2005, week 33

Anthony Curtis - Book Of The Key
A-typische, want niet-Noorse, release op Jester Records. Ook qua muziek niet voor de hand liggend: ranzige, naar elektrisch Miles Davis voorbeeld gemaakte improvisaties met een mystiek tintje.

bowie: the singlescollection
breeders: last splash (juist! ik ben weer eens bij de kringloop geweest)

gainsbourgh: love on the beat (juist! ik was weer eens op een rommelmarkt)

nick drake: a treasury (juist! ik was weer eens jarig)

Met name dat eerste nummer. Ik vond de rest nog wel meevallen eigenlijk.

Effloresce was bij mij ook pats-boem-raak!

Maar net als Effloresce is deze nieuwe ook lastig in een keer uit te zitten. Hij is (wederom) lang en de nummers zijn nogal informatiedicht.

Editors - The back room
Een Interpol kloon die beter is dan interpol? Nu moeten we niet overdrijven, want het album is erg wisselvallig, maar als de Editors hun zaakjes voor elkaar hebben klinkt het wel erg goed.

De eerste vier nummers vind ik al helemaal geweldig, daarna zakt het voor mij echter behoorlijk in. Ik moet hun langzamere werk echt nog leren waarderen. Ik zag iemand op een forum zeggen dat de tweede helft het beste was, dus het kán wel.

Goldfrapp zit in mn soulseek map

The Kid

Waardenberg in Kleine Pauze... zei dat iemand lekte uit 'r 2 ons ongepaneerd. :D

Zit nu trwns Animal Collective te luisteren, lag net in de brievenbus. Ik geloof dat de tweede helft mij meer aanspreekt op het eerste gehoor/kennismaking met AC in 't algemeen.

Guuz, kun jij me misschien vertellen wat de waarde is van Serge's Vu De L'Exterieur op LP? Eerste druk in goede staat.

Ik ook hoor. Moet wel zeggen dat ik het Kaurismäki allemaal al eens eerder heb zien doen. Maakt niet uit, weer veel gelachen en gesnotterd tegelijk en de Finse smartlappen waren ook weer erg mooi.

Dit was m'n tweede Kaurismäki pas! Die andere, Kauas pilvet karkaavat, vond ik triester. Met een prettige ontlading, dat wel. Ik vond deze voornamelijk (droogkloterig) grappig eigenlijk.

Als ik gemm.com moet geloven; wat de gek ervoor geeft. Dus ergens tussen de 40 en 140 euro.

Nou, een stuntelige wip op het toilet van een dronken lerares met een ook al niet zo nuchter schoolhoofd is toch nog wel van een ander kaliber dan een wat pies-en-poep grappen.

@Marieke: Heb Oceansize gesoulseeked. Klinkt GOED! Met name het breed uitwaaierende Music for a Nurse is om te smullen.

Mag ik de Trikont-compilatie Finnischer Tango/Tule Tanssimaan (uit 1998) suggereren?

Da's een hele mooi. Maar de allerbeste blijft toch The Match Factory Girl (sorry, ik weet de Finse titel niet), met in de titelrol heilsoldate Irma.

Verder: alles van Ballboy. Idioot dat ik die pas nu écht ontdek, maar des te leuker om een 5-jarige back catalogue te mogen inhalen natuurlijk.

Komende week stort ik me nog maar eens op Stars. De vorige plaat vond ik onwezenlijk suffe zeurpop (als ik terugdenk aan de manier waarop de woorden "i give you my heart" gezongen werden, kruipt mijn mannelijkheid nog spontaan terug in de onderbuik), maar aangezien mij allerwegen verteld wordt dat het iets voor mij is, probeer ik het met Set yourself on fire nog maar eens. De Volksrkant-recensie refereerde zelfs aan New Order, Saint Etienne en The Delgados - wat zo ongeveer mijn top 3 favoriete bands is. Niet dat ik Peppi en Kokki van de muziekredactie daar doorgaans geloof, maar toch.

Als het toch weer helemaal niks blijkt te zijn, spoel ik de nare smaak weg met Kompakt Total 6.

Candlemass - Candlemass
Arch Enemy - Doomsday Machine (het is geen Anthems of Rebellion)
Helloïse - Cosmonogy
Dokken - Back for the Attack
Metallica - garage days revisited 12"

Zit nu naar de nieuwe te luisteren. Op St Etienne en New Order lijkt het nergens, en dat ze dat in de Volkskrant schreven kan ik alleen verklaren als de betreffende recensent zich minstens twee verdiepingen verwijderd bevond van de kamer waar de plaat opstond, daarnaast zijn hoofd de volle drie kwartier onder water had, ondertussen een gesprek voerde met zn moeder over de telefoon, en bovendien zeer, zeer dronken was.
Wat op zich wel meer van zijn recensies zou verklaren.

The Delgados zijn er evt in te horen vanwege de man/vrouw-zang en de instrumentatie van twee versterkte gitaren met daar dan weer een paar violen overheen die af en toe wordt toegepast.

In elk geval is het allemaal een stuk minder vervelend dan ik gedacht had.

Hoe leuk blijft Ballboy eigenlijk als je *alles* achter elkaar luistert? Ik bedoel, ze hebben een aantal bloedmooie nummers (de onversterkte live-uitvoering van Dumper Truck Racing behoort tot mijn mooiste concertervaringen ooit – met excuses voor het opscheppen), maar gaan die tekst"grappen" als I've got pictures of you when you were in the garden in your underwear je op den duur niet tegenstaan?

zeer irritant gezongen kinder-rammelpop

He, dat klinkt goed :) Is 'ie al uit?

Qua Ballboy: nou ja, je hoeft natuurlijk niet steeds naar de tekst te luisteren. In elk geval blijft "You don't get that at the pyramids. You can apparently see those from space anyway" élke keer hilarisch.

Ik doe het verder rustig aan hoor, 1 plaat per zoveel dagen. Afgelopen week eigenlijk vooral Club Anthems 2001.

Lol@KoenS!

Ik zag ze heel verlaten in een tweedehandsbak liggen. Nieuwsgierigheid en een bijna moederlijke drang bracht mij ertoe om ze een nieuw huis te geven.

@Guuz, dank voor d'n info. Dat is wel fijne winst.

Dat mag. ;)

ma: Quit Your Dayjob - Sweden We Got A Problem
di: Subways - Young For Eternity
wo: Buck 65 - Secret House Against The World
do: Danny Cohen - We're All Gonna Die
vr: 22 Pistepirkko - Drops & Kicks

Zit nu naar de nieuwe te luisteren. Op St Etienne en New Order lijkt het nergens, en dat ze dat in de Volkskrant schreven kan ik alleen verklaren als de betreffende recensent zich minstens twee verdiepingen verwijderd bevond van de kamer waar de plaat opstond, daarnaast zijn hoofd de volle drie kwartier onder water had, ondertussen een gesprek voerde met zn moeder over de telefoon, en bovendien zeer, zeer dronken was.

Ik zit hem nu ook te beluisteren. Is de recensie toevallig van Gijsbert Kamer? Ik zag hem vandaag op Ned. 3 op Lowlands vreemde gelijkenissen maken en allemaal rare dingen te verkondigen.

Wat betreft vergelijkingen met Stars, wie hoort nog meer bij een aantal nummers de geest van M83 rond waren?

Om de zoveel tijd gooit Mediamarkt zijn graaibakken vol met veel moois voor weinig. Van de week een oudje van Rae & Christian gekocht en een plaat van The Poster Children voor 99 cent per stuk!