de popmuzikant en de idealist

Dat was echt het voorbeeld, dat mensen zich totaal niet boeien voor de rest van de wereld buiten hun eigen straatje. Nadat Damon dit statement had gemaakt kon je een speld horen vallen in die zaal, toch triest om dat te moeten constateren.

Ik vind zelf muziek het medium bij uitstek om je ideologie uit te dragen. Vermaak en tegelijkertijd nog wat te leren. Het zelfde als wat menig cabaretier toch probeert te bereiken: Je wilt mensen vermaken, maar ze moeten ook wat leren.

Het is wel een van de weinige geval waarin een maatschappelijke betrokkenheid (idealisme) van een popmuzikant zin heeft, anders dan het feit dat de muzikant zijn persoonlijke betrokkenheid/frustratie/woede kan uiten. De overgrote meerderheid van de gevallen waarin muzikanten zich politiek uiten, gebeurt op een dermate onsubtiele manier, dat de problematiek zelf er niet door wordt opgelost, op z'n ergst worden voor- en tegenstanders nog eens feller tegenover elkaar gezet.

Zullen er echt mensen vegetriër worden omdat een of andere straight edge-band schreeuwt dat meat murder is? Zal er echt een zinvolle discussie ontstaan over de zin van de Amerikaanse bombardementen op Afghanistan omdat meneer Albarn een MTV-feestje heeft verpest?

Bovendien wordt ik zo ontzettend moe van die musici (en mensen in het algemeen) die bij "maatschappelijke betrokkenheid" de schuld van de problemen altijd bij de ander leggen. Juist door de wereld te laten weten hoe fout of hypocriet je zelf bent zet je mensen aan het denken.

wat in elk geval blijft is dat ik een muzikant niet goed of slecht vindt als hij wel of geen politieke mening heeft. (of wel of niet de mijne) het gaat om de muziek.

dat leverde óok nog eens een alleraardigst plaatje op. :)
(Mali Music.)

De voorbeelden die je noemt, duiken dus wel heel, heel diep in de scene. De gemiddelde westerling heeft echt nog nooit van genoemde artisten gehoord, laat staan dat ze zich bewust zijn van hun politieke uitingen.

neem ook Pearl Jam, op hun in november te verschijnen cd staat een anti-Bush

De kritiek op Bush vind ik de laatste tijd zo simpel en ongenuanceerd dat ik de arme man bijna sympathiek ga vinden. :-(

Misschien niet, maar daar gaat het niet om. Als de band/zanger betrokken is bij het dierenleed, dan moet hij dat vooral naar voren brengen. Met muziekmaken dien je toch op de eerste plaats jezelf, niet?

Dat bedoel ik ook. Het maakt mij niet uit of ze het doen, maar de wereld wordt er niet beter door. Met dat doel voor orgen zie ik liever bands die Oxfam e.d. steunen zoals hierboven genoemd.

vergeet in dat opzicht Consolidated niet. drammerig tot op het bot, maar muzikaal niets om het lijf. al vond ik Friendly fascism erg grappig en hadden en hebben ze inhoudelijk het grootste gelijk van de wereld.

De man moet het zelf wel snappen. Maar iedereen die Chuck D. kwaad kan krijgen (en dus inspireren), verdient in ieder geval daarvoor lof. Son Of A Bush is het beste PE nummer in jaren.

vanuit deze gedachte betwijfel ik het ten zeerste of een nederlandse popmuzikant die zich opwerpt als politiek ideoloog wel serieus genomen kàn worden, althans, binnen een breder kader als de "eigen parochie".
niet in de laatste plaats omdat een nederlander zich naar niemand zo argwanend en kritisch opstelt als naar een andere nederlander. mensen worden in dit land afgerekend op niet zozeer op datgene waarvoor ze stelling nemen, maar vooral op het feit dàt ze stelling nemen.
nederlanders voelen zich ook niet zo snel persoonlijk verantwoordelijk of aangesproken als het gaat om maatschappelijke issues. al die zaken waarover gezeikt wordt in de samenleving, het is allemaal de schuld van anderen: paars 2, allochtonen, de ns, het koningshuis, rechts, links, voor, achter, het fokking nederlands elftal, jongeren, bejaarden; zíj hebben het gedaan.
wat heb je als ideologisch popmuzikant te zoeken in zo'n land? gene ene fuck! je hebt geen publiek, want niemand neemt je serieus ("doe maar normaal jongen, dan doe je al gek genoeg") en je spreekt niemand aan want iederen denkt dat je 't over iemand anders hebt.

en ach, wat bush betreft: een leider van een wereldmacht die zich vernoemt naar een zesde-rangs grungebandje kan ik eenvoudigweg niet serieus nemen.

Ik moet er niet teveel over nadenken, want dan is het al bijna winter in mijn hoofd...