Vijfkwartsmaat in de popmuziek

Locomotive Breath - Jethro Tull
Easter (alleen in het outtro) - Marillion
Morning Bell (Kid A versie) - Radiohead

Ik vond net dat de originele Mission Impossible tune in 5/4 is.

"A good man is hard to find" van Sufjan Stevens ook.

Ik kan gewoon 4/4 meetellen met 'the righteous and the wicked'. Maar als Godsvruchtige christenen weten we natuurlijk allemaal dat de titel 'Righteous and the Wicked' uit Brief aan de Romeinen 5:4 komt, misschien is daar de verwarring ontstaan.
En For Whom the bell tolls is volgens mij ook geen 5/4, maar mischien mis ik ergens een brug ofzo.

Die ken ik trouwens niet. Snap de ophef in de Westerse pop/rock cultuur ook nooit over oneven maatsoorten.

Bedoeld wordt volgens mij het nummer dat beter bekend staat als 'Sanitarium'. Of dat in 5/4 is weet ik niet, heb nooit geteld.

Ah. Vandaar dat mijn bron anoniem wou blijven... :)

Maar wel odd timing, daar was me (voor ik dit googlede) nog nooit opgevallen...

het meeklappende en -deinende publiek bij Robert Ten Brink raakte er niettemin altijd danig van in de war.

Dat lijkt me wel grappig om te zien.

Het is natuurlijk jazz.
Maar wat zijn de definities eigenlijk? Als pop van populair afkomt, dan is T5 wel zo bekend dat het bij de pop mag.

4/4 + 3/4 = 7/8 = twee maten achter elkaar waarvan de ene 4 tellen heeft en de ander 3.

7/4 is simpelweg één maat bestaande uit 7 tellen.

Hier:
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_works_in_irregular_time_signatures#10.2F8
...staat 'ie (evenals My Wave) overigens als 5/4 óf 5/8. Goeie aanvulling ook voor het mixteepie, lijkt me :)

Hmzz...dit ziet er voor mij uit als mijn anonieme bron z'n bron. :)

Daar ga ik 'm eens even mee confronteren...

Will You Smile again for me - ...Trail Of Dead. Het intro dan.

daar heb je wel gelijk in ja. maar 5/4 was het zeker niet ;-)

het basboek van my wave mag dan 5/4 hebben staan, als drummer tel ik toch echt tot 10 per elke maat. heeft ook een heel andere swing dan bijvoorbeeld een hanging tree. beide erg lekker om te spelen trouwens.

voor een heerlijk groovende 7/8 luister je trouwens het best naar pushin' forward back van temple of the dog.

De ene westerling denkt dat het zwaar avantgarde is (de symfo fan) en de ander vindt het technische patserij (de liefhebber van 'echte liedjes') terwijl het in het Oosten gesneden koek is. Daar kan elke boerenlul uit de voeten met 5, 7, 9 en 11 kwarts of achste maten.

dit bedoelde zwagerman absoluut niet. dit is gewoon muzikantengeneuzel, en dat is ook wel eens leuk.

Hou het simpel, ja. Ik denk ook altijd simpelweg 'in vijven' of 'in zevenen', als ik überhaupt al denk tijdens het spelen. Hoorde laatst traditionele muziek uit de Balkan (vraag me niet wat), volgens mij in 9/8, een soort dronkenmans-swing die inderdaad heel natuurlijk gespeeld werd. Die zitten echt niet te tellen ondertussen.

De vlottere zijn vaak makkelijk dan een supertrage zeybekiko (te vinden in Griekse rembetika), da's 9/4, maar zo traag dat je wel erg goed moet opletten wanneer na de 3 2'tjes die 3 weer komt.

Het wordt hier toch ook niet als een issue voorgedragen.
Maar een 5/4 is vrij ongebruikelijk in 'westerse' popmuziek (de symfo dus even buiten beschouwing gelaten).

Camiel wilde graag even wat input voor z'n verzamelaartje.
Dat de Zwagerman-discussie hierbij aangehaald wordt slaat dan natuurlijk weer helemaal nergens op.

Maar Martijn gaf het idee dat we hier een hele issue van de westerse vierkwarst- en/of hoempanorm afwijkende maatsoorten zouden maken.
Dat wilde ik even weerleggen. That's all.

De tirannie van de discobeat heeft vrees ik wel wat mensen afgestompt, net als dat met dank aan autotuners ook het laatste restje microtonaliteit uit de Westerse muziek word verbannen. Je krijgt nu dat mensen die echt kunnen zingen als 'vals' worden afgedaan terwijl de 'goeie' zangers klinken als een robot.

Ik vind het leuk om iets meer bewust te zijn van wat er leuk is aan andere maatsoorten, wanneer het goed klinkt en wanneer als overbodige dikdoenerij. Ik denk dat een mixCDtje maken en dat een paar keer luisteren meer inzicht biedt dan een discussie zoals die hier.
Zodoende.

We gaan toch ook niet lijstje maken van liedjes in Cmin?
Waarom niet? Dat vind ik ook best interessant. Dan kun je zien of de Cmin muziekanten in een bepaalde richting duwt, ofdat het juist heel veelzijdig is, etc.

Je kunt dingen snel complexer maken dan nodig!
Als ik zometeen de formule heb gevonden voor de ideale popsong, dan piepen jullie wel anders, MUHUHAwhahwahahahaha!!

That is, als je Die Stem trekt, natuurlijk.
I wonder if i speaks like an ordinary guy...

't Is veel toegankelijker dan vaak gesuggereerd wordt, ja (zeker eind 70 / begin 80), maar misschien zijn wij als drummers wel een beetje bevooroordeeld, vandaar dat ik benieuwd ben wat niet-muzikanten er van vinden. Nix waarschijnlijk, maar ik vind dat ze nu eindelijk maar eens wat creds voor hun 'goeie liedjes' moeten krijgen i.p.v. voor hun instrumentbeheersing. Landgenoot en symhpoliefhebber Carl Newman is vást ook fan.

Ach vooruit, dan maar even helemaal, omdat 'ie zo leuk is:

"What about the voice of Geddy Lee,
how did it get so high?
I wonder if he speaks like an ordinary guy.
'Well I know him, and he does'
And you're my fact-checkin' cuz..."

En zo'n epische rockballad met akoestisch gitaar intro en aflopende bas (type babe i'm Gonna leave you) is typisch Am werk.

(In jazz zijn toeters dominant en daarom tref je daar veel meer moltoonsorten als F, Bes etc aan (uit mijn hoofd: tenorsax en trompet zijn in Bes gestemd, alt in F?))

Maar misschien is dit inderdaad meer iets voor een muzikantenforum. Je kunt dingen ook doodanaliseren.

Ik speel dan ook liever niet in die stemming, maar dit terzijde.

'Lekker in het gehoor' liggen dingen die je kent, voor een Ghanees of een Peruaan (die niet al te veel MTV gezien heeft) klinkt die I-IV-V progressie helemaal niet 'lekker'. Er zijn complete tradities waar überhaupt geen akkoorden worden gebruikt en die hele westerse harmonieleer irrelevant is. Als je daar in opgegroeid bent klinkt alle harmonisatie vreemd.

;-)

"...a cross between Donald Duck and Robert Plant"
(The Rolling Stone Record Guide)

5/4? Muzikantengeneuzel? Rush? Donald Duck?

van een 7/8e heb ik ook nog wel een voorbeeldje hoor ;-)

BTW, ik heb wel een aantal wetten geleerd voor 'aangenaam in het gehoor liggen (de I IV V accoordontwikkeling etc), maar toch blijf ik de hoop koesteren dat je daar omheen kan, en dat schoonheid niet te vangen is in regeltjes.
Het gaat niet zozeer om regeltjes voor wat je mag spelen als om de wiskundige grondslagen van de westerse muziek. Zie (over doodanalyseren gesproken) bijvoorbeeld http://www.patmartino.com/ en dan "nature of the guitar". Overigens speelt Martino ondanks al die wiskunde heel instinctief en pragmatisch gitaar, kennis en bezielingen hoeven elkaar dus niet te bijten.
"Gemakkelijk in het gehoor liggen" is overigens m.i. heel wat anders dan schoonheid. Het is de spanning tussen consonantie (makkelijk in het gehoor) en dissonantie (moeilijk) die muziek interessant maakt. een gewone I-IV-V bevat wat spanning op de dominant (V),die naar de I wil oplossen. Altereer je die v door er bijvoorbeeld een #Vmelodisch mineur voor te substitueren, dan heb je iets wat absoluut niet makkelijk in het gehoor ligt maar wel geweldig spannend klinkt.

Overigens @ Martijn: zonder culturele verschillen te willen veronachtzamen kom je bepaalde principes wel van oudsher in verschillende culturen tegen. (denk aan de pentatonische toonladders in China, de Blues en Ierse volksmuziek). het is dus niet helemaal een postmodern-kwestie-van-cultuur-verhaal (maar ook geen het komt allemaal neer op 1 principe verhaal).

Neemt niet weg dat dissonantie en consonantie wel universeel zijn, simpelweg door vrij kille logica van hoe geluidsgolven en frequenties zich gedragen natuurlijk.

Opgevoed met oosterse muziek als ik ben hoor ik het iig niet... een krolse kat zingt volgens de regels van de maqams of ragas.

Maarrrrr, Eno en Messiaen hebben natuurlijk wel dergelijke zaken behandeld, dus het kan best muziek zijn, maar niet die traditie. :)

McDermott J, Hauser M.

Perceptual Science Group, Department of Brain and Cognitive Sciences, MIT NE20-444, Cambridge, MA, USA. [email protected]

Humans find some sounds more pleasing than others; such preferences may underlie our enjoyment of music. To gain insight into the evolutionary origins of these preferences, we explored whether they are present in other animals. We designed a novel method to measure the spontaneous sound preferences of cotton-top tamarins, a species that has been extensively tested for other perceptual abilities. Animals were placed in a V-shaped maze, and their position within the maze controlled their auditory environment. One sound was played when they were in one branch of the maze, and a different sound for the opposite branch; no food was delivered during testing. We used the proportion of time spent in each branch as a measure of preference. The first two experiments were designed as tests of our method. In Experiment 1, we used loud and soft white noise as stimuli; all animals spent most of their time on the side with soft noise. In Experiment 2, tamarins spent more time on the side playing species-specific feeding chirps than on the side playing species-specific distress calls. Together, these two experiments suggest that the method is effective, providing a spontaneous measure of preference. In Experiment 3, however, subjects showed no preference for consonant over dissonant intervals. Finally, tamarins showed no preference in Experiment 4 for a screeching sound (comparable to fingernails on a blackboard) over amplitude-matched white noise. In contrast, humans showed clear preferences for the consonant intervals of Experiment 3 and the white noise of Experiment 4 using the same stimuli and a similar method. We conclude that tamarins' preferences differ qualitatively from those of humans. The preferences that support our capacity for music may, therefore, be unique among the primates, and could be music-specific adaptations.

Ziet er best muzikaal uit. :D

Chinhilla's hebben ook heel bijzondere oren.. Maar ik weet niet meer wat er dan precies zo bijzonder was.. Leek het meest op die van de mens ofzo? Heel raar.

George Clinton, iemand?

Depeche mode's Martin Gore in de clip van Somebody. Precies een cotton top tamarin.

Prenatal auditory enrichment with species-specific calls and sitar music modulates expression of Bcl-2 and Bax to alter programmed cell death in developing chick auditory nuclei.

Alladi PA, Roy T, Singh N, Wadhwa S.

Department of Anatomy, All India Institute of Medical Sciences, Ansari Nagar, New Delhi 110029, India. [email protected]

Postnatal auditory stimulation influences early perceptual learning. Previously we reported morphological effects of prenatal auditory stimulation by species-specific and sitar musical sounds on the chick brainstem auditory nuclei-nucleus magnocellularis and nucleus laminaris. At hatching, these two nuclei of auditory enriched embryos showed higher neuronal numbers, amongst other morphological changes. There were also increases in synaptophysin and syntaxin1 expressions in the sound enriched groups and modulation of the developmental expression of transcription factors c-Fos and c-Jun. We hypothesized that prenatal auditory enrichment may have reduced embryonic apoptosis in these nuclei with possible alteration of molecular mechanisms enhancing the postsynaptic neuron's ability to survive. In the present study, therefore, we examined apoptotic cell death by TUNEL technique and Bcl-2 expression using immunohistochemistry and immunoblotting. In the controls, a peak percentage in the TUNEL-positive cells was noted in the auditory nuclei at embryonic day 12, which was reduced at embryonic day 16. Bcl-2 immunoreactivity decreased from embryonic day 8 to embryonic day 12 overlapping the period of embryonic cell death in these nuclei. The stimulated groups, however, showed fewer apoptotic neurons and higher Bcl-2 level than that in the controls. On the other hand, Bax immunohistochemistry showed correlated reverse changes compared to Bcl-2 expression. Thus prenatal extra-acoustic stimulation appears to alter Bcl-2 and Bax expression to support cell survival and differentiation, thereby augmenting the development of auditory nuclei.