De Beste Vijf Nederlandse Albums Ooit Gemaakt

1. Speedy J: Public Energy No. 1 (Novamute/PIAS ’97)
2. Extince: Binnenlandse Funk (Top Notch/Virgin ’98)
3. Urban Dance Squad: Mental Floss For The Globe (Ariola/BMG ’89)
4. Urban Dance Squad: Life ’n Perspectives Of A Genuine Crossover (Ariola/BMG ’91)
5. Postmen: Documents (V2/PIAS ’98)
6. Ivy Green: Ivy Green (Pogo ’78)
7. Boudewijn de Groot: Voor De Overlevenden (Decca/Universal ’66)
8. Speedy J: A Shocking Hobby (Novamute/PIAS ’00)
9. Urban Dance Squad: Persona Non Grata (Virgin ’94)
10. Tröckener Kecks: Één Op Één Miljoen (Torso/PIAS ’87)
11. Jaap Fischer: De Liedjes Van Jaap Fischer (EMI ’87)
12. The Proov: Documents (CMC/Soul Relation/Dureco ’00)
13. Diverse Artiesten: New Electronica Presents 100% Pure – The Lowlands (Beechwood Music ’94)
14. Tröckener Kecks: Betaalde Liefde (TK ’85)
15. NRA: Leaded (Virgin ’97)
16. The Fatal Flowers: Johnny D. Is Back! (WEA/Warner ’88)
17. Unit Moebius: Status (Kk ’96)
18. Caesar: Clean (Excelsior/PIAS ’96)
19. The Kay-LC: Hard 2 Handle (Djax ’91)
20. Bettie Serveert: Palomine (Brinkman/PIAS ’92)

1) Geniaal & uniek & hyperbijzonder
2) Geniaal & uniek & grappig & hartverwarmend
3) spectaculair & grote impact op mij
4) nog steeds erg spectaculair & bijzonder
5) sterk nummer na sterk nummer

Inmiddels zou ik Vitamine E van Extince ook wel in de toptien kwijt kunnen.

1. Urban Dance Squad - Mental Floss for the Globe (Arista, 1989). Muziek triggert veel herinneringen, zo zal uit deze lijst blijken. Bijna vijftien jaar na dato word ik nog altijd weggeblazen door de kracht van deze plaat, het vernuft, de muzikaliteit, de mix, de adrenaline. Een plaat waarvan je destijds dacht: ein-de-lijk eens iets uit Nederland wat zich kan meten met het beste en het grootste ter wereld. Met gemak nog wel. Optredens, en ik heb er veel gezien van deze band, waarvan dat in het oude Noorderligt in Tilburg, vlak na het verschijnen van de tweede cd, me nog levendig bij staat. Spanning en sensatie, altijd weer.

2. Gotcha! - Words & Music from Da Lowlands (BMG, 1991). Funk kon niet door blanke mensen gespeeld worden, ik was er in mijn twintigersonschuld van overtuigd. Funkrock, oké, maar écht diepe funk? Onmogelijk. Gotcha!, uit Harlem-double-a, bewees het tegendeel. Met de allerbeste rapper die Nederland ooit gekend heeft (Ten) (sorry, E-Life), met een componist/gitarist in de vorm van zijn leven (Ro), met een zootje ongeregeld dat er het ene moment een zootje van maakte, het andere moment geolied leek door de complete voorraad onder Saoedie-Arabië, was het nooit saai met Gotcha!. En ook voor deze band gold: dit kon zich meten met buitenlandse acts.

3. Tröckener Kecks - Betaalde Liefde (Eigen beheer, 1985)
Doe Maar was eigenlijk beter, maar geen lied van Henny of Ernst schopte me zo onder de billen als Dood van een Held van de Kecks. Die baslijn. Die gortdroge drums. Die van de spanning druipende stem van Rick de Leeuw. Zó kon het dus óók in het Nederlands. De rest van de plaat was zeker niet minder, neem het door een boek van Jan Hanlo geïnspireerde Go to the Mosk, met Hans Dulfer op de toeter, of het briljante jongensboekenvoetballied Naar de Top, maar Dood van een Held, ik heb het misschien wel duizend keer gedraaid, in de jaren tachtig. En nóg krijg ik kippenvel, als ik het hoor. De Kecks gingen met daarna steeds minder bekoren, totdat ik er op het einde, toen de band op haar laatste benen liep, zelfs een hekel aan ging krijgen. Te geëxalteerd, te bedacht, geen opwinding meer. Wat onverlet laat dat Rick de Leeuw één van de meest aardige en originele geesten uit de Nederpop is.

4. Doe Maar - 4Us (Telstar, 1983)
Nooit live gezien, en daar baal ik tot op de dag van vandaag nog van. Al maakt de plaat Lijf aan Lijf, met de van cynische druipende tussenteksten en aankondigingen van Vrienten, wel veel goed. Ik wilde het destijds niet toegeven dat ik Doe Maar goed vond, want Doe Maar was voor 12-jarige meisjes en niet voor 12-jarige, met hormonen en acné worstelende jongens. Maar in the privacy of my own tienerkamer vond ik het stiekum toch wel goed. En naarmate de jaren vorderden, en ik de teksten steeds beter begon te begrijpen, werd het als maar beter. Reggae is muziek die niet verouderd, wat de platen van Doe Maar ook jaren later nog zeer beluisterbaar maken. 4US, met nummers als Doe maar net alsof en Nachtzuster, is muzikaal de meest geslaagde plaat, met een glansrol (zoals eigenlijk op alle platen) voor Jan Hendriks, de meest onderschatte gitarist van Nederland.

5. Floris - Floris (United, 2002)
Met excuses aan Fatal Flowers, Claw Boys Claw, de Boegies, It Dockumer Lokaeltsje, Kobus Gaat Naar Appelscha en al die andere bands die me in de afgelopen decennia veel plezier hebben bezorgd, maar in dit lijstje hoort ook iets recents thuis. Floris Klinkert overtuigde me pas na lang doorbijten van zijn muzikale kwaliteiten, maar nu ben ik om. Electronische chocoladesoul met gevaarlijke hoge cacaowaardes, gemaakt op een Amsterdams zolderkamertje. Dansbaar, inventief, goed gepikt en met dank aan de stemmen van onder meer Rose, Sarah Bettens en Carmen. Noem het in godesnaam geen lounge.

1. Damer - Damer
Ja, die is uit 2002. Nou en? Muziek is van hier en nu. Damer is nu mijn favoriete Nederlandse band en ik ken niets beters.
2. The Nightblooms - The Nightblooms
Die is al wat ouder, maar ook pas vorig jaar ontdekt. Klinkt gewoon heel goed, maar ik moet 'm nog beter ontdekken.
3. The Furtips - Stand Back, Speak Normally
De enige periode dat ik erg "into" Nederlandse bandjes was, was rond 1996, toen ik lofi-fan was en Nederland zo'n beetje lofi-hoofdstad van de wereld was. Die is geloof ik de beste plaat uit die periode.
4. Boudewijn de Groot - Het beste van
Of zoiets. Niet in mijn bezit, mijn ouders hebben 'm. Jeugdsentiment maar toch ook gewoon goed.
5. The Bingo Trappers - Sierra Nevada
Zelfde als bij 3. (maar vervang "beste" door "een-na-beste').

Dit is wat mij betreft gewoon een klassieke plaat, die ik zelfs in mijn all-time favourites lijstje kwijt kan, wanneer we ons niet beperken tot Nederland. Vooral dat heerlijke blokje van de nummers 9 t/m 12 is geweldig en eigenlijk staat er in mijn ogen maar één minder nummer op.

2. JOHAN - Pergola

Met het hele verhaal van het tot stand komen van deze plaat in het achterhoofd en de kwaliteit van het overgrote deel van de songs, kan ik niet anders dan deze plaat op 2 zetten.

3. ACDA EN DE MUNNIK - Acda en de Munnik

Misschien muzikaal niet eens zo heel bijzonder, maar vooral de teksten spreken me op deze plaat erg aan. Ik vind dat ze op al hun verdere albums vooral dit album hebben uitgebouwd en nagespeeld, vandaar de keuze voor deze ipv Naar Huis en de rest.

4. SPINVIS - Spinvis

Misschien wat vroeg, omdat het een heel recent album is, maar toch. Ik vind het een zeer bijzondere plaat, zowel muzikaal als tekstueel en daarom toch al wel een hoogtepunt.

5. COPARCK - Birds, Happiness & Still Not Worried

Ik verkies deze vrij recente plaat boven >tk van Tröckener Kecks en No Rest For The Alonely van Caesar, vanwege de "Belgische sound" die ik er in hoor. Aangezien ik dat altijd kan waarderen, ben ik ook behoorlijk weg van dit album.

(2) I-F - Fucking Consumer

(3) Urban Dance Squad - Mental Floss for the Globe

(4) Serenes - Barefoot And Pregnant

(5) Unit Moebius - Zipper

Solex - Solex Vs. The Hitmeister
Dwars en retemuzikaal. Mijlpaal.

Spinvis - S/T
Deze plaat kwam voor mij op het juiste moment. Vandaar onvergetelijk.

Bauer - Can't Stop Singing
'On The Move' was al de beste pre-Spinvis Excelsior-plaat ooit [ja, kommaaarrr, D-A fans...;-)], maar dit is de overtreffende trap. Echte liedjes maak je zó.

Bettie Serveert - Dust Bunnies
Voor mij hun beste.

2. kettel - cenny crush
misschien omdat het nog vers is, misschien ook niet. in ieder geval: zelden zulke mooie electronica mogen horen die tegelijkertijd opwindend, speels en melancholiek is.

3. pestilence - consuming impulse
hun eerste deed het niet echt vermoeden, maar pestilence bewees met hun tweede een echte death metal topper te zijn, die totaal niet onderdeed voor death, morbid angel of obituary. onmenselijke grafvocalen, geweldig gitaarwerk, rauwe agressie.

4. celestial season - lunchbox dialogues
erg ondergewaardeerde rockband, die zich geweldig ontwikkelde van death/doom metal via stonerrock tot een heerlijk groovende rockband met melancholieke, èchte liedjes. jammer dat ze gestopt zijn.

5. kong - earmined
altijd hun tijd te ver vooruit geweest, daarom nooit de waardering gekregen die ook zij verdienden. op dit album: de perfecte samensmelting van dance, metal, rock en psychedelica. misschien wel de meest orginele nederlandse band ooit.

wat dan? die hele belgische scene is verschikkelijk overgewaardeerd.

2 tot en met 5, in willekeurige volgorde:

bettie serveert palomine, 1994 of daaromtrent. kleine dre op pinkpop. de zon brak voor het eerst in drie dagen door, ik voelde een meisjeshand op mijn schouder en carol zong palomine.

de kift: krankenhaus. de enige reden dat ik ooit zelf muziek ben gaan maken. (die band van mij mag je direct weer vergeten, trouwens) de concerten in de krankenhaustoer waren onnavolgbaar. Opzwepend en tegendraads. Wat dat betreft is het knap dat al die energie ook op de plaat is overgekomen.

fatal flowers pleasure ground; laats dacht ik: zou ik die plaat nog steeds goed vinden? Ik trok de plak vinyl uit de hoes en... ja hoor!

roof, the untracable cigar. omdat tom cora nooit zo vroeg dood had mogen gaan en deze plaat, als je hem doorgrondt (het duurde mij ook even) onder je huid gaat zitten om er nooit meer onderuit te komen.

beste nederlandse live band ooit THE EX!

net niet in deze lijst (maar wel een warm gevoel oa: seedling, lo-lite, spinvis, blue guitars, ramses shaffy, plan kruutntone, gotcha (words and music), doe maar, ivy green, lul, alsmede alle bands die voorkomen in de lvr catalogus, maar als ik daar een top 5 uit zou samenstellen dan zou ik weer preken voor eigen parochie en niet integer zijn enzo.

2 tot en met 5, in willekeurige volgorde:

bettie serveert palomine, 1994 of daaromtrent. kleine dre op pinkpop. de zon brak voor het eerst in drie dagen door, ik voelde een meisjeshand op mijn schouder en carol zong palomine.

de kift: krankenhaus. de enige reden dat ik ooit zelf muziek ben gaan maken. (die band van mij mag je direct weer vergeten, trouwens) de concerten in de krankenhaustoer waren onnavolgbaar. Opzwepend en tegendraads. Wat dat betreft is het knap dat al die energie ook op de plaat is overgekomen.

fatal flowers pleasure ground; laats dacht ik: zou ik die plaat nog steeds goed vinden? Ik trok de plak vinyl uit de hoes en... ja hoor!

roof, the untracable cigar. omdat tom cora nooit zo vroeg dood had mogen gaan en deze plaat, als je hem doorgrondt (het duurde mij ook even) onder je huid gaat zitten om er nooit meer onderuit te komen.

beste nederlandse live band ooit THE EX!

net niet in deze lijst (maar wel een warm gevoel oa: seedling, lo-lite, spinvis, blue guitars, ramses shaffy, plan kruutntone, gotcha (words and music), doe maar,solex, ivy green, lul, alsmede alle bands die voorkomen in de lvr catalogus, maar als ik daar een top 5 uit zou samenstellen dan zou ik weer preken voor eigen parochie en niet integer zijn enzo.

Urban Dance Squad - Mental floss for the globe
De inventiviteit, de energie, het optreden in Tivoli wat na twee maten veranderde in een grote dansende massa. Laatst nog verwonderd geluisterd dat een lp van zo lang geleden, zo overeind blijft staan.

Gotcha! - Words & Music from Da Lowlands
In de tijd dat ik zijdelings zelf bij een funkbandje betrokken was kwam opeens deze plaat uit. Zo hoorde het. Enorme flow, strakke grooves en toch Nederlands. De muziek zat in die jongens en spoot elk optreden overdonderend de zaal in.

Speedy J - Public Energy No. 1
Mijnheer Paap krijgt warempel het label 'Essential' bij AMG. Het is wat. Iedereen lovend over deze cd die Hollandse elektronica een wereldnaam gaf.

Bettie Serveert - Palomine
Ja hoor, mooie gitaarliedjes, breekbare stem erbij en af en toe een flinke explosie door alle schuiven en gitaren open te zetten. De ingrediënten voor een klassieker, toch?

I-F - Fucking Consumer
Dat gekke Haagse wereldje van serieuze blieps en bloeps werd in een keer opengegooid door deze cd. Met een heuse klassieker (Space Invaders Are Smoking Grass) was dit de cd die liet horen dat ze wel degelijk voorop liepen.

Absolute punkklassieker boordevol herinneringen aan Groningen begin jaren negentig. De Boegies waren leuk, maar hun platen haalden het niet bij de energie van hun optredens. Enkele jaren later was het dan wel raak toen ex-Boegie Maak, gitarist Jan Heddema en voormalig bluegrasszanger Tuppus een wereldplaat in de beste traditie van de Saints en Hüsker Dü afleverden. En als u mij niet gelooft, slaat u er dan de Oor-encyclopedie maar op na. Geproduceerd door een zekere T.Holkenborg. Wat zou daar later toch van geworden zijn?

2. Urban Dance Squad - Mental Floss for the Globe

De uitdrukking "onnederlands goed" zal inderdaad zo rond 1989 mijn vocabulaire zijn binnengeslopen. Leuke plaat uit een leuke tijd toen Rude Boy nog niet altijd platenmaatschappijen, pers en de grote boze wereld overal de schuld van gaf.

3. Kobus Gaat Naar Appelscha – All The World and His Wife

Tegenwoordig vind je er vooral boze hardcorebands, maar eind jaren tachtig schoten er in Friesland plotseling allemaal eigenwijze bandjes als paddenstoelen uit de grond. Jongens bij mij op de middelbare school noemen zich Leaver Dea As Sleaf en oefenden op een mestvaalt, terwijl bands als Weekend At Waikiki, LUL, Deinum en It Dockumer Lokaelstje de jongerencentra onveilig maakten. Kobus Gaat Naar Appelscha was altijd de leukste van het stel, niet in de laatste plaats vanwege hun kolderieke uitvoering van "Non, Non, Rien N'a Changé". Ach, was dat maar zo, denk ik soms wel eens na al die jaren.

4. Caesar – No Rest For The Alonely. (Excelsior, 1998)

De rest van de Excelsiorstal doe ik u graag kado, maar deze plaat blijft toch één van de leukste nederlandse exportartikelen van de jaren negentig. Minder flets dan de eerste en minder zoekend dan derde. Eén van die weinige Nederlandse platen die je ook durft op te zetten wanneer er een kritische buitenlander over de vloer is.
"Dude! They do sound a bit like the Auteurs!" Verdomd, nou you het zegt. Weer een pluspunt erbij.

5. Bettie Serveert – Palomine (Brinkman, 1992)

Kom op, alsof u nooit vooraan heeft gestaan bij één van hun optredens en met smachtende blik naar Carol heeft gekeken. En uw punkvrienden vonden "Tomboy" zeker ook niet één van de leukste nederlandse nummers ooit geschreven. Jammer dat ze later een beetje doorsloegen naar saaie uilenbrillenmuziek op een trendy label, maar het zij ze vergeven.

2.Rowen Heze:Het beste van twee werelden
Ik versta geen limburgs maar wel het lied van verlangen

3.Trockner Kecks:TK
De laatste en de beste van Rick de Leeuw en goed kunnen zingen is niet nodig om de kortste weg naar iemands hart te vinden

4.Spinvis:Spinvis
Hype maar geen gelul gewoon goed

5. Frank Boeijen:Vaderland
Versta ik ook nauwelijks maar wel de Jacques Brel van Nederland. Dit is de mooiste over de dood van zijn ouders en veel invloeden uit Indonesie waar hij toen verbleef.

Celestial Season: Orange: geweldige speelse stonerrockplaat, niet van dat zware gedoe waar ze zich later mee bezig hielden.

The Gathering: Mandylion. Luister er nooit meer naar. Zou er ook niet meer tegen kunnen (veranderde smaak en zo), maar die plaat heeft veel voor me betekend.

7 Zuma 7: Deep Inside. Geweldige rockplaat. Wat een energie!

35007: Liquid. Plaat is goed, de herinnering aan dat optreden in Hedon maakt het briljant!

Pestilence: Consvming Impvlse. Wat mij betreft de beste deathmetalplaat aller tijden!

Probleem met Nederlandse bands is vaak dat ik ze live vaak beter vind dan op cd. De cd's zijn vaak nooit over de gehele linie interessant. De optredens vaak wel. Voorbeelden (en dus eervolle vermeldingen): Claw Boys Claw, Gorefest, Boegies, Peter Pan Speedrock, Urban Dance Squad, Head First en Fratsen (de voorloper van Krang). En de oude Normaal mag ook niet ontbreken. Dat meen ik.

Raggende Manne - Knuppelhout.
Waarom over je frustraties zingen als je het er ook tierend en schuimbekkend uit kan gooien met dikke aderen in een rooddoorlopen nek. En dat ook nog binnen het half uur!

Raggende Manne - Brandende Vlierbessen.
Meer van hetzelfde, soms beter soms wat minder. 'Te Vroeg' is misschien wel mijn allerfavorietste Nedelandstalige liedje. Na deze plaat werd het een stuk minder.

Suimasen -
Suimasen - Flow.
On-Nederlands goede platen. Draai ze vaker dan Motorpsycho (om ze voor de ...tigste keer al-dan-niet-terrecht met hen te vergelijken)

André Hazes - Al 15 jaar gewoon André
Alle essentiële tranentrekkers verzameld. Doch, aangezien het oeuvre van de heer Hazes meer omvat dan louter tranentrekkers dient u wel de programmeerknop van uw cd-speler te gebruiken.

- daryll ann - weeps
klassieker, ideale combi tussen aanstekelijke gitaarrock en experimentle pop (fav: sheeszalitch).

- daryll ann - happy traum
jep nog 1tje van d/a. mist de rauwe rand van weeps maar de tranentrekker 'money/love' maakt dat meer dan goed.

- bettie serveert - palomine
bezwerend, peters gitaarspel magistraal.

- boudewijn de groot - die dubbele verzamelaar met op de frontcover boudewijn op het strand
openhartige inkijk in het leven van een jongeman, muzikaal niet zo bijzonder maar tekstueel erg rijk (fav: testament, verdronken vlinder, strand)

- johan - pergola
blijft zo lang in je hoofd hangen dat het af en toe vervelend is. toch krijg ik nooit genoeg van 'what's the matter would you come down better, let it go if you wanna feel better' rrrrr

eigenlijk hoort caesar hier ook nog thuis maar hee, tis geen top6 he

2. Daryll-Ann - Weeps
Bijna net zo goed als HT, alleen voor mij persoonlijk net iets minder. Prachtige songs met een scherp randje, maar over de gehele linie wint HT met een neuslengte voorsprong.

3. Urban Dance Squad - Mental Floss For The Globe
Misschien geen originele keuze, maar ook 14 jaar later, nog steeds een baanbrekend album. Grootste schande uit de Nederlandse popgeschiedenis: het gebrek aan respect voor UDS!

4. The Ex - Starters Alternators
Tja, welke plaat kies je van (ex aequo met Daryll-Ann) de beste band die Nederland ooit voortbracht? Toch maar deze, vooral met hun optreden op Lowlands '98 in gedachte. Unieke groep, ook wereldwijd.

5. Spinvis - Spinvis
Hype? Zal best. Maar dan wel een van het terechte soort. Misschien wel de meest bijzondere Nederlandstalige plaat ooit gemaakt, en met name de eerste helft is fenomenaal. Als de hele plaat zo goed was geweest had 'ie zelfs hoger gestaan, denk ik.

Net buiten top vijf: Caesar, Krang, Zoppo, Ramses Shaffy, Johan, Zea, Solex, Claw Boys Claw en (jawel) Kane.

Beste label: ex aequo Excelsior & Transformed Dreams

daryll-ann weeps

tröckener kecks - betaalde liefde (prachtig kaal en toch zo vol emoties... die saxofoon in ben-de-titel-ff-vergeten bv.)

zoppo - belgian style pop (erg moeilijke keuze tussen deze en les aumonts...)

johan (het debuut dus, wegens wat meer scherpe randjes waardoor 't allemaal wat lekkerder schuurt i.p.v. ietwat gladjes langs je heen glijdt (wat voor mij geldt in het geval van pergola)

the ex & tom cora - scrabbling at the lock

(en ik ga snel op zoek naar die plaat van I-F (waarvan ik niet wist dat-ie een album uit had), want Space-invaders... is niet kapot te krijgen, is de rest van 't album van hetzelfde niveau?)

Leaving sparks-Ceasar
Vinnik toch eigenlijk hun beste. Zelfs leuker dan Alonely. Waarom? Geen idee, vermoedelijk vanwege de songs Acid Years en Stellar Road. Altijd goed voor glimlach.

Mandylion-The Gathering
Draai hem niet meer zo vaak, maar mijn hemel, die stem van Anneke blijft fantastisch.

Spheres-Pestilence
Plaat die ook meteen het einde betekende van dit bandje. Mislukt (vanwege de brakke productie) experiment volgens de fans, maar nog steeds een bescheiden mijlpaaltje in de experimentele metal. Wereldwijd.

Barefoot and Pregnant-Serenes
Plaat waar ik eerst helemaal niks mee kon, maar omdat deze in mijn stamkroeg volkomen grijsgedraaid is heb ik er later absoluut waardering voor weten te krijgen. En blijkt eigenlijk een pre-excelsior mijlpaal te zijn. Die Theo de Jong toch.

Had hier graag nog aan toe willen voegen: Coparck, Spinvis, The Spirit That Guides Us, Spirit 84, Zuco 103, Incense en Suimasen. Maar ja, het blijft een top 5.

Was het leven maar zo mooi.

Welk gebrek aan respect? Wat een waanidee.

altijd al fijn gevonden aan dit forum: tips. bedankt hiervoor!

Merry Pierce - Beach Blanket, Bingo (of was het & Bingo?)

de Kift - Koper

Daryll-Ann. Waarvan ik overigens alleen 'Happy Traum' in mijn bezit heb, al denk ik niet dat inhoudelijke kennis van 'Weeps' mij op andere gedachten brengt.
Het gebruikelijke probleem met Nederlandse Engelstalige muziek: de uitspraak. U moet weten dat ik Engels gestudeerd heb en hier extra gevoelig voor ben. Heel erg je best doen om Amerikaans te klinken is niet genoeg [hee wat doet Rudeboy dan in je top5 vraagt u? kom ik later op terug]. Het blijft klinken als een Nederlander die Engels spreekt, en dat is gewoon vreemd. Extra vreemd wordt het als je dan ook nog heel erg Amerikaanse muziek maakt. Als de muziek heel origineel is, kun je wegkomen met steenkolenengels (Solex). [Bij deze ben ik dus teruggekomen op Rudeboy - de muziek op Life 'n' Perspectives kwam uit een nieuw ontdekt universum, en misschien spreken ze daar wel zo].
Daarmee komen we meteen op punt 2, nu specifieker aan Daryll-Ann. De muziek is zo bloederig on-origineel! 1001 bandjes in garages die vroeger naar The Byrds of REM hebben geluisterd klinken zo. Wat vioeg je dan toe behalve oorpijnigend Engels? Van de standaardgeluidjes van de gitaar via de vlakke productie tot de uitgekauwde melodieen, er zit niets extra's in.
Punt drie sluit hier weer direct op aan. Elke vorm van magie ontbreekt bij Daryll-Ann. Je vraagt je nooit af: huh, wat gebeurt hier nou? Je denkt nooit: hee, grappig, zou dat met opzet gedaan zijn?
Alles is namelijk met opzet gedaan, het is 100% bedachte muziek. Muziek voor accountmanagers.
De link met Lownoise & Theo is hiermee gemaakt: ook 100% bedachte muziek. Maar daar straalt een berg energie vanaf, en een blijmakende simpelheid - terwijl de simpelheid bij D-A juist ergerniswekkend werkt.

Johan lijdt aan hetzelfde, maar dan minder. Iets verzorgder Engels. Maar (op Pergola) al even bloedeloos.
Caesar zou ik wel eens leuker kunnen vinden (gewerkt met Albini for chrissakes!), maar daar heb ik me nooit meer aan gewaagd.

I-F - Fucking Consumer
Blauwdruk voor de Haagse electro die de wereld veroverde en nu plots wil stoppen.

Urban Dance Squad - Mental Floss for the Globe
Dat een plaat zo intens kon klinken! UDS for president. ik had zelfs een shirtje van ze.. een witte met het logo en veel graffiti erop.

Serenes - Barefoot And Pregnant
Nog steeds prachtige luisterpopplaat, niet te vergelijken met het huidige Excelsior niveau (sorry Guuz!!). nog steeds kan ik sommige nummers zo meeschreeuwen: And I want you to be with me, and I want you to be here. Into the ocean of memories my heart will flow, into the ocean of... zucht.

Unit Moebius - Zipper
Mimale acid techno die zijn weerga niet kent. In die tijd zag ik ze ook live. beukende beat, bakken vol acid en flikkerende stroboscopen. wat een ervaring.

voor Bas: ik denk bij België niet aan de laatste poplichting maar aan The Klinik, Front 242, Neon Judgement, Praga Kahn, Siglo XX, Dive, Mussoluni Headkick, ja zelfs aan de Revolting Cocks (half Belgisch dan).

Loose (35007) - VPRO opnamen optreden in de Effenaar ergens rond 1993/1994
eerste keer dat ik in aanraking kom met Loose en direct gaan mijn nekharen rechtovereind staan. u moet weten dat elke vezel van mijn lichaam is doordrenkt met Loop. maar Loose is meer dan dat alleen. de opnamen van Loose zorgen ervoor dat ik, nadat ik mijn gitaar twee jaar in de kast liet staan, weer start met een bandje. dat hield het twee maanden uit (anders geschreven: de overige leden hielden het twee maanden met mij uit).

trouwens, non-native engels vind ik vaak een pré! (arnold schwarzenegger, motorpsycho, the notwist, blumfeld, the ex!! etc...)

en ik wist wel dat iets vergat toen ik mijn lijstje invoegde: Ede Staal - Mien Toentje. prachtig, vooral Ede in z'n eentje achter de piano (het Hoogelaand!!)

Gorefest - Soul Survivor
Perfect mix van het technische van (death)metal en het opzwepende van stonerrock.

Raggende Manne - Brandende Vlierbessen
Nummers als Zand, Te Vroeg en Overspanne zijn noiserock van wereldniveau. Jammer van die neiging tot melige ongein die later de overhand kreeg en hier zijn kop al opsteekt.

Celestial Season - Chrome
Nederland heeft altijd veel goede stonerrock bands gehad. Celestial Season was de allerbeste en dit is hun beste plaat.

Human Alert - Dirty Dancing
Amsterdamse punkbands doen alles net even anders, wat dan uiteindelijk leidt tot bands The Ex en De Kift die weinig mensen nog punk zullen noemen. Human Alert is dat nog duidelijk wel en hoe, maar er op Dirty Dancing duikt al regelmatig een trombone of cello op. Zo heb je het beste van 2 werelden.

Ik wordt juist zo moe die ontzettende houding van "het moet wel experimenteel/origineel zijn, anders is het niet goed" van Nederlandse en vooral Belgische bandjes. Hoewel er geen enkele Excelsior-band is waar ik helemaal weg van is, vind ik het juist leuk dat er Nederlandse bands zijn die niet zo per se vernieuwend bezig hoeven te zijn. Als sommige Excelsior-bands (ik noem een Daryll-Ann) nu ook nog wat minder pretentieus klonken, was het helemaal mooi.

weet niet of dat in de andere genres waar belgie uitblinkt/uitblonk (dance, ebm, gothic) ook zo is.

Afrekenen vanwege te weinig vernieuwend doet het buitenland wel. het is niet heel vreemd dat Daryll-Ann en Johan nog nooit een poot aan de grond hebben gekregen in de UK of Amerika: bands die kunnen wat zij kunnen zijn a dime a dozen daar. Daarentegen staat Palomine in ieder zichzelf respecterend platenzaakje van Manchester of Boston, wordt de Squad door talloze Amerikaanse bands als invloed genoemd, en zijn 2Unlimited en Lownoise&Theo miljonairs.
Nu zal ik laatstgenoemden waarschijnlijk net zo min voor mn plezier draaien als de laatste Daryll-Ann, maar het verschil in status ovr de grens is nmm volledig terecht.

-mijn jeugd zonde en bandje waarom ik me speciaal en onbegrepen voelde want niemand [kent /kende] het... ik ben ooit nog eens tijdens een Jack of Hearts concert door een intervieuw jufrouw van de VPRO bevraagd. En ik heb een handtekening van Fred 'Who the FUCK is Fred Kienhuis' Kienhuis een ik kreeg goeie 'poes' tijdens die concerten-

#2 Verschil moet er zijn - Brainpower

-jup, Brainpower is goed... en hij word steeds beter ik ben benieuwd naar nummer drie.-

#3 Mental Floss for the Globe - Urban Dance squad

Bram van Splunteren heeft dat ooit eens aa Chuck D. laten horen en hij [Chuck] was er erg van onder de indruk...

#4 Transit Cellophane Nighthawks at the Diner
[ http://www.natd.nl ] het is persoonlijk, maar wel erg mooi

#5 Niemand in de stad - De Dijk [Voor de vario anders had hier ...Get a life... van The Jack of Hearts gestaan]
al is het slechts voor het nummer niemand in de stad zelf met de onverbeterlijke Paultje Overdoos

Maar ja...ben bang dat ik nu een hoop vergeet.

The Outsiders - CQ
Punk klassieker die alleen in NL had kunnen plaatsvinden.
The Rondos - Red Attack
idem
Soviet Sex - Happy End
idem
Beat Het volume one
Zet al die Dijkeikels en Kastkevers en Dikhouters bij het vuilnis waar ze horen ; nederlandstalige muziek kan ook gevoel voor humor hebben én rocken én cool zijn. Tis alleen een verloren gegaan ambacht.
Dolf-Tien Toffe Gitaarmelodieën
Titel dekt lading.

En ik hoorde laatst een tapeje van Mother, had er nog nooit van gehoord maar ik vond het erg goed. Iemand die het kent?

1. Urban Dance Squad - Mental Floss For The Globe
2. Herman Brood - Sphritsz
3. Daryll-Ann - Weeps
4. Racoon - Till Monkeys Fly
5. Johan - Pergola

voor de overige 45 kijkt u natuurlijk in de Revu van deze week (26 februari-5 maart)

1985-1988
It Dockumer Lokaeltsje
1987-1994
Lul
overigens niet altijd sprake van dezelfde bezetting
Holwerda en Schippers (gitaar en bas) maken hierna af en toe wat programma's voor de VPRO (heb ik geloof ik wel es wat van gezien, jongens in pak over de vloer bij topmanagers uit 't bedrijfsleven o.i.d.), vanaf 1996 zijn ze weer actief in Solbakken.
drummer Fritz de Jong van It Dockumer Lokaeltsje en Lul woont tegenwoordig in Amsterdam samen met een collega van me...

Conny waves with a shell, Joggers & Smoggers, I could never love you & Come Around EP’s, Renko, Mental floss for the globe, Cuatro estaciones de América Latina, Doris Day & andere stukken, Bospaadje Konijnehol I en II en natuurlijk Jopo in Mono horen ook zeker thuis in pantheon der NL klassiekers.

2. Caesar - No Rest For The Alonely

3. Johan - Johan

4. Incense - Approx 45 Min

5. Benjamin B. - Instant Art

ook het vermelden waard:
Coparck - Birds, Happiness & Still Not Worried
Daryll-Ann - Weeps
Lucas - Undesired Lonely Story
Madigan - Time Till The End
Plover - To The South
Serenes - Barefoot And Pregnant
Suburbs - New Buildings

Gerd - This touch is greater than moods: Jazzy, warm en techno.
Sensurreal - The occasional series: is ook Gerd en helemaal goed
Speedy J: natuurlijk!
Quazar - Seven stars: heb ik helaas nooit live gezien
Lemon 8 - The inner sanctuary sessions: Progressive house die John Digweed zou willen maken.

En dat is er nog zoveel meer moois....

1. Suimasen - Flow
Hij is al eerder genoemd maar als groot fan van deze band en van het Muze label kan ik het niet laten. Wat een plaat! Wat een emotie! Wat een band! 7 Zuma 7 (ook al eens genoemd) was iets te luidruchting om mij persoonlijk te bekoren maar Suimasen is het helemaal! Ik moet me inhouden om niet iedereen aan te raden dit plak vinyl (is er ook op CD geloof ik) aan te schaffen ;)
2. Zoppo - Les Amounts
Het debuut van deze topper van Transformed Dreams komt net niet in aanmerking voor een plaatsje in zoiets 'groots' ;) als een Top 5 van de beste Nederlandse albums ooit (hoewel dat zeker eveneens een goede plaat is!) en daar Willem al voor 'Belgian Style Pop' koos ;)
3. Merry Pierce - Beach, Blanket, Bingo
Ook al genoemd zij het niet in een lijstje. Wat mij betreft eveneens een van de betere Nederlandse platen uit mijn interessegebiedje van de laatste paar jaar.
4. El Camino - Laika
Ja ook dit is een zeer recente plaat (had ik niet al gezegd dat dit een hele persoonlijke top 5 zou worden? ;)) en ook deze op het Muze label (had ik niet al gezegd dat dat een geweldig label is? ;)). Erg mooie instrumentale 'postrocklandscapes'.
5(1). Pfaff - God Gifted Flexible Capo
Bas heeft net weer een nieuwe uitgebracht. Daarvan heb ik behalve het optreden bij Club Lek nog niets gehoord. In bestelling maar ik ga er van uit dat deze het debuut niet gaat overtreffen. GGFC is namelijk een briljante popplaat. Het beste dat een sideproject in Nederland ooit voortgebracht heeft.
En ja hij valt wat uit de toon in deze lijst als alternatieve nummer 5 zou ik daarom willen aandragen:
5(2). King Me
King Me won laatst de Club Lek Flut Award maar men had deze laatste plaat waarschijnlijk nog niet gehoord. Nog altijd in dubio of dit nu de weg is die ze in hadden moeten slaan. Toch maar noemen omdat het gewoon een mooi plaatje geworden is en het de continuiteit van dit lijstje dus ten goede komt (ook recent, ook persoonlijk en ook Zwetsloot als producer :))

Verder nog het noemen waard:
The Furtips - Le louping / Stand Back, Speak Normally
The Bingo Trappers - Sierra Nevada
Bauer - On The Move
Het complete ouvre van De Kift (volg ze al een aantal jaar. Heb echter nog altijd geen CDs mr wat zijn ze goed! En wat een sensatie, live!)
Aankomende CD van Min (ook op Muze en hoewel nog niet verschenen afgaande op wat ik van hen heb liggen een aanrader - heeft iemand nog een kopietje van hun debuut voor mij?!?)

Nu we toch aan het bedelen zijn: De Artsen is ook al jaren niet meer te krijgen... iemand?)
Wat Daryll-Ann en Bettie Serveert betreft ben ik het volledig met Martijn eens (vrouwelijke stemmen lagen mij altijd al wat moeilijk)

Overigens: Job, (merkbaar ouder ;) ik ken een viertal namen uit de lijst niet eens) het schijnt dat de positieve recentie van Jaap Boots over het genoemde optreden van King Me ineens van de site verdwenen was??? (http://kingme.write2me.nl/?P=2)

1. Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden (1966) / Picknick (1970)
Al een paar keer genoemd. Kon eveneens niet kiezen (gelukkig bestaat er een geremasterde heruitgave waar beide albums in 1 hoes zijn gestopt uit 1998 geloof ik :D - heb ze zelf echter beide op 2ehands vinyl). Boudewijn blijft, vooral door de teksten van Lenneart, voor mij waarschijnlijk toch altijd de beste Nederlandstalige pop ooit (En had ik niet al gezegd dat deze versie uit klassiekers zou gaan bestaan).
2. Focus - Focus II (of Moving Waves zo u wilt en u wat internationaal georienteerd bent) (1970)
Jaaaa! Lekkere (foute) 70s 'progressieverock'-plaat tussen mijn klassiekers die toch eigenlijk meer 60s georienteerd zijn (Bowie, Beatles)! Verbaast me dat niemand deze al genoemd had. Jan Akkerman is toch een zeer verdienstelijk artiest geweest voor ons kikkerlandje. En Hocus Pocus is gewoon zo'n lekker nummer (sorry mensen :D)
3. Herman Brood & His Wild Romance - Sphritsz
Tsja, Herman; ook al opvallend weinig in voorgaande lijstjes genoemd. Toch kan ik heb ik Herman nog altijd hoog zitten en dat echt niet alleen vanwege zijn cobaindood hoewel dat wel de aanleiding was om nu ook eens wat van hem op plaat te kopen. Mooie plaat me een hoop klassierers! Overigens is de hoes -als ik me niet vergis- niet eens zo heel lang geleden uitgeroepen tot mooiste Nederlandse platenhoes ooit.

En verder:
Ramses Shaffy Is hierboven al een aantal keer genoemd en bovendien al onderscheiden voor zijn werk dus ik laat het daarbij :) Gek genoeg wordt Liesbeth List nergens genoemd. Overigens vallen beide eerder in de smaak van mijn vader dan van mij...
Cuby in the Blizzards
Ook niet gezien? Te flauw? Te groot? Te populair? Of ben ik gewoon getikt en veel te breed? ;)

als er meer bij had gemogen: alle DA platen, Instant art, Elevator tourist, Voor de overlevenden, Palomine, Flowers in september, Undesired lonely stories, Nilsson, Pergola, The happy maker

de rest komt tekort of vervalt in cryptisch geleuter:(