Morrissey, hoe back ist ie ?

(jg) schreef:

"Ik denk dat ik mijn aanvankelijke mening over het nieuwe album van Morrissey - een beetje een saaie boutplaat met een paar positieve uitschieters - na gisteravond een tikkeltje moet bijstellen. Live - met lichtshow en grote trom en een als een stierenvechter met z'n microfoonsnoer dansende Morrissey die in het vierde nummer al z'n eerste bezwete overhemd in het publiek gooit - maken de op plaat een beetje gezichtsloze crooners een stuk meer sense"

Ik:

"Dat is dus van die concert-gangers-logica waar ik nooit iets van zal begrijpen. OK, je hebt een leuke avond gehad. Maar daarmee wordt die plaat toch niet beter? Op plaat maken die gezichtsloze croonernummers toch nog steeds even weinig sense?"

nooit is het echter zo dat ik een plaat heel erg goed of slecht ga vinden door een concert. dat stelt JG ook niet. hij schrijft immmers dat t een 'beetje eenn saaie boutplaat' is. nou, dan kun m best 'best aardig' gaan vinden, dunkt me. of heb jij dat nooit Koen? en geniet jij van liveoptredens?

De plaat is dezelfde, maar de beleving (en daar gaat het toch om bij de Subs?) lijkt me zelfs per definitie veranderd. Het varieert in hevigheid, maar ik heb wel meegemaakt dat ik 'bij nader inzien' door een plaat tot tranen toe werd geroerd na een goed concert. Of je het dan Een Betere Plaat mag noemen, tja... Het maakt in ieder geval in het oor van de toehoorder meer 'sense'; betekenis kan toch veranderen op basis van ervaringen?

Uiteraard! Maar het zou bij mij veel eerder andersom werken: "goh, wat een goed concert, ondanks het matig songmateriaal" ipv "goh, die matige songs klinken nu ineens minder matig vanwege dat goede optreden van gisteren".

Kijk, als het alléén maar is wat Rizz zegt:
"als je de plaat opzet dan denk je weer aan die avond en dus vind je hem beter", dan zou je hem als je hem een jaar later of zo weer opzet opnieuw 'bout' vinden (omdat de herinnering aan het concert inmiddels vervaagd is), maar ik heb het idee dat het verder gaat dan dat.

Theo's vragen zijn overigens heel terecht: ik heb dat inderdaad nooit (vandaar mijn vraag), en ik ben sowieso niet zo'n fan van live-optredens. Ik kan best een leuke avond hebben bij een live-optrden, maar echt genieten van de muziek an sich (de muziek echt 'voelen') doe ik dan zelden. Het is bij teveel een individuele ervaring, denk ik. Het werkt bij mij dus duidelijk anders dan bij de meeste mensen - bij mij zijn live-optreden en plaat dus juist vrij ver gescheiden (en plaatwerk is vele vele vele malen belangrijker). Ik kan dus niets met:
"een plaat kan ik na beluistering slecht vinden, waarna een ijzersterk optreden met die nummers me 'leert' om diezelfde nummers ook bij latere beluistering op plaat meer te waarderen. andersom kan overigens ook."
Met name dat laatste - 'andersom' - lijkt me verschrikkelijk. Dat je iets een goede plaat vindt, maar het door een slecht optreden retrospectief minder gaat waarderen. Blij dat ik dat mis.