Obsessie - Ontdekking - Whatever gets you through this dreary thing called life

Hip Hop. Ik luister de laatste tijd (weer) heel veel naar Hip Hop. Niet alleen Fantastic Damage (ARGH SHUT UP!) maar ook naar Boogie Down Prod, Stetsasonic (zonder hen geen US3 - is dat goed of slecht?), Blackalicious (Blazing Arrow is dan wel niet beter dan NIA, toch te doen.) Ach ja ook disco want ik kocht in Londen Casablanca Records boxset.

Weinig nieuws onder de zon: eighties death/black/thrashmetal. Ik draai op het moment weinig anders. Behalve dan ook weer pure noise (Gristle, Controlled Bleeding, etc.).

Human Alert.

Eminem, vreemd genoeg. Als ontdekking, dan. Mijn obsessies zijn gelukkig nog steeds dezelfde als toen ik muzikaal bewust werd.

Een spelletje met een vriend. We sturen elkaar dagelijks een naamloze, en meestal obscure, mp3 en de ander moet raden wat precies het is.

Tot nu toe gekregen:
Langley Schools Music Project, La Düsseldorf, Nusrat Fateh Ali Khan, Negativland, Roy Harper, Barmy Army, Ramones Bee Gees, The Vaselines, Liquid Liquid

Gestuurd:
Fatal Microbes, My Bloody Valentine, Renegade Soundwave, Dub Sex, The Gun Club, A.C. Marias, Popul Vuh,

Ik wil graag wat vroege electro/hip-hop sturen maar in bijna elk nummer gaat die gasten hun eigen naam roepen.

Weinig nieuws onder mijn zon ook. Nog steeds veel en vooral indiepop. Wel steeds meer Engelse en Australische bandjes en steeds minder Amerikaanse.

twee recent gedownloade mp3'tjes die al een paar dagen op repeat staan:

* go to the beat van Martine Og Mirejam, de soort van Noorse versie van Chicks On Speed of PEaches. Was ergens in 2000 een singel, lijken sindsdien van de (muzikale) aardbodem verdwenen te zijn.

* girls talk van Steward. Stewart Anderson (ook: Boyracer) doet Elivs Costello met electronica. Voorproefje van een of andere electro/neo- wave verzamelaar op dutch courage records.

John Steinbeck & Zuid-Korea.

:)

What a Waster, de onlangs verschenen debuutsingle van de Engelse band The Libertines ("Best new band in Britain" - NME, vorige week). Ik vond het eerst veel te veel op The Jam lijken. Nu ben ik er daar overheen en kan ik er geen genoeg van krijgen. Vooral scheldwoorden als "divvy" en "two bob cunt" vind ik grappig - die hoor je niet vaak in een popliedje.

Porcupine Tree. Niet echt een sociaal wenselijk antwoord, ben ik bang. Kan r niks aan doen, maar ik vind de meeste nummers heel mooi. Terwijl ik dat 'soort' muziek eigenlijk helemaal niet trek. Ik ben er ook nog niet uit wat ik er nou zo tof aan vind. Het heet progressive rock te zijn en komt uit Engeland. Ik werd er een maand of drie op gewezen door iemand van RedsunRecords en sindsdien kan ik niet meer zonder. Maar de nieuwe DJ Shadow mp3-t ook al een tijd je in de compu.

tja. ook al niet sociaal wenselijk. heb de progressieve breakbeat met rockinvloeden herondekt. Sneaker Pimps, Hybrid, BT.

je weet wel: de muziek die de soundtracks van verfilmde spellen als Mortal Combat bevolkt. een soort mix van alles dat lelijk is: vlakke breaks met epische opbouw, rockende gitaren en trance. kortom: heeeeerllllijkkkkk.

verder heb ik Punk van Ferry Corsten in mijn breakbeatmix voor kindamuzik verwerkt. trance die me iets doet. en dat mag een wonder heten.

Huidige obsessies: The Magnetic Fields (herontdekt), mijn nieuwe mohawk, 'The CIA Is Trying To Kill Me' van Non Phixion, mijn sapcentrifuge, Mirah's 'Advisory Committee', afstuderen, nog steeds het 'paper bag'-liedje in de score van American Beauty, basketbal, 'The Greatness and Perfection Of Love' van Julian Cope, F.M. Arion's 'Dubbelspel' en een meisje met een x in haar naam.

Als ik toch met een naam moet komen: Sportique. Indiepop met een sterke hang naar Britse punk/new wave (Jam, Buzzcocks). Kan helaas nergens een mp3-tje vinden. Als de leden een stuk jonger zouden zijn, zou dit weleens weer zo'n NME-hype kunnen zijn. Ze hebben echter een nogal ruim muzikaal verleden (o.a. Television Personalities, Heavenly).

Verder is Matinée mijn favoriete label van het moment. Is ook wel een soort ontdekking.

Arien: een meisje met een x in haar naam.

Huh?

Niet wie je denkt, Nath;-)

Wat het meest gedraaid wordt: Electric Soft Parade , Gorki en een eigen compilatie met o.a. die twee bands, Supernaturals, Pedro The Lion, Camera Obscura, The Queers, Guided By Voices enz.

Ook wat klassieke versies van Weezer nummers met als hoogtepunt bewerking van b-kantje Mykel & Carli

Obsessie: live muziek ondergaan. 2002 is wat mij betreft een geweldig concertjaar, en het is nog lang niet voorbij.

Ook heel blij met: het nieuwe album van Mercy Giants. Komt gewoon uit Nederland. Het is de tweede voltreffer dit jaar op het label Zabel Muziek.

Muziek: Farben

Lezen: Samuel Delaney

Voetbal: Gaizka Mendieta (herondekking)

Jaga Jazzist: heel jonge Noorse band ergens tussen Zappa, Tortoise en jazz in. Hun A Livingroom Hush is verslavend mooi.

En mijn John Coltrane obsessie begint net zo idioot te worden als die voor Miles Davis. Er gat geen week voorbij of ik koop wel weer een mooie reissue.

Verder ben ik geobsedeerd door mijn toekomstige cd-speler en versterker, van het Engelse merk Cyrus. Veel te decadent duur eigenlijk, maar de geluidskwaliteit is zo verschrikkelijk goed... Nu de nog nieuwe speakers.

Beste boek van 2002 tot nu toe is toch echt Gstaad 95-98 van v/d Jagt (=Grunberg).

Beste film is Donnie Darko, ik ben er nog steeds van in trance. Verder kan ik niet wachten op Insomnia (http://dontcloseyoureyes.warnerbros.com/). Nou eindelijk maar eens Ghost World kijken.

Nou ja, vooruit dan maar. Naast noise en thrashmetal zit ik ook weer in een Julie Newmar-fase. Yep, the original Catwoman. Zucht.

― Roger Teeling, Sunday, 16 June 2002 00:00 (twenty-three years ago)