Smaak en wat er voor door gaat

P. Diddy. Zijn misdaden op plaat zijn ons allemaal bekend, maar wat hij nu als producer/ meerapper doet is erg leuk. Ik hield mijn adem vast toen hij samen met Bowie aan 'This Is Not America' waagde maar het viel uiteindelijk enorm mee.

Niet echt de pest, maar ik heb heel lang bewust mijn best gedaan om niet naar Fugazi te luisteren, omdat die band zo vaak (min of meer) heilig verklaard werd.

In september 1999 zag ik Fugazi in Paradiso en dat was e e n van de beste concerten die ik ooit meemaakte. En dat voor een band die volgens velen tien jaar daarvoor op zijn hoogtepunt was.....

haha Arien, ze scheerden meer weg dan haar. ;-) Zonder MC Hammer geen Poof Ditty. hahaha Sorry. hahahah Woeheehheahhha. ;-)

"The D, the I, the D, the D, the Y, the D the I, the D / It's Diddy!"Te gek nummer! Nog beter: Bad Boy For Life. W-a-a-n-z-i-n-n-i-g. Stop hating, playa. Verder had ik altijd een hekel aan Muse, en nog steeds eigenlijk, maar Dead Star, één van de twee nieuwe a-kanten (...) op hun nieuwe single vind toch eigenlijk best wel goed. Gelukkig is dat andere nummer, In Your World, ouderwets niet te doen.

Zappa, daar had ik echt een hekel aan vroeger toen ik 10 was ofzo, mijn ouder progneef draaide het altijd. Maar later zag ik toch het licht.... Veel Bowie nummers ben ik ook pas later gaan waarderen, ander vond ik altijd al goed maar toch... En de Beach Boys natuurlijk....

Job: vind je de overgang van piano op gitaar dan niet mooi in het begin van In Your World? Bij mij kunnen ze weinig mis doen.

Zelf had ik niet verwacht dat ik zoveel naar de nieuwe albums van David Bowie en Eminem zou luisteren. Niet dat ik ze haatte maar luisterde er simpelweg niet zoveel naar.

Eerst de pest: band: Belle & Sebastian, My Morning Jacket plaat: Sweetheart of the Rodeo (Byrds)

Nu de pest: band: Velvet Underground, Smashing Pumpkins plaat: Berlin (Lou Reed)

Belle & Sebastian, ja, dat vond ik tot aan The Boy With The Arab Strap dus slaapverwekkend. Pas met Slow Graffiti van This Is Just A Modern Rocksong begon het te komen. Binnen een maand was ik tot over m'n oren verliefd en neuriede ik hun liedjes zelfs hardop op straat (dat is nog geen enkele andere band gelukt).

Led Zeppelin heb ik in mijn hardrockperiode altijd vreselijk saai gevonden. Dat vind ik het nog steeds, maar de eerste drie platen zijn me inmiddels dierbaar, dus het gaat de goede kant op. Geweldige songs, lekker basaal opgenomen, wereldzanger. Lionheart van Kate Bush, voelde als zwemmen door warme modder. Nog steeds, maar ik heb inmiddels de leeftijd dat ik dat wel lekker rustgevend vind. Hoe ik ooit de Eurythmics goed heb kunnen vinden is me nu een raadsel. Wat een goedkope, pathetische & lege flutdisco. Al blijft het nummer Sweet Dreams een knaller.