Black metal

Het bewust opzoeken van lagere sociale/culturele regionen, verheerlijken van het echte echte gewone volk. Zoals Omar in z'n KM-column schreef, metal (de traditionele boerenlullenmuziek) is avantgarde geworden.

Ik geloof best dat Molina the blue collar indie hero is. Het is namelijk zo'n man die niet meer maakt van zichzelf dan hij is.

http://www.popmatters.com/columns/begrand/051014.shtml
http://www.popmatters.com/pm/music/reviews/pelican_the_fire_in_our_throats_will_beckon_the_thaw/

wens...vader...gedachte ;)

http://www.popmatters.com/columns/begrand/060127.shtml

Let wel: "Hailing from a town where metal was the music of choice among young people". Oss dus, de meest working class stad van Nederland...

Overigens is metal wel een veilige plek om te slummen. Ik heb namelijk geen idee waar het echte, echte gewone volk zich mee bezig houdt, maar ik voorzie problemen als ik naar een concert van Frans Bauer ga.

heheh...daar zit wel wat in.

Wat ik zat te denken laatst is dat Leviathan mij kwa geluidswereld meer doet associeren met Aphex Twin - A Guy Called Gerald - Lee Perry en aanverwante gruizige studiotovenaars dan pakembeet Iron Maiden (ook fantastisch, daar niet van).

maar vrijwel alle subgenres van metal worden populairder. dus moet ergens een gemeenschappelijke deler zijn (hard, ongecultiveerd, authentiek, ongepolijst, rauw, echte leven, etc).

grappig overigens ook dat Omar in zijn column bourroughs erbij haalt met zijn verhaal over het amerika als oude continent en het oerkwaad. in black metal kringen is dat al meer dan vijftien jaar het geval. de europese black metal grijpt namelijk heel graag terug op de pre-christelijke periode in europa. daarmee is wellicht al een verklaring gevonden: metal doet ons denken aan de tijd waarin er nog geen waarden zijn, geen redelijk is, iedereen aangewezen is op zichzelf, de tijd kortom waarin er eigenlijk ook geen kwaad is, want zonder waarden geen kwaad. het heeft iets echts, iets authentieks. dat zeker. ook iets nietzscheriaans. hehe.

Metal is in de VS echte white trash muziek, maar dan wel Pantera, Slayer, Cannibal Corpse en tegenwoordig vooral Slipknot en metalcore. Niet black metal.

die muziek van mannen met boze blikken en lang haar en leren jekkies met spijkers en onleesbare logo's klinkt mij eender in de oren.

Leren jekkies met spijkers is black metal (of ouderwetse thrash). De deathmetalbands kwamen vooral uit de bakoven van Florida en introduceerden dan ook de sweatpants/zwarte Nikes/t-shirt mode in de metal begin jaren negentig. Iets waar de meer ideologisch ingestelde Noren graag tegen mochten fulmineren, daarbij geen rekening houdend met het feit dat zij nooit bij 35C en een luchtvochtigheid van 85% hoefden te oefenen.

Het wapenbezit zal ongeveer overeenkomen, maar daar houdt de vergelijking tussen de Appalachen en de fjorden wel op.

Nou, de mentaliteit is ook nogal hetzelfde, maar dat zie je bij alle mensen die in afgelegen en geïsoleerde gebieden wonen.

Dat black metal populair is heeft er volgens mij vooral mee te maken dat er altijd een onderstroom is van simpele melodie, iets wat juist die folkies trekt. En in met name Noorwegen en Finland is het ook gewoon ontzettende mainstream muziek.

Volgens mij is het of muzikantenmuziek, of een enkele Wire-lezer op zoek naar extremiteit, een 'nieuw geluid'.

Oh ja, ;-P

lees ook even
http://www.kindamuzik.net/artikel.php?id=11679

Een echte blackmetalfan gaat niet naar feesten. Die drinkt alleen thuis op de ondergang van de christelijke beschaving.

ik moet eerlijk bekennen dat het mij ook te ver ging. :)
Als leeservaring dan, ongetwijfeld is Le Deathspell erg serieus into dat soort dingen. Fransen heh? Voordat je het weet krijg je poststructuralistische blackmetal... :)

Alleen jammer dat de muziek wel wat karig wordt beschreven. Geen aandacht voor die pissige riffs in II of hoe na het intro het koor invalt alvorens de hel losbreekt.

exact, want daar lijkt me meer dan genoeg over te zeggen.

Btw:
This will come to pass by an improvement of sensual enjoyment.
But first the notion that man has a body distinct from his soul is to be expunged; this I shall do, by printing in the infernal method, by corrosives, which in Hell are salutary and medicinal, melting apparent surfaces away, and displaying the infinite which was hid. uit "The Marriage Between Heaven & Hell" van William Blake.

Die Infernal Method kun je in DsO ook terugvinden.

Verder snap ik dat printing in infernal method ding nog niet helemaal, wie kan hier verder op ingaan?

Verder moet ik oppassen omdat ik vind dat ik nog veel meer moet lezen en studeren om uitspraken over deze materie te doen.

Dit is de godsdienstwaanzinnige (of in dit geval: anti-godsdienstwaanzinnige) variant van juristentaal. Stoppen we hier gewoon in het hokje 'slecht geschreven'.

@martijntH: precies mijn gedachten, ik ben halverwege gestopt en buiten gaan schommelen

Ik heb tot nu toe een paar dingen gelezen Rizz, maar deze zijn denk ik aardig als begin:
Henry Corbin Swedenborg And Esoteric Islam (vooral het tweede deel: Comparative Spiritual Hermeneutics was voor mij zeer verhelderend, gaat ook over Emmanuel Swedenborg's exegeses, waar Blake's Marriage... een reactie op is.
Charles Upton The System Of Antichrist - Truth And Falsehoods in the New Age and Postmodernism

thanks voor de tips, eens kijken of ik iets in de bieb kan vinden!

Soms wel/soms niet (anders moet je steeds alles opnieuw uitleggen, lijkt me vrij saai).

Goed stuk in Kindamuzik trouwens

Bedankt. :)

Conversational slumming: (page 113)
The self conscious enjoyment of a given conversation precisely for its lack of intellectual rigor. A major spin-off activity of Recreational Slumming.

Historical Slumming: (page 11)
The act of visiting locations such as diners, smokestack industrial sites, rural villages -- locations where time has been frozen many years back -- so as to experience relief when one returns back to "the present."

Nutritional Slumming: (page 120)
Food whose enjoyment stems not from flavor but from a complex mixture of class connotations, nostalgia signals, and packaging semiotics: "Katie and I bought this tub of Multi-Whip instead of real whip cream because thought petroleum d istillate whip topping seemed like the sort of food that air force wives stationed in Pensacola back in the early sixties would feed their husband to celebrate a career promotion."

Occupational Slumming: (page 113)
Taking a job beneath one's skills or education level as a means of retreat from adult responsibilities and/or avoiding possible failure in one's true occupation.

Recreational Slumming: (page 113)
The practice of participating in recreational activities of a class one perceives as lower than one's own: "Karen! Donald! Let's go bowling tonight! An don't worry about shoes... apparently you can rent them."

Overigens wordt hier hard en zinnig over de Salonfähighkeit van black metal nagedacht.

De zinnen zijn te lang en lopen niet lekker (de eerste zin begint meteen als met 'With', een afrader), er wordt een hoop onnodig jargon gebruikt en zijpaden duiken overal op.
Maar bovenal slaat het nergens op de teksten van een Frans-Finse band te betrekken op een typisch Amerikaans verschijnsel als 'the culture war' en het eindetijdsdenken dat daar zo populair is.

Black Metal is gewoon gaaf. Waarom?

Blastbeats, ijselijk gegil, satanisme, gitaarriffs als bulldozers.

Daar hoeft niet over geslummed te worden. :D

En waarom waanzinnige, iets interessant vinden en bestuderen maakt je toch niet gelijk een waanzinnige?

Ik ben op zich wel gecharmeerd van het idee van Vinterriket. Ze hebben helaas nogal lelijke synthgeluiden.

Ik kan weer bij m'n mp3's! :))))))

Velvet Cacoon ga ik de mp3's weer 'ns van draaien.

ondskapt is leuk maar niet speciaal, vinterriket is niet echt mijn ding. Ik ben wel benieuwd naar die nieuwe Lugubrum eigenlijk. Schijnt nogal wazig te zijn. Pas hoorde ik een Fries blackmetal nummer, ook erg apart

De schrijver van de recensie bouwt er wel zijn recensie rond.

maar ik denk dat je daar bij iets hermetisch als de DsO teksten (die overigens hele stukken plunderen uit bestaande essays en geschriften) niet aan ontkomt.

Dat weet ik niet. Een of twee jaar geleden was het Kant-jaar. Ik heb daarin veel over Kant geleerd uit kranten- en tijdschriftartikelen. Maar de Kant-citaten die erbij stonden waar volstrekt onleesbaar (er werd ook vrijwel altijd gewag van gemaakt dat Kant een groot filosoof was, maar een waardeloos schrijver.)
En in Scientific American heb ik uiterst heldere artikelen gelezen over iets als snaartheorie. En als er nou iets pure mystiek is, dan is het wel snaartheorie (wel mystiek die wiskundig klopt, maar toch mystiek.)

Zoals je in moeilijke wetenschappelijke materie ook niet altijd iedere leek kan bedienen.

Met genoeg ruimte en een beetje schrijftalent kom je een heel eind. Ook in pure vakliteratuur lees ik liever een vlot geschreven artikel dan iets van iemand die zinnen van 10 regels met 20 afkortingen schrijft.

Je bedoelt waarschijnlijk positivisme ('wat niet wetenschappelijk bewezen/geverifieerd is, bestaat niet').

Nee, dat is net iets anders. Voor zover ik het heb begrepen is 'scientism' is het geloof dat alleen wetenschappelijke uitspraken waarde hebben. Wat dan weer zelf geen wetenschappelijke uitsprake is, waarmee 'scientism' zichzelf ongeldig verklaart. ;)

Het kan best zijn dat DsO nu eens de uitzondering op de regel is, maar de meeste 'filosofie' van black metal hordes heeft tot nu toe weinig indruk op me gemaakt. Zo is er Gaahl van Gorgoroth die het verschil tussen 'gelijk' en 'gelijk voor de wet' niet wil of kan begrijpen (iets waar Pim Fortuyn ook al moeite mee had), om over het gewauwel van Vikernes maar niet te beginnen.

Misschien op een meer positieve noot: songteksten beoordeel ik op literaire waarden, niet ideologische. Of vaker nog op meezingbaarheid. Wat niet wegneemt dat het altijd helpt als je iets weet over die ideologie. Zo is 'The Good Son' van Nick Cave al een briljant nummer, maar het wordt nog beter als je weet dat de tekst slaat op de gelijkenis van de Verloren Zoon (en het is een aanval op het christendom waar meninge 'satanische' metalband nog een puntje aan kan zuigen.)

Ik vind trouwens volkomen onzin als sommige Darkthrone teksten ('Bombastic necrohell!') geweldig, maar dus niet omdat ze nou zo diep zijn. Onzin doet het vaak goed op metal. ;)

DsO is meer academisch, maar literair misschien minder geslaagd omdat het meer filosofisch/wetenschappelijke verhandelingen dan songteksten zijn.

Voor die meazly 13 pleuro, Rizz?

Death From Above 1979?

Er staat overigens nog een beste bak black-, death en andere scheurmetal op iTunes.

De nieuwste tendens, van DsO, Ondskapt, Glorior Belli e.d. lijkt echter wel weer meer conventioneel geproduceerd.

In death metal zijn er maar weinig die het steriele geluid, gedicteerd door Morrissound, hebben afgezworen (helaas). Enkel Autopsy/Abscess/Ravenous doen daar hun best zo ranzig mogelijk te klinken.

Die regel van de lage waardering betekent kopen had ik enkel bij bepaalde redacteuren. Ik vind het moeilijk te zeggen omdat ik er nu zo anders in sta dan eind jaren tachtig. Ik kende toen nog niks en had ook niet echt vrienden die er mee bezig waren. En geen internet natuurlijk. Dat betekende dus automatisch meer autoriteit voor de bladen. Nu lees je meer als bevestiging van wat je al weet of om je lekker te ergeren aan die recensenten die er niks van snappen.

Thomas Skogsberg! Voor de meer technische death is een beetje cleane productie wel noodzakelijk, want je wil wel horen wat er gespeeld wordt, niet alleen maar basdrums. De nieuwe Nile is wat dat betreft wel goed: vet, maar je kan wel alles volgen.

Gaat die vlieger nog steeds op?

Nee, want de Aardschok heeft iets veranderd aan zijn recensiebeleid. Vroeger kreeg een groot deel een dikke onvoldoende, nu haalt zelden iets onder de 60. Verder zitten ze helemaal op de After Forever/Opeth/Nevermore/Dream Theater-lijn en zit het ruigere werk (Onno Cro-Mag, Steven Smegma) een beetje in de verdrukking.

Je kan geen blad als Aardschok verkopen met alleen de extreme shit. Dat oudjes als wij niet mee kunnen komen met de gothic en nu metal betekent niet dat een blad als Aardschok het kan negeren. Het is gewoon wat 17-jarige metalheads leuk vinden, Dream Theater en Opeth zijn gewoon de populairste bands, en hoewel ik de eerste er ook te vaak in vind staan, kan je als grootste metalblad van Nederland er moeilijk omheen om daar aandacht aan te besteden.

En ik vind dat Cro-Mag zat ruimte krijgt, maar misschien vind ik dat al gauw als niet-liefhebber van z'n genre. :)

Dat er serieus aandacht wordt besteed aan Nickleback vind ik twijfelachtiger. Volgens mij is die band een marketingexperiment en helemaal computergegenereerd.

hoe is het met blackmetal in de Aardschok gesteld tegenwoordig? Al een tijd niet meer in mijn handen gehad dat blad. Het was mijn bijbel voor een jaar of vijf, toen hadden ze nog die tapes/underground rubriek. Daar heb ik wat ranzige shit van besteld toen haha. Baardschurft!

Er is nog een demo-rubriek, maar die is aardig uitgedund. Volgens mij wordt dat steeds vaker overgeslagen en gaat men meteen cd's maken. Die buzz om tapes van veelbelovende bands met demo's die je je dan voornam om te bestellen maar zelden deed omdat je dan eerst weer dollars moest gaan halen op het postkantoor enzo. Een foto van Mayhem in 1988 ofzo stond aardig lang op het netvlies gebrand.

zijn er eigenlijk echte blackmetal zines?

Helemaal mee eens. Het ging er mij ook alleen om dat die plaat gewoon niet bijzonder is. Een 9,4 totaal niet waard. Het album zit vol met standaard grunge-riffjes, matige teksten en een zanger di- ... oeps.

https://www.youtube.com/watch?v=eDQ9useXroE&feature=related