is de Belgische popcultuur gezonder?

Neen, de Nederlanders kunnen er ook wat van: Dijk, Scene, Bettie, Solex, Boudewijn en niet te vergeten de complete Excelsior stal. Het aanbod is niet minder of van mindere kwaliteit dan dat van onze zuiderburen. Het is gewoon anders. Zoals Duitse bands anders zijn dan Nederlandse (waarom horen we daar nooit iemand over?).

Natuurlijk wordt het Nederlandse muziekklimaat verziekt door dingen als Kane, K-otic, Idols, Anouk en noem maar op...maar ach, de Belgen hebben toch ook K3...

groet,
Maarten

Hiphop uit Belgie beter? Mwah, de toppers als 't Hof van Commerce en ABN zijn zeker beter dan onze 'toppers' Osdorp Pussy ja. Maar Brainpower en Extince houden die jongens toch aardig bij. En wat er onder de top zit in Antwerpen en Brugge is, voor zover ik daar kijk op heb, niet beter of slechter dan wat er op dit moment omhoogborrelt in Rotterdam en Eindhoven.

Alleen de pop/rock, daar ben ik nog niet uit. Wat er vooral aan de hand lijkt, is dat de Belgische pop zoveel avontuurlijker is. Van dEUS via Soulwax tot poppy bands als Millionaire en Das Pop, het is allemaal net een slag spannender dan vergelijkbare Nederlandse bands. Daarin zit denk ik de verklaring voor het voor vol aan zien door het buitenland (zie de 'Nederlandse Platen'-draad): iets wat klinkt als dEUS hebben (hadden) ze in Engeland niet. Iets wat klinkt als Johan staat daar in ieder metrostation.
Als iets het Nederlandse muziekklimaat verziekt, is het dus de Excelsior-stal.

Terug naar de rock, zullen we maar zeggen. Ja, in mijn ogen zijn bands als Soulwax, dEUS, Zita Swoon en Millionaire erg goed. Ze schuwen het experiment niet, al vind ik dat geen voorwaarde voor goede muziek. Ook Belgen die het simpel houden, kunnen mijn goedkeuring wegdragen. Ik noem een Sukilove (al is dat niet eens zo simpel natuurlijk), Tom Helsen, Nona Mez. Bovendien luister ik ook graag naar Mauro of Das Pop.
De Nederlandse bands die ik graag hoor, vind ik niet slechter of beter. Ik vind ze vooral anders. Johan, D-A, Caesar, ze houden het dus inderdaad wat gewoner, maar daarom niet minder mooi.

En in mijn geval is het wel zo dat het Belgische dat ik hoor, het wat bekendere Belgische is. Omdat je zelf Nederlander bent, ontstaat denk ik het gevaar dat je al het mindere wat je hier wel hoort, maar in het buitenland niet, maatstafgevend gaat maken en dus Nederland negatief naar beneden gaat analyseren. Daarom lijkt het misschien dat de Belgen betere artiesten hebben, omdat daar - in mijn geval - het kaf al van het koren is gescheiden.

overigens over hiphop: 't hof vind ik vele malen beter dan E-Life.

Eigenlijk zouden er meer Groningenen en Rotterdammen moeten zijn en minder Amsterdammen.

Maar hopelijk denken jullie er anders over, niet hopelijk omdat ik twijfel over mijn eigen mening en mijn bovenstaande punten, alhoewel ik er wel lang over doe inmiddels om dit te posten, maar hopelijk in die zin dat jullie aan komen dragen met allerlei sites, zines, labels etc. die mij terug doen komen van bovenstaande.

Ik ga het toch maar submitten denk ik.

Terug naar de Engelstalige pop. Niet beter, wel anders, is de strekking van het verhaal van Michel. Maar ik hield het op avontuurlijker, spannender, gedurfder. En dat zou toch iets zeggen over het popklimaat.
[overigens is 1 Urban Dance Squad natuurlijk vele dEUSsen waard, dus die Belgen zijn hooguit met een inhaalslag bezig]

He, Think Small is er toch ;-)
Maar ik ben het wel met je eens: Think Small is het enige fanzine dat ik ken (niet bedoeld als TS-ophemeling, maar ik ken echt niets anders), en dat beslaat dan nog maar een beperkt deel van het genre. Nederlanders zijn geloof ik niet zo fanzine-minded (Rebound verkocht een paar honderd exemplaren per nummer en dat is bar weinig als je bedenkt dat bands als Pavement en Teenage Fanclub erin werden geinterviewd) - het heet dan al snel dat je niet serieus bezig bent - maar ik weet niet of het in België anders is.

- idem dito wat betreft platenlabels
- idem dito wat betreft hippe bands

Livingroom, Transformed Dreams, MFSW, Zabel, Muze, Grond en de bands op die labels.

- te weinig aandacht voor wat er in de marge gebeurd
- teveel gerommel in de marge waardoor er weinig aandacht aan wordt besteed

Ach, bovengenoemde labels krijgen af en toe wel aandacht in OOR en bij de VPRO. Hun bands zijn geregeld in het land te bewonderen. Probleem is vooral dat er te weinig structurele aandacht is. Te weinig mensen die de dingen echt in de gaten houden.

- weinig echte scenes, weinig mensen die elkaar bellen en afspreken om een bandje te checken, weinig forums waar mensen het over nieuwe dingen hebben, weinig mensen die de handen ineen slaan om samen sterk te zijn

Dat van de scenes is volgens mij het grote probleem. Het gebrek aan scenes heeft dan weer diverse oorzaken: te grote geografische spreiding van de muziekfans (in het buitenland is het meestal een paar grote steden waar het gebeurt, de rest is de achterlijke provincie), een ontzettend brede smaak bij veel muziekliefhebbers (totaal niets mis mee, maar voor een scene kan het helpen eenzelfde muzikale voorliefde te delen), te nuchtere kijk op bands uit eigen land.
Je zou de Excelsior-liefhebbers een scene kunnen noemen. En Livingroom begint nu een beetje iets te creëren. In België heb je natuurlijk de "dEUS"-scene. In Brugge had je een aantal jaar terug een grote lofi/postrock-scene (Mote, Wio, (k-raa-k)^3 etc), maar de meesten zijn nu meer de electronische richting opgeslagen.

- Bovendien neemt het aantal leuke plekken om te spelen nog steeds af, alhoewel er nog wel redelijk wat plekken zijn gelukkig

Ik heb weinig kennis van de situatie in andere landen, maar ik geloof dat clubcircuit hier zeker niet slechter af is dan in andere landen.

- Teveel focus op de plekken waar het niet gebeurd

Tja, wat is "het"?

Ik heb me bij het bovenstaande trouwens voornamelijk gebaseerd op de pop/rock/indie/lofi-scene.

oke, gaan we... nederland..

fanzines
tja, heeft de dancescene hier veel te weinig, of eigenlijk niet. het enige volwaardige danceblad in ons land (bassic groove) mist veel te veel van de onbekende labels om een serieus underground magazine te kunnen zijn.

labels
Music For Speakers (eindhoven), Delsin (Amsterdam), Clone (Rotterdam), 072-Undercity (Alkmaar), Sur_Musique en Muse_Musique(Maastricht), de Bunker stal (Den Haag).
Labels die doorgaans veel te weinig aandacht krijgen in de Nederlandse media.

te weinig aandacht underground
focus op foute plekken
ja, ja, maar wat wil: driekwart van alle media zit in Amsterdam.

beetje off-topic, maar hebben zij een site? hebben zij een adres sowieso? ik vind het altijd een beetje een raar anoniem label. Maar ik zal wel niet goed gezocht hebben.. er bestaat wel zoiets als ahoeha ofzo punt com maar die site laadt niet!? niet nu, niet 6 maanden geleden, nooit.

Wat meer Groningenen kan ik wel inkomen. Een Rotjeknor is al erg genoeg.

Bij mij laadt http://www.ahoea.com/ gewoon (nu, en 6 maanden geleden volgens mij ook al), maar het "laatste nieuws" bevat geplande relases voor februari 2001...
OP de Cd van The Riplets staat een postbus-adres in Alphen aan de Rijn.

Fijn weekend allemaal
Ga me klemzuipen in de Eemhof

:)

En maandag

:(

beste mensen... doe er iets aan!

Ik denk dat Belgie op popgebied een stuk minder serieus genomen werd als dEUS nooit had bestaan. Die band heeft een complete scene in gang gezet.

Alle respect voor Excelsior, maar het blijft herkauwen van de Beatles (Spinvis is een positieve uitzondering).

Nou... dat is nog niet eens zo'n slechte stelling. Ik heb idd wel eens het idee dat je als band zijnde je niet uit de naad hoeft te werken om wat betaalde optredens te regelen. Heb zelf heel lang in Heemskerk gewoond en in het locale buurthuis aldaar is er eenmaal in de maand een showcase voor bandjes en daar ga je wel met minimaal 250,- Euro naar huis, dat vind ik nogal wat. En dan werk je het wel in de hand dat bands een redelijke minimum gage gaan vragen. Ben zelf wel iemand van als de tent maar cool is wil ik er wel spelen en als het dan een keertje voor een kratje pils of consumptiebonnen is maar je hebt wel een supertof optreden dan ben ik hardstikke gelukkig.

Gzz heeft het bij het rechte eind door te stellen dat Belgische artiesten maar al te graag naar Nederland komen (Arid, An Pierlé, Das Pop, Soulwax, dEUS). Nederland staat, inzake het clubcircuit, stukken verder dan België, waar je voor de goede optredens (op enkele uitzonderingen na) steevast bij de grotere zalen (AB, Botanique, Vooruit) terechtkomt. In Brugge (idd Martijn) draait het grotendeels rond de K-raa-K-scène van Köhn, WIO, Portables), een goed gestructureerde club als Cactus kan nauwelijks het hoofd boven water houden wegens gebrek aan subsidies. Antwerpen heeft zelfs niet eens een ordentelijke clubzaal.
Qua clubcircuit hebben jullie dus ZEKER een streepje voor.
Ik stem ook in met het feit dat de Belgen het veeleer zelf moeten doen. dEUS is destijds begonnen door de straat op te trekken en via het Spaanse (!) clubcircuit, pas véél later werden ze opgepikt door de Belgische pers. Joost Zweegers (Novastar) heeft jàren tegen de bierkaai gevochten en zijn situatie was nagenoeg uitzichtloos, tot hij plots toch de erkenning kreeg die hij al jaren verdiende ... ga zo maar door!
Anderzijds is er hier in België al enkele jaren veel te doen omtrent het 'muzikantenstatuut'. In ons land is er geen enkele band die kan leven van hun muziek. Evil Superstars is één van de geniaalste bands die we ooit gehad hebben, maar hebben er wegens een gebrek aan 'feedback' en de nodige middelen het bijltje moeten bij neerleggen. Onlangs vielen ook Das Pop en Arid zonder platenfirma. Meest frappante voorbeeld is Gent, waar een stempelcontrole gepaard gaat met een ware 'vedettenparade'.
De enige band die er niet armer van geworden is, is misschien K's Choice, maar dat staat dan weer gelijk met jullie Anouk, Kane of Krezip. Hoge platenverkoop en buitenlands succes, maar qua artistieke inhoud een reden tot nadenken.

Afgezien van het 'mainstream'-circuit heeft vooral Spinvis het bij ons erg goed gedaan. Kane, Krezip, Anouk, Within' Temptation, etc ... worden gewoon weggelachen! Bands als Caesar, Daryll-Ann, Johan krijgen hier nauwelijks aandacht.

Alles heeft ook te maken met de Belgische bescheidenheid. Pas sinds enkele jaren dragen de festivalorganisatoren de leuze 'eigen volk eerst' met zich mee. In Nederland zullen jullie toppers eerder een hoge stek op de affiche krijgen, terwijl de Belgische artiesten eerder in een hoekje vreog op de middag ingepast worden. Het respect voor de eigen artiesten is in Nederland zoveel groter. Vorig jaar mocht met dEUS voor het eerst een Belgische band T/W afsluiten, dat zegt genoeg. Ook Arno en Hooverphonic kregen een hoge 'spot'.

btw, met Admiral Freebee is er ongetwijfeld een nieuw exportprodukt op komst!

Op vlak van structuur en beleid kunnen we dus nog heel wat leren van Nederland, maar op artistiek vlak denk ik dat de Belgen de laatste jaren een heuse voorsprong genomen hebben.

[overigens is 1 Urban Dance Squad natuurlijk vele dEUSsen waard, dus die Belgen zijn hooguit met een inhaalslag bezig]

Ik denk dat dEUS o zo véél meer heeft losgemaakt in België dan The Squad in Nederland. Zonder dEUS geen Zita Swoon, Millionaire, Dead Man Ray, etc ...

Nieuwtje inzake Idols: Er zijn inmiddels VIER kandidaten met een platencontract. Nu al, ja.

Eh, je kan ook doorschieten in je enthousiasme. Er was ook nog Kraftwerk en Cybotron, om over disco en funk nog maar even te zwijgen. Met alle respect voor Front 242.

en Job: tuurlijk waren er kraftwerk en cybotron en new order en front 242 en en. dat is juist het leuke van de magie die muziek heet... (overigens is het wel zo dat de front242 invloed doorgaans vaak vergeten wordt en dat is onterecht).

Alles moet uitgelegd worden hier. Mijn statement was niet één of andere heftige claim, maar een tegenvoorbeeldje in het debat relatieve waarde dEUS - UDS.

Terwijl er hier in Nederland (ook op deze pagina's) door het 'hippe' publiek nog steeds de achterhaalde gelijkschakeling 'wereldmuziek=exotisch, vreemd en duf' wordt gemaakt, loopt er op een gemiddeld Belgisch festival van alles door elkaar: heftige hanekammen, burgermansbierbuiken, jonge gezinnetjes, studentikozen, ouden van dagen: etcetera & you name it! Men is oprecht geïnteresseerd, om het even of het nu een fenomenale balkan trompettist als Frank London of de Braziliaanse disco diva Fernanda Abreu betreft.

Kortom: breder nog zou ik zeggen: de Belgische muziekcultuur blaakt van gezondheid, vergeleken met de pafferige, zelfvoldane, so-called 'alternatieve'* muziekcultuur van de Lage Landen.

Overigens ben ik van mening dat rock en house op sterven na dood zijn en de ware vernieuwing slechts in multiculti Urbania te vinden is.

Jaïr

*Want wat is nog alternatief? Dat karige dieet wat het trio VPROORLOWLANDS ons voorschrijft? Die zoveelste reïncarnatie en/of ongeïnspireerde halfgare kruising van Stooges/New York Dolls?!

hartelijke groet,

Jaïr

[Wat een nutte-, hope- en nodeloze posting is dit weer geworden. Wie leest er nu threads van een maand oud!? :/ Ik zou mijn nachtelijke kwartiertjes eigenlijk beter moeten besteden :-z]

Het had ook gewoon een Amerikaanse afdeling.

Aan wat ligt dat? Te weinig pers? Te weinig fanzines? lijkt me totale onzin, deze hebben we in België zeker niet veel. Integendeel mijn gevoel is dat er in Nederland te veel muziekpers is, en dat die te veel invloed heeft. Een Nederlandse band lijkt naar de goedkeuring van een blad als oor te dingen, terwijl een Belgische muzikant gewoon cool wil worden gevonden door hun publiek....

In België gaat het volgens mij meer over hipheid, en trendyness en minder over muzikaliteit. Ironisch genoeg levert dat meer op, op gebied van muziek....

(ps_ check www.entrepot.tk)