2004, week 34

Nogal dope... waarom zolang gedraald?

Deze week vrijwel muziekloos eigenlijk. Wat oude platen opnieuw gedraaid zoals Jazzanova's Remixes en Built to Spill - Keep It Like A Secret.

www.slsknet.org?

The Wicker Man OST
Minder spooky dan op voorhand gedacht, desalniettemin erg fijne freefolk. De geluidsfragmenten uit de film op kant 2 maar vooral de hoes zelf maken me overigens erg nieuwsgierig naar de film.

Roedelius – Durch die Wüste, Lustwandel en Wenn der Südwind Weht
Ambient vanuit het hart. Minder cerebraal dan Eno, speelser dan het werk van Cluster, lekker op het gevoel gecomponeerd. Organischer ook dan z’n werk in Cluster doet vermoeden; hier klinken “echte” (sorry ;) instrumenten als piano en gitaar, sprankelend als bronwater.

Blonde Redhead – Fake Can Be Just as Good
Een groep die ik links liet liggen omdat ik altijd begrepen had dat ’t Sonic Youth copycats betrof... Misery is a Butterfly probeerde ik toch en dat bleek heel anders dan verwacht, overtuigen deed-ie echter niet. Iemand suggereerde deze plaat als ‘ingang’ en het lijkt zowaar te gaan lukken. Niet alles even goed, maar met name de twee laatste nummers zijn erg sterk. (waarbij het gitaarmotiefje van de laatste me overigens wel aan "Hey Joni" doet denken...)

The Hunches – Hobo Sunrise
Prachtig hoe deze band noise en feedback weet te integreren in de composities, die stuk voor stuk erg sterk zijn, en afwisselend bovendien. Tijdens het luisteren schieten allerlei namen door m’n hoofd (Trail of Dead, Ponys, Drones, Birthday Party), maar het betreft hier een op zichzelf staande, unieke plaat.

Mark Lanegan Band – Bubblegum
Gerechtigheid, dat deze plaat zo breed lijkt aan te slaan. Waarom dat met eerdere platen niet het geval was blijft voor mij ook een raadsel, maar fijn dat het nu wél gebeurd. Mensen met kaartjes voor morgen: niet naar de Helling maar naar Tivoli/Oudegracht!

Verder beluisterde ik:
August - The Standard
Voorganger van Wire Post to Wire die een klein tikkie minder is. Om maar even een doodoener te gebruiken: minder 'volwassen'.

En keek ik naar:
Shaun of the Death
Heerlijke droge humor. Je ziet duidelijk dat het met heel veel plezier gemaakt is. En hij is zelfs nog spannend ook.

> Joris Stereo verkondigt al langer the gospel according to The Go! Team, en ik sluit me daar nu graag bij aan.

maar ook :

> Ook buiten Lowlands om viel wat goeds te ontdekken [via Stereo ].

de meeste mensen moeten eerst een paar jaar dood zijn voordat ze zoveel 'gelijk' krijgen. valt me tegen dat ik vandaag nog niet ben bedolven onder de aanbiedingen om a&r manager bij een platenmij of hoofdredacteur van een al dan niet nieuw op te richten muziekblad te worden, of dan toch minstens muzieksamensteller bij 3fm...

Ja dat is waar. Maar toch, deze band is zo goed ik wil 'm eigenlijk wel in het echt hebben. Maar via Amazon.de kost ie meer dan 20 euro, zo duur kan het toch niet zijn een klein pakketje vanuit Duitsland naar Breda. Kennelijk wel. Dan toch maar via de piraterij.

De geluidsfragmenten uit de film op kant 2 maar vooral de hoes zelf maken me overigens erg nieuwsgierig naar de film.

En die is vrij naargeestig en op een...ahem...ambient manier, spannend, het is een beetje een Boards of Canada film (mid-jaren 80 door Veronica uitgezonden, brrr, wat een vervelend maar fantastisch einde).

Trouwens waar had je die Roedelius albums gescoord? (Nlstore? Die overigens, het mag ook eens gezegd worden, razendsnel waren met de levering van The Meaning: 4 werkdagen!)

Q and not U - Power
Al bij het eerste nummer is het duidelijk: hoeveel hebben deze mannen naar Prince geluisterd? Kopstemmetjes en funky gitaartjes, de gitaartjes die wat mij betreft teveel op de achtergrond blijven, ik mis de geniale riffs van No Kill No Beep Beep. Toffe plaat, zeker wel, en Chris wint het weer makkelijk van Harris wat betreft het schrijven van geniale liedjes en dito teksten.

De hoesinformatie van The Wicker Man geeft (helaas) veel informatie over het verhaal van de film, het einde is me (helaas) bekend. Gruwelijk mooi inderdaad. Ik ben eigenlijk ook met name benieuwd naar de sfeer die geschapen wordt, "ambient spannend" & BoC zijn indicaties waar ik wat mee kan :) (no pun intended, ik ben serieus).

Van Karate ken ik alleen maar the bed is in the ocean,is de nieuwe CD ook in die stijl?

mijn lijstje van deze week:

Radio 4- Gotham (mijn enige ontdekking op Lowlands dit jaar en dus maar meteen het album gekocht)

Air- 10 000 Hz legend (met Air loop ik altijd 3 jaar achter dus in 2006 zal ik Talkie Walkie eens aanschaffen maar met 10 000 Hz legend ben ik weer dik tevreden)

Op Soulseek is ie inderdaad al wel uit.

Wat Q and not U betreft, wacht ik tot de CD uit is en in de tussentijd 'no kill no beep beep' eens aanschaffen.

Au Norbert, vanwaar deze zuurheid?
Ik doelde slechts op fysieke gelijkenis (foto met Velvet Revolver)...

Wie was gister overigens bij Mark Lenagan? Naast Hotel Lives? Hing een erg mooie sfeer en meneer was erg in vorm. Die stem he.

Norbert, jij was toch niet degene die "Roxanne" opzette na afloop? Dramatisch slechte overgang. Met T.Rex later op de avond maakte je mij (en anderen) overigens heel blij!

[Vasquesz heeft overigens wel een beetje gelijk hoor, op die foto lijk je echt op van Splunteren :) ]

Die 'Roxanne' kwam niet van mij! Ik had 'Debonair' van de Afghan Whigs klaar staan, maar de geluidsman zette gewoon The Police op. Maar gelukkig hield hij het bij 1 nummertje.

Verder erg goede samenvatting van de avond. Ben het he-le-maal met je eens. Wat voor soort persoon is het eigenlijk? Is hij net zo afstandelijk als hij overkomt? Heeft alleen maar de band voorgesteld.

Hij komt op het podium en in zijn teksten over als iemand die meer worstelt met zijn innerlijke zelf en hoe hij tegenover 'het leven' staat dan iemand die zich bezig houdt met hoe je een publiek vermaakt. Maakt mij overigens geen hol uit hoor.

Over zuur gesproken...;-)

En verder ook: Track Addicts, Nine Pound Hammer, Lali Puna, Sportfreunde Stiller, Royal City

verder
Jah Wobble - I Could Have Been a Contender - op Trojan notabene een ,euh, carriereoverzicht!
Under the Influence - de Paul Weller dubbel lp, ik had m nog niet eerder vandaar, hele mooie mix.
Charlotte Hatherley - Grey Will Fade, hoezo Ash?

Ja! Draai hem nu al weken en hij verveelt nog steeds niet.