Oh Oh Den Haag

Vergeet Billy the Kid niet... brrr

Maar er is ook best eens wat leuks uit Den Haag gekomen: denk aan Dyzack, Hallo Venray, Suburbs, Burma Shave, en Tuesday Child en Deire... het komt nog wel goed

en natuurlijk de bunkerstal met onder andere legowelt en orgue electronique. misschien is den haag wel een echte manta stad :-)

En ze hebben het North Sea Jazz natuurlijk!
(aaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrrrggggggggggggghhhhhhhhhhhhh!!!!!!!! ;-)

En ze hebben het North Sea Jazz natuurlijk! (aaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrrrggggggggggggghhhhhhhhhhhhh!!!!!!!! ;-)

Wat behalve de geijkte namen zoals Herbie Hancock dit jaar ook goede namen als Wibutee en Eivind Arset's Electronique Noire heeft (van Bugge Wesseltoft's Jazzland label). Gaat dat zien, Roger!

Ja ja ja.... ;-)
Ik was er vorig jaar voor Slagwerkkrant en ook om o.a. Farmer's Market te bewonderen, dus... Maar: te groot, te druk, te slecht geluid, en dan heb ik het over het concert van Hancock nog niet gehad (of Badu for that matter).... pfffffffffff....;-)

En ze hebben het North Sea Jazz natuurlijk!

Waar ooit Naked City en Painkiller hebben gespeeld! Maar dit terzijde.

Den Haag was in de jaren zestig nederbeatstad nummer 1. Shocking Blue, The Incrowd, Q65, The Motions, and what not. Inderdaad heel plat allemaal.

als inwoner van de haagsuh aglomeraat moet ik jullie er toch even op wijzen dat alhoewel Anouk en Direct pronken met hun haagse accent, ze daadwerkelijk uit voorburg komen en wel hier bij mij om de hoek. maar goed, dat terzijde, toch even niet vergeten dat de "haagse scene" niet alleen ellende is. GROND records, van een paar knapen alhier doen hele leuke dingen. releasen onder andere lawn. check ook eens het 2jaarlijke langweiligkeit festival in alle cafes in de stad...dus niet treurnis alom hier in de regio...

Waar ooit Naked City en Painkiller hebben gespeeld! Maar dit terzijde

Doet me herrinneren aan een verhaal van dat Painkiller concert (weet effe niet meer waar ik het gehoord heb, want zelf was ik er helaas niet bij). Het concert was verplaatst qua zaal en tijd, en op het oorspronkelijke tijdstip en plaats zou eigenlijk een braaf jazzfunkcombo of zoiets spelen, en een gezin met kindertjes zat al vol verwachting daarop te wachten. Toen kwamen John Zorn, Bill Laswell en Mick Harris op. Het gezin hebben ze daarna nooit meer gezien.