current 93

jammer dat hij Nederland overslaat, ik ga er niet voor naar Antwerpen

antwerpen is natuurlijk vanuit limburg best dichtbij hoor, rizza. antwerpen is dichterbij dan utreg, a'dam of rotjeknor.

Ach, 't is vanaf Heerenveen dichterbij dan Venetie...

Het waren twee fantastische concerten, vooral vrijdag was uitmuntend. Negen man op het podium, met een bijzonder intense en emotionele set en een gedreven Tibet. Veel nummers van het nieuwe album, diverse songs van Soft Black Stars / Sleep has his House, een paar oudjes zoals 'Oh coal black smith' en 'Bloodbells chime'.
Ook interessante voorprogramma's, waaronder Baby Dee (de nieuwe Antony?) en ouwe folker Simon Finn.

En dat zo dichtbij! C93 speelde in '84 voor het laatst in Nederland...

Verdeeld gevoel over die voorprogramma's ,maar current 93 was akelig mooi. Ik was er alleen op de zaterdag.

Het eerste voorprogramma Joolie Wood speelde lieve liedjes met viool, cello en vleugel en teksten vol metaforen over smeltende sneeuw als tranen, en de wind die ze dan weer droogt. Helaas waren de lieve liedjes saai waren en de teksten vol clichés. Dat in combinatie met haar doorsnee stem maakte het tot een vervelend geheel.

Gelukkig dat Baby Dee de spanning weer terugbracht. Baby Dee is een travestiet en als je haar stem hoort dan is een gedachte aan Antony dichtbij. Maar waar Antony meer voor de melodie en het drama kiest, kiest Baby Dee voor het slepende en de herhaling. Dat leverde een paar prachtsongs op, maar ook afentoe lichte verveling. Meer Baby Dee http://www.myspace.com/theonlybabydee

Current 93 begon met 10 minuten vreselijk irritant tu-tu-tu-tu-tu-tu melodietje, maar toen David Tibet zelf opkwam, zijn liedboek neerlegde, de microfoon pakte en zijn eerste tekst voordroeg, raakte het me vanaf het eerste woord. De mooie melodieuze folky achtergrondbegeleiding (harp, vleugel, fluit, viool, cello), de fascinerend teksten - hoewel ik het vaak niet begrijp/versta/ naar wil luisteren – over apocalyps, lijden en geloof , maar vooral de bezwerende stem van David Tibet zijn meeslepend. Niet alles qua muziek was overigens lieflijk. In enkele nummers vulden de twee verdekt opgestelde gitaristen de nummers aan met industrial geluiden (mooi!). Restgeluiden uit het vroegere werk van Current 93.

Mooie avond!!

Het tu-tu-tu-tu-tu-tu-nummer (de Moog-klassieker 'Popcorn' van eendagsvlieg Hot Butter uit de jaren '70) was inderdaad oorverdovend en tergend lang.
Geen idee of C93 dit zelf als intro had uitgekozen, waarschijnlijk wel...

Ja, dat was zelf als intro uitgekozen.. In Venetie werd dit ook ten gehore gebracht voorafgaand aan ieder concert.
Misschien iets voor het contrast, maar ik ben zuinig op m'n oren en heb lekker 2 X 10 minuten m'n oren dichtgepropt.

The artist formerly known as David Tibet was in goede doen!
Wat een concerten zeg! Zo intens, levend en triest. Een dusdanige overgave in muziek heb ik verder alleen maar gezien bij die andere briljante David (Eugene Edwards)

Voorprogramma's
Maya Elliot : Best wel mooi! Mooi piano-spel vooral.
Simon Finn : Erg goed en intens... Vooral Jerusalem vatte me nogal bij m'n kloten.
Baby Dee : Idumea... Zwijmel... Haar versie op de Cd is ook al veel beter dan die van Antony. Waar A vervalt in een soort van barokkerige porceleinigheid blijft baby Dee gewoon solide en toch erg gevoelig..
Op harp vind ik haar beter dan achter de piano..
Joolie Wood: Erg schattig en aandoenlijk. EP-tje is ook erg leuk. Schattig op zo'n Tiffany Anders manier.

Current 93: eigenlijk geen woorden voor zoveel moois en goeds. Joolie Wood op dwarsfluit, viool en blokfluiten. Echt zo niet te missen bij C93. Net als Maya... Matt Sweeney deed bij mijn weten voor het eerst mee, maar was nogal overbodig m.i.

Bonnie Prince Billy stal in Venetie een beetje de show van C93, maar die was er nu niet, dus C93 kon ik alle tegenwoordige volledigheid van geest geconsumeerd worden.

Speelde in Venetië C93 met BPB? Wow! Had ik dus nog wel een stukje mogen doorrijden ;)

[i]Popcorn[/i] duurt toch geen 10 minuten? Het origineel van Gershon Kingsley iig niet, die van Hot Butter heb ik niet.

BPB speelde in het voorprogramma van C93 in venetie op een der 3 avonden.
Deze popcorn (Franse versie (van horen zeggen)) duurde wel 10 minuten. Alleen het eerste deel in een loop met hele minimale veranderingen gaandeweg. Met volume op 12 hoogst irritant...

...en gaandweg schoof d'r steeds meer gillend hoog treble in, dat linea recta je kiezen in leek te gieren. Toen de band opkwam, zat 90 procent van het publiek met de vingers in de oren. 1 van de meest gedenkwaardige live intro's ever. Zie het maar als de uitgesproken amuse die de mond rucksichtlos spoelt, waarna je geneutraliseerde papillen klaar zijn voor whatever comes next.