NERD stopt

van wacke timbaland clonen naar wanstaltige rolling stones remixers. zelden zo'n slechte band gezien als NERD de band. obligate black man rock met junp stukken. het slechtse van house of pain en limp bizkit verenigd...

en... pharell kan niet rappen.

hahaha
Hij heeft wel een beetje gelijk Vincent
Over N.E.R.D.: "Lapdance" blijft een steengoed nummer en als producersduo zijn de Neptunes toch wel erg goed: top 40 muziek is de laatste jaren zo waar goed te pruimen.

Strict genomen is bv. 50 Cent namelijk inderdaad camp. Zo vol van cliche-onderwerpen als geld, geweren en bolle konten dat het lachwekkende proporties aanneemt. Ik kan me best voorstellen dat in nichten-disco's Candy Shop ook gedraaid wordt.
' I'll let you lick the lollipop '.

Het is ook precies waarom ik erg kan genieten van bepaalde hiphop-platen. Ze brengen het kleine stoute jongetje in me naar boven. Ik weet dat het overdreven cartoon-pop is, maar roep maar al te graag ' biiitch ' mee.

Die clip van Disco Inferno slaat trouwens alles. De dames in hiphop-clips kunnen me vaak niet hoerig genoeg zijn, maar de aldaar tentoongespreide billen zijn gewoon echt te lelijk. Ik vraag me serieus af of volgens negers meisjesbillen echt zo bol en drillerig mogelijk moeten zijn. Zeg maar, het vlees-equivalent van allerlei extra gadgets op hun auto....

Over camp gesproken: Vroeger nam ik stoere hiphopmannetjes nog wel eens serieus, maar dat doe'k eigenlijk allang niet meer. D'er zal af en toe echt wel eens iemand worden doodgeschoten, maar ik kan me eigenlijk geen getto bedenken dat ik echt zou moeten mijden. Bijlmer? Harlem? South Bronx? Allemaal opgeklopte bangmakerij eigenlijk, waar ik als 20-jarige best nerveus van werd.

Goed eh, my sub-nigga's, ik ga pitten...

Vroeger was die gangsta pose nog enigszins op realiteit geschoeid, aangezet met wat fantasie uit films. Keeping it real is echter intussen een volledig holle frase geworden. Net zo hol als de thematiek.

Muziek zelf blijft me vooralsnog nog wel boeien, maar hoe lang dat nog duurt?

Ik realiseer me ineens dat punk op een zelfde manier als hiphop vercartonniseerd is geraakt. En dat dat ook niet erg is, omdat er altijd wel weer kleine, nog underground zijnde, deelgebiedjes bijkomen waar de sub (c) zich weer hard voor kan maken. Endless cycles from pure to commercialization...

Vince, ik vind 50 juist zo leuk omdat ie zo leeg is. Kogels, spieren en sperma ( om mijn eigen review aan te halen ), maar wellicht mag ik alleen serieus naar Four Tet luisteren.

Over legitieme kritiek gesproken: Toen ik onlangs 50 en een oude 2 live crew aan elkaar plakte en uit alle hoeken jongens op net iets te geil dansende jonge meisjes zag afschieten voelde ik me bijna medeverantwoordelijk voor een potentiele groepsverkrachting. Ok, dat is wat gechargeerd, maar het zette me wel aan het denken. Misschien was de combi net iets te jonge lijfjes, mannen, alcohol, om 4.28 uur niet echt een verstandige mix van...eh...elements.

Pop?

welke van de 4 elements bezigt onze gespierde crystal drinkende domoor dan precies? mc'en? laat me niet lachen, zijn skills zijn net zo dope als pak em beet Ali b. Rijmelaarij, pochen en binnensmonds mompelen is geen mc'en...

Een purist ben je als bijv. zou vinden dat de twee niet met elkaar mag mengen, en dan ben je dus purist op beide vlakken. :)

Wat zijn die 4 elements dan eigenlijk?

Echte kwaliteit ligt volgens mij trwns vaker aan het 5de element, maar daar wil ik 50 nog niet gelijk van betichten. Wat niet wegneemt dat ik 'm wel lekker vind rappen.

Nee, tuurlijk niet. Stom van me. En kort door de bocht. Laat me het even trachten te herformuleren...

ik denk niet dat 50 cent zijn hip hop als "hip hop" ziet. En het is hip hop in mijn opinie. Wat anders?

Het is hiphop ('In Da Club' IS hiphop), maar het is ook zo verdomd glossy en volgens formule dat het overal past. In alle kroegen, colareclames en aan de muur van elke tienerkamer. Niet alle hiphop is 'bankable'. 50 wel en alles wat hij doet lijkt gericht te zijn op die bankability. Is dat pop? Dacht het wel. Maar die 'hustle' is op zijn beurt weer onderdeel van de hiphopcultuur. En dus is wat 50 doet hiphop. Het is niet volgens de Elementen (die uiteindelijk toch alleen maar worden nageleefd door - overwegend witte? - kids met vooral een sterke neiging tot aan romantisering grenzende nostalgie), maar het is wat speelt, de dominante variant. Beef, bitches, bling. Jurassic 5 is ook hiphop, maar waarom vind ik het minder lekker/urgent dan Lil Jon, 50 en Fat Joe? Precies, ze hebben geen bangers.

Jurassic 5 vind ik wel ok, maar veel van die principiele veganisten hiphop van Def Jux of Anticon kan me gestolen worden. Te veel tekst, te veel gezeur...

Had je ook maar een verantwoord plaatje moeten draaien. Iets van Guns N' Roses of Queens of the Stone Age of zo.

Hm-hm. Ik kom uit de Haagse Schilderswijk en later Escamp (nr 1 en 3 slechtste buurten van NL, las ik laatst) en ook daar kun je vandaag de dag nog gewoon over straat zonder bang te hoeven zijn. Maar ik zou er nooit meer willen wonen. Vuile spuiten in de portieken, inbraak in je huis, schiet- en steekpartijen voor de deur, dat soort dingen gaat je bepaald niet in je koude kleren zitten. Leve suburbia! Maar ja: stadskinderen willen altijd naar 'buiten' en wie in een dorp is opgegroeid verhuist vaak naar de stad. Het gras is altijd groener...

@arien: noem je nou Fat Joe in een adem met de mompelman en lil jon? sorry, maar hij heeft iets meer in zijn mars dan die 2 prutsers. anders luister het geweldige Jealous One's Envy maar eens. Hij was niet voor niets close met D.I.T.C. - over bangers gesproken...

Je slaat tussen de anticon groep en 50 wel een heel spectrum aan goede dingen over die wel knallen trouwens, rappers die het zonder het nonstop over geld en vrouwenvernedering te hebben wel kunnen rijmen, zoals Solesides, Hyroglyphics, Talib Kweli, MF Doom, Dilated Peoples, Beatnutz en Mos Def (voordat ie een vage vorm van rock ging maken)

Maar ik wil juist nihilistische onzin soms. Ik zie allerlei bezwaren tegen uitbuiting van 'hood' en dat ze alles behalve hun eigen Game spelen.

Was een tijd terug trouwens een docu over jonge Nederlandse hiphop-fans die over het algemeen toch prima in staat waren om gangsta-rap in perspectief te plaatsen. Als fictie dus. Beter dan menig aware liefhebber van wat ik altijd geitenwollensokkenrap noem. Valt me altijd op dat films nooit aangevallen worden op het voorschotelen van fantasie terwijl muziek al heel gauw een afspiegeling zou zijn van een werkelijkheid.

Maar toch, je hoeft toch geen rocketscientist te zijn om te weten dat het allemaal niet echt is. Of op z'n minst een stuk minder heet gegeten dan opgediend.

Ja, had je wat? ;-)

En nu we die naam toch opeens gedropt hebben: Lil Jon is dope. 'Crunk Juice' is een van de leukere hiphopplaten die ik de laatste maanden heb mogen horen. Zo simpel en bot maar o zo bevredigend op hoge volume...

Het opvallende is dat juist die gangsterstatus de jongeren aanspreekt. Hiphop is saai, maar als de rapper een crackdealer en moordenaar is, is het ineens wel cool. Het zal wel het aloude 'mickey & mallory' en 'bonnie & clyde ' syndroom zijn. Zou Jay-Z daarop doelen?