Woman & The Music

Is het de schoonheid van Melissa Auf Der Maur die ertoe leidt dat mannen enthousiast op haar plaat reageren? En er vervolgens bij de jaarlijkse platen-afrekening achterkomen dat de plaat van Melissa waardeloos is. Hoe zit dit in elkaar?

Ik zie Auf Der Maur als een creatie van mannen, althans de aanvankelijke hype om haar. Het is maar de vraag of dat ook echt zo is. Ik ben het in zekere zin eens met Marian. Zij zegt dat de zang niet past bij de muziek. Ik weet niet wat er niet klopt, maar iets klopt er niet. En ik wil weten wat.

Vind Melissa Auf Der Maur bepaald geen knappe vrouw, dus kan me niet voorstellen dat het daaraan ligt. Daarbij zijn we allemaal het punt van muziek kopen omdat de dame in kwestie er op tv zo lekker uitziet op ons 16e toch wel gepasseerd, hoop ik. (Tegenwoordig kopen we de Greatest Hits van Britney omdat het gewoon zo goed is, toch?)

Wat betreft de muziek van mevrouw Auf Der Maur, vond "Followed The Waves" een geweldig nummer, "Real A Lie" alweer een slap aftreksel daarvan en heb me verder niet geroepen gevoelen me in haar muziek te verdiepen. (Het optreden op Lowlands heeft ook niks gedaan om mijn mening te veranderen.)

Muzikaal zit de plaat prima in elkaar. Tekstueel inderdaad iets minder. Geweldige solo's van Josh Homme!

Als de hele plaat vol zou staan met nummers als 'Beast of Honour' en 'Skin Receiver' zou ik een wereldplaat gevonden hebben. Maar helaas, te veel filler.

Op de persfoto's vond ik Auf der Maur nooit zo heel bijzonder, maar in het echt op Pinkpop bleek het toch wel een heel mooie vrouw (die er niet veel van bakte). Maar dat heeft ook te maken met mijn afkeer van de huidige trend in de fotografie om iedereen er zo eng levenloos glimmend en glad uit te laten zien.

Er is geen enkel bewijs, maar trek gerust alle conclusies die je wilt.

Begin volgend jaar zal Josh Homme wel weer te interviewen zijn en is het mogelijk hem te vragen wat in godsnaam de bedoeling is geweest van dit project. Homme roept wel eens dat hij platen wil maken waarop hij zelf geen enkele noot speelt, maar de muzikanten alleen aanstuurt.

Nou chargeer je wel een beetje. Het is een aardige plaat, maar geen meesterwerk. Voor de soloplaat van een bassiste is het zelfs gewoon een meevaller.

Wat natuurlijk verder niks bewijst over de motivaties van de heren en dames recensenten om die plaat in de eerste plaats te tippen. Ik zie hierboven niemand schrijven dat ie die plaat in een of ander blad een positief oordeel heeft gegeven omdat mevrouw Auf Der Maur er zo lekker uitzag.

Jij gaf aan dat je de plaat van Auf Der Maur vond tegenvallen. Dat wordt door veel mensen beaamd.

Jj geeft vervolgens aan dat je denkt dat het positieve oordeel over de plaat dat bij uitkomen her en der verscheen komt doordat men met mevrouw Auf Der Maur wel eens een beschuitje zou willen eten. Meerdere mensen geven aan dat ze dat best eens zouden willen.

Nergens in dit alles wordt er enig bewijs geleverd voor jouw stelling dat de positieve recensies en de waardering voor mevrouws uiterlijk iets met elkaar te maken hebben.

En ik zal wel de enige zijn die een positieve recensie schrijft om de 'verkeerde' redenen'(lees: redenen anders dan puur de muziek).

Kijk, eigenlijk vind ik alle QOTSA-platen maar matig. Toch heb ik de eerste CD positief besproken, omdat ik vond dat deze verlegen gitarist van Kyuss het in zich had om een hele grote te worden. Dat zijn manager me destijds persoonlijk uitnodigde om langs te komen bij dat eerste optreden in de Melkweg wil ook helpen. Gestreeld ego enzo. Dit soort 'motieven' speelt altijd een rol. Onbewust wellicht. Maar het staat je vrij om anders te willen geloven, hoor.

Dit feit draagt er aan bij dat haar 'waarde' voor mij op zo'n moment zienderogen slinkt... soms wil dat na een tijdje wel weer vervagen. Dit maal helaas niet. Ik heb het album sinds Lowlands niet meer uit de kast gehaald.
Jammer voor haar, maar in een studio met een geweldige producer kan iedereen klinken als een ware rockende ster...
Daarbuiten wachten wij: de hongerige wolven!!

Volgens mij had je hem ook als beste cd van het jaar.

Niet alles wat ik hier roep is ook waar. Speel graag Advocaatje van de duivel.

Wel een mooie beschrijving van mijn gemoedstoestand na het bekijken van de Franse versie van 'Taste You'

Je bedoelt Troy van Leeuwen op de officiële website? ;-)

Waarschijnlijk wordt het volgende album dus gewoon "Song For The Naked Deaf". Of QOTSA Anthology Pt. 1, met alle rotzooi die ze nog op de plank hebben kunnen vinden.

Dat staat al op Desert Sessions 7/8.

Irritant trouwens dat toen ze popi werden die eerste twee gelijk weer 'normaal' geprijst werden, staat me bij dat ze al naar €9,99 waren gegaan.