Live

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Na die draad: Kopen, hebben, houden, bedacht ik me:

Ik vind live-cd's verschrikkelijk. Koop ze niet, draai ze niet.
Misschien komt dat door: ik was er niet bij. Maar vooral door: dat applaus steeds tussendoor wat dan meer dan 30 seconden kan aanhouden of dat geouwehoer tussen de verschillende nummers door de zanger. Ik heb dat geduld niet, ik wil muziek horen.

Vraag: zijn er mensen die dit met me delen of juist helemaal wild zijn van live-cd's? En zoja, waarom dan?

― Evelyne (Evelyne), Tuesday, 25 May 2004 07:53 (twenty-two years ago)

Die stadion concerten waar het gewoon de band is die z'n nummertjes afdraait met extra hard ingemixt 'enthousiast' publiek zo'n gezellig galmende stadionsfeer, dan zie ik het nut niet zo.

― Martijn Busink, Tuesday, 25 May 2004 08:15 (twenty-two years ago)

Maar soms prefereer ik de ruwe energie (en interactie) van de illegaal afgetapte soundboard-opname boven de platgecompresste, sterielere studio-opname.

En sommige artiesten combineren het beste van beide.

― Martijn Busink, Tuesday, 25 May 2004 08:31 (twenty-two years ago)

Ik heb vroeger wel eens een live-lp gehad. Simon and Garfunkel in Central Park.
Als je dan Paul Simon voor de zoveelste keer hoort zeggen: "We wanted to have fireworks, but they wouldn't let us. Well let's make our own fireworks tonight", ga je wel hard op zoek naar een eind touw ja.

Volgens mij heb ik er nu nog altijd nul in mijn collectie. Op die LP op zolder na.

― Vasquesz, Tuesday, 25 May 2004 08:34 (twenty-two years ago)

voor jazz zijn live albums vrij essentieel, luister maar naar een hele rits miles en coltrane live albums voor het bewijs daarvan. verder vind ik live albums wel degelijk iets toevoegen op het moment dat de artiest zijn eigen muziek op een goede manier opnieuw arrangeert en dus compleet nieuwe uitvoeringen laat horen.

― bas (bas), Tuesday, 25 May 2004 08:47 (twenty-two years ago)

Wat Vasquesz zegt. Alleen ben ik minder principieel want ik heb een stuk of vijf live-albums in de kast staan, gekocht vanwege goedkoop of gratis-bij-aankoop-van. Ze doen verder niets meer dan in de kast staan.

― Martijn Grooten (martijng), Tuesday, 25 May 2004 08:53 (twenty-two years ago)

David Bowie - Stage
Fatanstische liveplaat die een mooi overzicht gaf van zijn carrierre tot '78. Ouderwetse dubbelaar, de muziek in redelijk chronologische volgorde. Voor mij was dat meteen de standaard voor liveplaten. Dus als je mij vraagt: live-cd? Ja, mits ze zo goed zijn als Stage. Nee, mits zo bagger als Frampton comes alive...

― ragruijters (reinier gruijters), Tuesday, 25 May 2004 09:20 (twenty-two years ago)

Juist de momenten waarop de artiest/band het publiek hoorbaar stil krijgt is het mooist. Jeff Buckley met Dream Brother bijvoorbeeld. op die ene live plaat(de eerste).

Ik ga trouwens meer voor ´David Live at the Philladelpia Tower´

― Hotel Lives (Hotel Lives), Tuesday, 25 May 2004 09:26 (twenty-two years ago)

de dubbellive platen uit de jaren zeventig vindt ik fantastisch. thin lizzy, rainbow, UFO, MSG, scorpions, judas priest, kiss. een liveplaat van later tref je echter niet aan in collectie. daargaans heb ik net zo'n hekel aan ze als Evelyne.

― theo ploeg (theo), Tuesday, 25 May 2004 09:38 (twenty-two years ago)

ehhh, de reden waarom ik die liveplaten uit de jaren zeventig wel dig is simpel: ik groeide er mee op. begin jaren tachtig zat ik als broekie die platen uit de verzameling van een oudere broer van een vriend te vissen. plaat op, hoes openklappen en plaatjes kijken. heerlijk. jeugdsentiment dus. ik haat concertregistraties dus.

― theo ploeg (theo), Tuesday, 25 May 2004 09:44 (twenty-two years ago)

Jaren 70, 80 hardrock fantastische live platen (zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt hahaha)
De f.m. mix (live registraties) of sommige live tapes (als je er zelf bij was of indien er sprake is van "meer" dan alleen de plaat naspelen) kunnen mij nog steeds wel bekoren.
Er schiet mij echter goede live plaat meer te binnen betreffende de afgelopen 20 jaar. Misschien inderdaad een veeg teken. Nog tips?

― fc harnas, Tuesday, 25 May 2004 10:15 (twenty-two years ago)

De beste plaat ooit is voor mij nog steeds Live and Dangerous van Thin Lizzy. Wat een fantastische plaat is dat. Alle bekende nummers staan er op en ze zijn met zo'n een vuur en plezier gespeeld.
Gewoon kopen, kost geen reet, en je overgeven aan Phil en z'n mannen.

― ronnie b (ronnie b), Tuesday, 25 May 2004 10:39 (twenty-two years ago)

Live platen zijn zelden de moeite waard vind ik, of ze moeten een registratie zijn van een bijzonder optreden/sessie en iets toevoegen aan de nummers die zijn gespeeld. Voor de rest, zie Martijn B.

― Ferdinand (Ferdinand), Tuesday, 25 May 2004 11:17 (twenty-two years ago)

Belangrijkste reden voor maken/luisteren van een live-plaat is toch wel dat je de muziek op een andere manier ervaart. Mooi voorbeeld vind ik zelf de (aanvankelijk op bootleg, naderhand officieel uitgegeven) live-cd 'Live at my Father's Place' van Captain Beefheart uit pakweg 1978. Al die zogenaamd moeilijke nummers swingen hier de pan uit, iedereen gaat uit zijn dak en schreeuwt om verzoekjes, het is één groot feest! Sindsdien hoor ik ook de fun-kant van Beefheart.

― John Prop (John Prop), Tuesday, 25 May 2004 11:19 (twenty-two years ago)

Ik ga trouwens meer voor ´David Live at the Philladelpia Tower´
Ook niet te versmaden, maar Stage vind ik beter, om jeugdsentimentele redenen. Ik dacht toen wel dat hij iedere vier jaar met zo'n live-dubbelaar zou komen. Helaas.
Helemaal een ramp zijn die dvd-concertregistraties van bijv. Robbie Williams, Simply Red, U2 enzovoorts.... Verkoopt wel als een tierelier.....

― ragruijters (reinier gruijters), Tuesday, 25 May 2004 12:40 (twenty-two years ago)

Het is toch vooral dat stukje extra energie, de interactie, improvisaties en compleet andere versies van nummers soms die een live-concert de moeite waard maken.. Ik draai nu al tijden een liveconcert van Motorpsycho met Jaga Jazzist op Rockefeller helemaal grijs.. Wat een concert.. De bekende nummers maar nu met blazers, ongekende energie en geweldige jams tussendoor. Ok, de zang van de heren is live dan weer een behoorlijk minpunt.. Maar als je daar niet naar luistert.. (ze zouden ook gewoon te goed zijn als de zang wel oke zou zijn..).

Laatst ook Franz Ferdinand op een live-opname gehoord. Vond het al niet zoveel soeps (behalve take me out) maar dit was wel heel erg.. Extreem valse gitaren, valse zang, niet best. Wat mij betreft val je als band dan behoorlijk door de mand.

― jasper (oblomov), Tuesday, 25 May 2004 12:58 (twenty-two years ago)

Helemaal een ramp zijn die dvd-concertregistraties van bijv. Robbie Williams, Simply Red, U2 enzovoorts.... Verkoopt wel als een tierelier.....

Helemaal mee eens! De live-DVD-meuk die op de markt wordt gebracht. Zijn het nou nog eens leuke/bijzondere concerten... Meestal is het gewoon een registratie van een willekeurig concert uit een tour. Geen idee waarom dit zo goed verkoopt, ik zou ze iig niet aanschaffen.

― Ferdinand (Ferdinand), Tuesday, 25 May 2004 13:00 (twenty-two years ago)

Wél goed te doen: Roxy Music live @ the apollo!

― Hotel Lives (Hotel Lives), Tuesday, 25 May 2004 17:47 (twenty-two years ago)

De live-elpee die ik nog steeds grijs draai, is de dubbel-elpee van The Visitor uit 1987, opgenomen tijdens hun afscheids(!)concert. De dramatische zang van Ernst Langhout, de moordende bas van Tjeerd Folmer (zelden zo strak als in "Eternal Replay"), de prachtig verweven melodielijnen uit de gitaar van Brian van Montfoort en de rake klappen op het drumstel van Bertus de Blaauw, het is nog steeds even verslavend. Welk zichzelf modern noemend bandje gaat hier de mosterd halen? De hoes wordt trouwens opgesierd door Monique Sluyter in een pose die we niet van haar gewend zijn!

― Andre (Andre Rozendaal), Tuesday, 25 May 2004 18:43 (twenty-two years ago)

Viva Roxy Music vind ik toch ook wel fijn. Die liveversie van Both Ends Burning is zoveel ruiger/vetter dan die laffe studioversie.

Kant A van Queen's Live Killers heb ik nog wel fijne jeugdherinneringen aan en daar rossen ze even in 20 minuten rap wat fijne nummers door heen in (daarna kakt het heel erg in).

Stage = super. Helaas niet meer te vinden maar alweer een paar fijne versies van nummers die opeens in de studioversie wat ielig klinken (TVC15. Eigenlijk al die Ziggy nummers)

Mmm, eigenlijk zijn het fantastische platen. Neem Iron Maiden's Life After Death, eigenlijk maakt die de studioplaten volstrekt onnodig. No Sleep Till Hammersmith van Motorhead, ook alles wat je nodig hebt.

Maar het is een kunst die wel in het verleden ligt heb ik zo het idee. Ten minste ik kan me nu niet voor de geest halen dat ik de laatste 15 jaar een liveplaat heb gekocht (anders dan jazzzzz natuurlijk en Joop Molenaar's Live At The Liquid Room)

― Omar (Omar), Tuesday, 25 May 2004 19:11 (twenty-two years ago)

Echo & The Bunnymen live in Liverpool is een geweldige live plaat, kan ook bijna niet anders met zo'n hoge kwaliteit van de songs maar toch...

Stripped van de Rolling Stones vind ik ook wel ok, komen van bootleg opnames en er is verder weinig aan gedaan

Maar ik blijf een grote fan van bootlegs, vooral van concerten die ik heb bezocht

― Dennis Zielstra (Dennis Zielstra), Tuesday, 25 May 2004 19:16 (twenty-two years ago)

"No Sleep Till Hammersmith van Motorhead, ook alles wat je nodig hebt."

Inderdaad ja, hele goede plaat. Vooral "Stay Clean" is fantastisch.

― Andre (Andre Rozendaal), Tuesday, 25 May 2004 19:25 (twenty-two years ago)

er zijn wel een paar officiele liveplaten die de moeite waard zijn:
hoarse van 16horsepower, de live-cd van NIN,
voor de rest ga ik toch voor bootlegs.
Radiohead in Vredenburg '97 bijvoorbeeld (door commerciele types uitgebracht als KO Computer).

― Hans (Hans), Wednesday, 26 May 2004 06:30 (twenty-two years ago)

Stage = super. Helaas niet meer te vinden maar alweer een paar fijne versies van nummers die opeens in de studioversie wat ielig klinken (TVC15. Eigenlijk al die Ziggy nummers)
Onlangs nog tweedehands aangeschaft, uitgave van Rykodisc. Dubbelcd in dikke doos. 12 euro.

― ragruijters (reinier gruijters), Wednesday, 26 May 2004 07:16 (twenty-two years ago)

Rolling Stones - Get Yer Ya Ya's Out
The Who -Live At Leeds

― Old Fart At Play, Wednesday, 26 May 2004 08:06 (twenty-two years ago)

Er gaat niets boven de eigen live-ervaring, en in dat geval is een registratie van dat of een aanverwant (uit dezelfde tour/periode) concert een mooi aandenken. Was je er niet bij dan moet de act wel van heel goeden huize komen om het gemis aan prikkeling van overige zintuigen (zicht, reuk, tastzin - mensen die tegen je aanduwen ;-)) te compenseren, om maar te zwijgen van de totaalervaring, die al begint met de voorpret en kaarjes kopen.

Maar gebeurt dat inderdaad, dan kan zo'n plaat absoluut memorabel zijn. Of legendarisch zelfs, zoals 'Get Yer Ya-Ya's Out!' van de Stones, 'Rock 'N' Roll Animal' van Lou Reed of 'I'm Alive' van de Ramones. En dan maakt de hoorbare interactie met het publiek, inclusief stage banter van de artiest(en) de beleving alleen maar authentieker en sfeervoller.

Maar aan de duizenden zinloze liveplaten maak ik geen woorden vuil.

― GLO (GLO), Wednesday, 26 May 2004 08:15 (twenty-two years ago)

Correctie: ik bedoel natuurlijk 'It's Alive'...

― GLO (GLO), Wednesday, 26 May 2004 09:18 (twenty-two years ago)

Onlangs nog tweedehands aangeschaft, uitgave van Rykodisc. Dubbelcd in dikke doos

Cool. :) Moet ik ook hebben.

Get yer ya-ya's out inderdaad en laten we niet vergeten:

AC/DC - If you want blood, you've got it

― Omar (Omar), Wednesday, 26 May 2004 12:48 (twenty-two years ago)

Voor mij wel de moeite waard: PNYC - Portishead

― Andre Kuijpers (Andre Kuijpers), Wednesday, 26 May 2004 17:16 (twenty-two years ago)

Eens met het lijstje van GLO! De Ramones zijn in de studio nooit zo gaaf geweest als live en zonder It's Alive zou ik me geen raad weten. Ya'-ya's is ook prachtig wat ik niet snel zal zeggen over iets anders in het Stones repertoire. "Wehell you heard about the Boston..." Verder is P-Funk live heerlijk, (Earth Tour! Die vier cd doos! Beverly Theatre!), kan ik niet leven zonder James Brown zijn Love Power Peace, en is Rank mijn meestgedraaide Smiths plaat. En Prince is nooit beter geweest dan op Livesexy, Small Club en Neon Rendezvous maar dan komen we in een andere categorie terecht. Kortom: live, ik zeg er verdomd geen nee tegen. Integendeel! Alleen: op de iPod doet het het niet zo goed, ik denk dan steeds dat ik achter me iemand hoor gillen enzo. Wat goed zou kunnen trouwens. Hallo?

― centralscrutinizer, Thursday, 27 May 2004 07:37 (twenty-two years ago)

The Orb: Live '93. Need to say more?

― Andre (Andre Rozendaal), Friday, 28 May 2004 05:55 (twenty-two years ago)

Live-concerten en albums zijn twee heel verschillende producten, en over het algemeen moet dat vooral zo blijven.

Daar zijn dan wel weer uitzonderingen op. In de Jazz komt juist het improvisatie-aspect op liveplaten weer veel beter tot uiting dan op albums. Sommige popplaten zijn gewoon zo goed opgenomen live (ik noem een Dead Can Dance-Toward the Within) dat ze goed te verteren zijn.

Maar over het algemeen ga ik gewoon liever naar het concert.

― dwars, Friday, 28 May 2004 07:56 (twenty-two years ago)

Stage = super. Helaas niet meer te vinden maar alweer een paar fijne versies van nummers die opeens in de studioversie wat ielig klinken (TVC15. Eigenlijk al die Ziggy nummers)

Laatst nog op LP gekocht bij de kringloopwinkel.. In een fancy uitvoering met geel vinyl.. Erg cool.. Toffe plaat ook..

― jasper (oblomov), Wednesday, 2 June 2004 17:27 (twenty-two years ago)

Is inderdaad nog volop verkrijgbaar in het 2e-handscircuit. Hij is er overigens ook in het blauw. Ik geloof dat ik daarnaast enkel de Bloomsbury live lp's van de Tindersticks ook nog heb.

― Hielke (Hielke), Saturday, 5 June 2004 13:28 (twenty-two years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.