen uit die doelgroep weten die kanalen steeds beter te vinden, en vice versa. Dat gaat dan om de bandjes die een kleine doelgroep hebben. Ik ben ook betrokken bij Ernesto vs Bastian, met een grote doelgroep, en die vindt via de grote platenzaken zijn weg naar het publiek. Maar ook die act heeft zijn populariteit grotendeels via internet (met name via forums) weten op te bouwen.

@Vasquez: Als je niks mist, moet je je de a/b-test misschien maar even onthouden; wat niet weet, dat niet deert, inderdaad. Ik denk dat het verschil vergelijkbaar is tussen de elpee en de opname daarvan op een cassettebandje. Mijn persoonlijke ervaring, ook (of eigenlijk: vooral) bij lo-fi-muziek, is dat ik weliswaar met een mp3 prima de melodie, het spel en de tekst meekrijg, maar dat ik die 'sparkle' mis die ervoor zorgt dat ik een kriebel in mijn middenrif krijg als ik door de muziek geraakt word. De klank bepaalt grotendeels de sfeer, en als je stukjes klank weglaat (zoals bij mp3), krijg je minder van de sfeer mee. Ik vind sfeer heel belangrijk, maar als het je vooral om de liedjes te doen is, is met mp3-kwaliteit best te leven.

als je stukjes klank weglaat (zoals bij mp3)
??? Wordt het nu technischer of juist wolliger?
Ik wil *nu* weten wat je weggooit als je een mp3 van cd audio maakt.
(*gaat googlen*)

Maar laat vooral weten wat je bij elkaar googlet; ik ben ook wel benieuwd.

Listening again in straight stereo, I find that there's a little more air and body on the CD version; the voices are a bit more generic in MP3 form
Bovendien werden hier alleen bitrates van 160kbps en 128kbps getest.

Alles draait hierbij natuurlijk om perceptie en niet akoestiek: de verschillen in geluidsgolven die je oren registreren, hoeven niet zodanig geinterpreteerd te worden door je hersenen. Zoals ook hier wordt opgemerkt: mensen die gewend zijn aan mp3 kwalificeren cd-audio soms zelfs als 'slechter' dan de mp3-kwaliteit: het is maar wat je als standaard definieert.
M.a.w. in de door Arnold zo gevreesde toekomst hoort iedereen mp3 als 'standaard', en maakt niemand zich meer druk over ontbrekende middengebieden.

Als ik het zo snel lees, wist hij tijdens het luisteren of hij naar mp3 of cd luisterde. Dan komt die test toch niet echt in de buurt van serieus.

nomore aka bas.

Arnold!. verdiep je eens wat meer in de mogelijkheden voordat je wat gaat roepen. Laat ik even simpel uitleggen, MP3 is gebaseerd op een algorithme waarmee je muziek kunt comprimeren. De mate van compressie bepaalt de kwaliteit. Je kunt dus ook mp3tjes maken zonder compressie, dit is dus identiek aan het origineel (al heeft dat weinig zin omdat de grootte van de bestanden hetzelfde blijft).

Wat ik al eerder zei is dat je met 192- kwaliteit het verschil wel hoort. Met een bitrate van 320 zul je dit, zelfs op een super sound system niet horen.

[i]* Het is vreemd dat juist de Subjectivisten (in potentie collectors en bovengemiddelde muziekliefhebbers) deze 538-kids donwload instelling omarmen en, zo vermoed ik, soms het origineel niet meer kopen.
* Dit leidt tot vervlakking van het luistergedrag en minder emotionele waarde bij de luisteraar m.b.t. bands. Muziek wordt dus inwisselbaar. Een slecht opgenomen post-rock melodietje of een slecht opgenomen 538-melodietje ligt dichter bij elkaar, omdat ze alletwee vooral bedoeld zijn om mee te neurieen. Je voelt het niet.
[/i]

Waarom leidt dit tot vervlakking, ik zou juist zeggen dat dit tot verbreding leidt. Als ik voor elke muziek die ik luisterde moest betalen, dan zou ik mezelf beperken. d.m.v. downloads luister je ook eens naar dingen die je nomaliter niet zou beluisten (en eventueel kopen).

Op deze wijze heb ik (komende uit de electronische hoek) dingen ondekt als Belle & sebastiaan, stereolab, broadcast etc.etc. En die ik nu dan ook koop (op vinyl welliswaar, want het punt waar ik je wel gelijk geef is dat CD's voor mij de cassetebandjes van vroeger zijn. Oftwel pseudofrisbees ;)

Een platenspeler kan muziek die digitaal is opgenomen (16/44.1) (of op die bitrate en frequentie is gegenereerd met vsti's) volgens mij niet natuurgetrouwer weergeven dan een cd (16/44.1). Dat schoot me ook al te binnen toen ik in de Oor een soortgelijke opmerking las in het artikel over SA-CD.

Dat neemt niet weg dat je liever luistert naar een platenspeler die vinyl draait. De dingen die een platenspeler weglaat (bepaalde frequenties passen niet in de groef) of erbij verzint (het suizen van de naald, het sissen van het stof) maken de klank wel heel karakteristiek.

Omdat ik de thread eerder had weggeflikkerd als ik niet een dag of 2 op vakantie van het forum was. Zullen we voortaan proberen om het niet op lijfelijke dreigementen uit te laten lopen? Hoezeer een bitch-slapping contest tussen jou, Ebisch en anderen mij amusant lijkt om te lezen, daar is deze plek niet voor bestemd. Spreek maar lekker af ergens langs een snelweg. En laat me weten, misschien kom ik dan ook nog langs...;-)

Low blow? Nee, valt wel mee....

So nice, you mentioned it twice ;-) Doet me deugd.

* Jouw manier van internet gebruik is ook goed, maar je bent een van de weinigen.

Heb je data?

De mp3 is het miepie aan de bar waar je niet mee wakker wilt worden. Makkelijk, ff lekker, maar niet duurzaam. Of je nu hoog of laag springt en al downloadende alles binnenhaalt, juist jouw collectie devalueert met de dag...De meest downloaders kopen niet meer en denken, ten onrechte, over hetzelfde te beschikken.

Ik heb om te beginnen nooit beweerd over een gelijkwaardige collectie te beschikken. Mp3's zijn werkmateriaal voor me. Ik draai en ik beoordeel [al is van dat laatste weinig sprake geweest de laatste tijd, maar dat terzijde]. Mijn collectie [dus de niet gebrande platen en cd's] is van redelijke grootte en ik ontvang nog dingen [via vrienden], maar compleet is het bij lange na niet. Mijn mp3-folders ook niet, trouwens. Ik ga wat ik niet heb van The Pixies wel downloaden om de pijn te verzachten, maar niet definitief branden. Doe ik sowieso nooit, platen op mijn harde schijf die er te lang zijn blijven hangen wis ik er weer uit. Die koop ik ooit nog wel. Maar niet nu. Geen doekoe.

Maar het kan nog nadrukkelijker, en dat zal waarschijnlijk ook wel gebeuren. Want als de pc steeds meer het platform wordt waarop de popliefhebber zijn muziek (voor)beluistert, wordt dat wellicht ook steeds meer het platform waarop hij zijn gidsen zoekt.

Zie het succes van een site als Pitchfork. Platenmaatschappijen en agencies in Amerika benaderen tegenwoordig populaire, gerespecteerde webloggers [zie slatch.com] om via hun sites prijsvragen uit te schrijven en zo meer grassroots exposure voor hun acts te genereren.

Consumenten zullen uiteindelijk alleen naar popjournalisten (waar het recensies betreft) luisteren als ze hen genoeg autoriteit en kennis van zaken toeschrijven; meer dan nu het geval is.

Wat een goede zaak is. Journalisten zullen meer in huis moeten hebben dan alleen kennis en schrijftalent. Wat die twee betreft wordt het sowieso nog meer een wedloop, maar ik denk dat de nadruk zal komen op het kunnen leggen van verbanden.

maar of daar de huur van betaald kan worden...

Internet is gratis als lucht. Hosting- en bandbreedtekosten kun je als je geluk hebt nog dekken met banners, maar er valt verder echt geen cent te verdienen.

Popjournalisten zijn bedreigde diersoorten - de aandacht voor sterren zal onverminderd groot blijven, maar de kleine acts, de artiesten die hun eigen liedjes schrijven en produceren, krijgen het (zoals Gerrie al opmerkte) moeilijk - de ruimte voor deze mensen zal evident afnemen.

Ruimte voor kleine bands zal er altijd zijn, labels steunen nu al op het amateurjourno-circuit. Er vindt weinig tot geen doorstroming plaats van siteschrijvers naar bladen, niet zozeer omdat bladen hun niet willen maar omdat er geen geld is. Er is dus ook te weinig toevoer van vers bloed. Elkaar versterkende symptomen, waardoor popjournalistiek als betalend vak met uitsterven is bedreigd.

Bij traditionelere media als radio en televisie, waar je muziek kunt laten horen, wordt naar mijn idee opvallend weinig aan recenseren gedaan.

Nee, het zou dan gewoon geen aantrekkelijke radio/ tv zijn. De functie van een presentator is om platen [met hopelijk wat behulp van inhoudelijke info] aan elkaar te praten. Die beperking is juist de grote kracht van beide media. Je kan zoveel praten en schrijven als je maar wilt, maar niets werkt directer dan het laten horen van de plaat en het aan het publiek voorstellen van de band. Het meest effectieve voorbeeld hiervan, qua radio, is John Peel, omdat hij uitgaat van een bepaalde 'element of surprise'. Des te groter het wow-effect wanneer je iets hoort dat je echt raakt wanneer je het 't minst verwacht [Melt-Banana direct na een nummer van Slumber Party, bijvoorbeeld].

Als dat laatste de uitdaging is, kun je die als popscribent via internet aangaan. Je bent immers veel minder beperkt in ruimte of zendtijd, en je kunt je recensie verrijken met voorbeelden die je in de vorm van mp3, stream of wat dan ook in je verhaal verwerkt. In zulke recensies zou ik - mits goed gedaan, uiteraard - buitengewoon geïnteresseerd zijn.

We zoeken nog mensen voor 3voor12 Groningen ;-)

Er wordt tegenwoordig juist buitengewoon veel digitaal opgenomen. Pro Tools is een standaard in serieuze studio's, en anders staan er wel verwante systemen (Logic, Sonar, Cubase). Bij het merendeel van de moderne muziek - zeker in de dance, waar het meeste vinyl van verschijnt - wordt de digitale informatie pas na de mastering naar analoge vorm omgezet.

Maar toch op veel hogere kwaliteit dan 16 bit/44.1 kHz?

Daar had ik het ook over.

maar een kritisch commentaar kan ik me ook voorstellen. Soms gebeurt zoiets bij Vrije Geluiden, wat ik ook erg leuk vind. En vooral om die reden.

Maar ook dat is aan bepaalde regels gebonden. In een setting a la 'De Plantage', waarin door meerdere personen wordt gediscussieerd werkt het goed. Het gaat dan ook grotendeels om het schouwspel van de discussie, maar een presentator/ recensent die zo uit de losse pols of van de teleprompter een mening ventileert a la Paul Cliteur moet van hele goede huize komen om zijn verhaal op een tot de verbeelding sprekende manier te doen. En zelfs dan nog zijn er volgens mij beperkingen. Ideaal zou zijn als het in een vorm wordt gegoten waarin zijn betoog wordtb ondersteund door beeld en geluidsfragmenten, dan kan hij wel de diepte ingaan. En dat zou inderdaad hele mooie televisie kunnen zijn.

Weet wel dat hij ook nog het volgende format heeft liggen:
"twee presentatoren* bespreken de voors en tegens van een popklassieker** in de setting van een gezellige Amsterdamse buurtkroeg, en laten aan het eind het publiek*** beslissen"
[*bijv. Matthijs van N. en Harry de W.
**bijv. Meat Loaf, Queen, Eagles.
***Of het hele volk via SMS (lucratief!)]

Helaas is er maar voor 1 van beide programma's budget...

Het verhaal wordt weer anders wanneer een opname op 32 bit floating point en 192 KHz frequentie (momenteel de hoogste kwaliteit die beschikbaar is) wordt overgezet naar de 16 bit/44.1 KHz van de cd-kwaliteit. Ik heb daar geen info over, maar ik kan me zo voorstellen dat er dan minder verlies is als je dat naar vinyl vertaalt. De kwaliteit van de sa-cd is weer hoger, ik heb alleen nog niet gevonden welke bitrate/samplefrequentie sa-cd gebruikt.

Overigens schijnt de wet van het afnemend grensnut steeds meer van toepassing te worden. Vanaf welke kwaliteit kun je echt geen verschil meer horen?

@Arien: Daar had ik het ook over.
Misschien begrijp ik je verkeerd. Je zei toch dat dat geen geen aantrekkelijke radio/tv zijn?

Jij werkt nog op een typemachine?

Intussen ben ik wel benieuwd hoe jij tegen de (digitale?) toekomst van de journalistiek aankijkt. Per slot van rekening was mijn uiteenzetting mede een reactie op jouw standpunt.

Maar jij hoort toch het verschil tussen 96 en 98 dB? Moet een makkie voor je zijn. Ik zou als ik jou was die gave echt for good instead of evil gebruiken en een brief naar Endemol sturen. Misschien komt 'Wedden Dat?' nog wel een keer terug ;-)

Als het verschil eenmaal minimaal is wordt een en ander idd inwisselbaar. Zolang ik het verschil nog hoor en de bestaande netwerken nog werken geef ik die de voorkeur.

Is je goed recht, maar kom niet schijten op wat ik doe anders hebben we weer een probleem.

En zo is 't

Laten we het op een verschil van mening houden en het daarbij laten.

Nee, het gaat om meer dan dat. Proberen we het je uit te leggen, wordt het opeens te technisch voor je. Flauw hoor.

Laten we het op een verschil van mening houden en het daarbij laten.

Wat, geen Tony Montana? Ik zie je al voor de spiegel oefenen: "I'm gonna kill you, meng!"

I could not disagree more. Maar we worden het inderdaad nooit meer eens en ergens is dat ook wel goed. Het heeft wel wat om iemand in A'dam te hebben die mij staat te badmouthen waar en wanneer hij ook de kans krijgt ;-)

Ik geef toe dat een aantal jaar geleden het verschil tussen mp3 en cd groot was. Dit verschil met bitrates boven 192 is geheel voorbij. Ik zie dan geen enkele reden om alleen maar orginele cd's te draaien. Het gaat om wat je draait, niet om waar je het vanaf draait.

Doet Nol wel eens freaky bij jou, Deniz? En wat moet ik me daar dan bij voorstellen?