lezen en luisteren...

op dit moment lees ik overigens niets. net uit: Neon van Niels Carels. een paar jaar uit alweer. niet echt een goed boek.

Van de tegenwoordige schrijvers vind ik Hornby erg goed, verder is Zwagerman (soms) wel leuk en Glastra van Loon, maar daar heb ik ook maar 1 boek van gelezen. Kees van Kooten is een jeugdliefde (eh, zijn boeken dus). Van Brusselmans ben ik in een boel boeken begonnen, allemaal erg leuk, maar op een na halverwege weggelegd. Van de "klassieke" schrijvers heb ik weinig tot niets gelezen. Laatst gelezen boek: "Ingenieurs van de ziel" van Frank Westerman (non-fictie).

Niet: science fiction, horror, fantasy.

1. Douglas Coupland
Met name Girlfriend in a Coma, over een vrouw die ontwaakt na vele jaren coma en dan het einde van de wereld aankondigt. Op vele niveaus te lezen. Ook leuk voor Smiths-fans vanwege de vele verstopte songtitels.
Ook goed: Microserfs en Generation X.
2. Jonathan Coe
Met name The House of Sleep, dat zich 'gelijktijdig' afspeelt in 1985 en 1999. Althans, het hoe en waarom van de gebeurtenissen in 1999 worden langzaam duidelijk door de dingen die zich in het verleden afgespeeld hebben, en synchroon verteld worden. Ook weer een boek waar veel uit te halen is, maar dat gewoon als 'verhaaltje' (door het fantastische plot) ook goed te doen is.
Ook goed: What a Carve Up!.
3. Jay McInerney
Vooral bekend vanwege het verfilmde Bright Lights, Big City natuurlijk (wat ook een prachtboek is, vooral als je de jaren '80 hebt meegemaakt). Maar zeker zo goed zijn Story of My Life, vanuit het oogpunt van een verwend Beverly Hills-meisje geschreven, en Last of the Savages, wat op schitterende wijze de fake mythe van de jaren '60 blootlegt.
4. John Kennedy Toole
Zeer tragisch verhaal, het leven van deze schrijver. In 1969 pleegde hij zelfmoord op 32-jarige leeftijd, vanwege uitblijvende successen. En hoe onterecht was dat uitblijven. Zijn enige grote werk, A Confederacy of Dunces is met gemak de beste komische roman sinds Tristram Shandy. Briljante karakters, een verhaal vol bizarre gebeurtenissen en een volstrekt originele kijk op het leven.
5. Nick Hornby
Een stuk luchtiger; High Fidelity is leuk voor muziek- en lijstjesfreaks, About a Boy, ondanks de slappe verfilming van afgelopen jaar, nog steeds een ontroerend boek.

Allemaal Brits of Amerikaans dus, en vrij recent. Voor mijn studie (Engels) heb ik ook bergen Britse literatuur van voor 1900 gelezen, maar dat doe ik niet meer voor mijn plezier.

boeken die indruk maakten:
W.F. Hermans - Nooit Meer Slapen (dit jaar hopelijk ook die kant op voor vakantie!)
Jon Krakauer - alles, maar vooral Into Thin Air en Into the Wild
Kerstin Ekman - Zwart Water, Doodsklokken, Onder De Sneeuw
John Irving - the World According to Garp, A Son of the Circus
en dan nog wat waar ik momenteel ff niet op kan komen...

aanrader in de categorie lezen+muziek: Our Band could be your life van Michael Azerrad, over een aantal Amerikaanse bands uit de periode 1980-1991 (Hüsker Dü, Sonic Youth, Replacements, Mission of Birma(!))

goed: Less Than Zero, American Psycho, Glamorama.
minder goed: Rules Of attraction, The Informers.

om en om eigenlijk. zou er nu weer een minder boek komen. overigens is de verfilming van Less Than Zero supercool. die van American Psycho triest (behalve de scene in een dansclub waar iedereen uit z'n dak gaat op New Order). Glamorama moet ook maar verfilmd worden vind ik.

Wil toch ook weer eens een blik Franse literatuur uit de 19e eeuw gaan opentrekken maar ja er is zoveel te lezen heh?

En veel theorie natuurlijk, elke keer in de boekwinkel toch bij Heidegger blijven staan en het toch steeds weer niet aandurven. :)

Klopt, al waarderen we dan waarschijnlijk de boeken precies andersom.
Goed: Gen X, Microserfs, Girlfriend in a Coma.
Minder: Shampoo, Polaroids, Miss Wyoming.
Slecht: All Families are Psychotic.

Ook On the road van Jack Kerouac is een prachtboek, net als High fidelity van Nick Hornby en Catcher in the rye van J.D. Salinger.

ik ben geloof ik met deze donkere dagen een beetje in de retro-stemming.. heb laatst voor de 2e keer maar weer een lord of the rings gelezen (maar dan in de nl versie..) en heb net voor de 2e keer 'the ultimate hitchhikers guide to the galaxy' van douglas adams gelezen.

Kent u dat gevoel?? bepaalde perioden waarin je geen zin hebt om iets nieuws te lezen, maar hunkert naar een bepaalde sfeer van een boek dat je al hebt gelezen en dus zeker van weet dat het goed is en precies die sfeer heeft waarin je lekker uit je dagelijkse leventje wilt vluchten.. precies wat ik nu ervaar..

Daarvoor gelezen (wel voorteerst): dave eggers: a heartbreaking work of staggering of staggering genius en een verzameling verhalen over sherlock holmes (;-)). Erg leuk op zijn tijd.

In ieder geval vind ik het erg fijn om me bij tijd en wijle te laten meeslepen door grootse en epische verhalen zoals die van meneer tolkien. anderzijds de russische psychologische soaps die de laatste tijd wat minder aan bod zijn gekomen. Ook de onnavolgbare humor in boeken als the hitchhikers guide of werken van lewis carroll liggen mij zeer..

en nog veel meer, maar dit is eerst wel even genoeg.. en ik heb honger...

Ook zeer belangrijk bij een boekverfilming is de sfeer en de spanning. Als de typerende sfeer en spanning van een door mij zeer gewaardeerd boek op het witte doek terug is te vinden dan ben ik zeer blij. Komt nog eens bij dat ik dan nog enthousiaster over de film ben dan dat ik zou zijn als (puur hypothetisch gezien) geen boek aan de film vooraf was gegaan. Boek + goede verfilming versterkt mijn beleving.

Andersom kan ik ook teleurgesteld zijn in de manier waarop ze een van mijn favoriete boeken hebben uitgewerkt, maar dat mag duidelijk zijn.

Slechte boekverfilmingen:
-The Beach, in de film krijgt L. diCaprio natuurlijk wel het meisje en verneuken ze het einde helemaal.
-LOTR, bij film deel twee wordt het toch een beetje gezapig allemaal. Vooral die veel te lang uitgerekte belegering aan het einde is GAAP.
-Ik Ook Van Jou, tja, zou bijna zeggen Nederlandse verfilming he. Ben benieuwd wat ze met Phileine Zegt Sorry gaan doen.
-American Psycho, zwakke verfilming al kwam er zo nu en dan wel eens een scene voorbij die er strak uitzag.
-The Talented Mister Ripley (Patricia Highsmith), met het matte acteerwerk van mr. Damon (de franse versie daarentegen was beter, al weet ik niet meer hoe die heet).
-De Ontdekking Van De Hemel, zitten veel te veel nietszeggende scenes in om het geheel bijeen en leuk te houden.

Geslaagde boekverfilmingen:
-Mijn absolute favoriet, Fear and Loathing in Las Vegas (Hunter S. Thompson). Een hilarisch boek en een hilarische film. Het boek wordt bijna exact gevolgd en de sfeer komt helemaal tot zijn recht op het doek. Al kan ik begrijpen dat sommige mensen de film helemaal ruk vinden.
-Trainspotting, ze volgen het boek niet helmaal, maar de sfeer wordt geniaal vertaald.
-De Heksen, sfeer van het boek spat van het scherm.
-The World According To Garp, lang geleden gezien maar het staat me bij dat ik hem goed vond.
-Strangers On A Train (P. Highsmith), tja, Hitchkock he.

Verder staat me nu even niets bij (er zijn natuurlijk meer goede boekverfilmingen maar ik heb ze niet allemaal gelezen).

Ai, ik bedenk me nu dat die al sinds mijn verjaardag (vorige zomer) heb liggen om te lezen. En nu mijn computer weer bijna is gemaakt heb ik ook geen goed excuus meer om een boek te lezen...

Slauerhof - het leven op aarde
Van Aalten - tupelo
Olyslaegers - open gelijk een mond
Mennes - tox
Hermans - nooit meer slapen
Van Erkelens - uur van lood
Easton Ellis - Less than zero
steinbeck - graphes of wrath
Tolstoi - oorlog en vrede
Salinger - catcher in the rye

Toch leuk dat er nog een andere anglist op het forum rondhangt. JC is ook van mijn favoriete schrijvers. Net nog "the Accidental Woman" herlezen en ben eigenlijk wel benieuwd naar het vervolg op "Rotters Club". What a Carve Up was heel leuk, maar vond u ook niet dat hij het een beetje verpestte met dat bizarre einde?

Nog een paar favorieten:

Ian McEwan:

Krijgt eindelijk een beetje de aandacht die hij verdient. Ouder werk zoals "The Child In Time" en "Enduring Love" zijn ook aanraders.

Irvine Welsh:

Goed, hij schrijft iedere keer hetzelfde boek, maar ik heb een zwak voor dat rare Schotse geknauw.

Opvallend dat tussen al het Nederlandse spul (waar ik helemaal niks van afweet) Brett Easton Ellis een aantal keer terugkomt, maar ik de enige ben die Jay McInerney noemt ("Easton Ellis with a heart", weet u wel).

En A Heartbreaking Work of Staggering Genius: tja, prachtig. Niet zo baanbrekend experimenteel als je The Life and Opinions of Tristram Shandy, Gentleman van Laurence Sterne (uit 1767) gelezen hebt, maar goed. Erg leuk gedaan toch: overal, inclusief de titelpagina, flauwe grapjes maken om de zware sfeer te ondermijnen. Ik heb het destijds meteen gelezen toen het uit was, en was er helemaal van ondersteboven. IJzersterk verhaal (100% waar, naar het schijnt, dus daar heeft ie geen moeite voor hoeven doen), en -nog los van de vormgevingsgrapjes- een in het licht van de beschreven gebeurtenissen bizarre, maar aantrekkelijke, onderkoelde schrijfstijl.

m'n alltime favorieten heb ik net een paar dagen geleden al bij vasquesz met de rest van de wereld gedeeld.

ben nu bezig in David Hume's Treatise Of Human Nature én een (zeer) korte verhalenbundel van Hugo Mathijsen.
(en natuurlijk een handvol verschillende boeken voor werk/studie).

tevens liefhebber van douglas coupland en easton ellis. vooral girlfriend in a come en rules of attraction respectievelijk. verfilming van American Psycho was niets.

staggering genius: erg mooi, maar alle postmoderne poespas er om geen - zoals die proloog waarin staat uitgelegd hoe en wat je hoe moet interpreteren - staat me erg tegen. had ik dat geweten had ik dat liever overgeslagen. 2002's staggering genius (en 2002's verborgen geschiedenis etc.) was natuurlijk Frantzen's The Corrections. Vond ik zelf nogal te lang.

DeLillo & Pynchon: me allemaal net iets te moeilijk. In Pynchon's V ben ik nog nooit verder gekomen dan pagina 4. Zal het binnenkort weer eens proberen.

En soms is literatuur net popmuziek. Van een schrijver wiens ene boek je erg goed vond hoef je de andere niet per se ook leuk te vinden (als een band één leuk nummer heeft, hoeven ze nog geen indrukwekkende albums te kunnen maken). Philip Roth bijvoorbeeld. I Married A Communist vond ik geweldig. Heb daarom meteen meer gekocht/geleend, maar dat was allemaal toch vooral hard werken.

En literatuur is zeker net popmuziek. Mijn omschrijving van Eggers als hartverscheurend-met-tong-in-wang-humor: dat is toch The Smiths/Belle and Sebastian/eels?

East/West van Salman Rushdie doet me altijd denken aan een album als London Calling: je wordt heen-en-weer geslingerd van stijl naar stijl, sfeer naar sfeer, en toch behoudt het een bepaalde eenheid. En denk je aan het einde: ja, zo moet het zijn.

Duit in het zakje: weliswaar geen literatuur, maar wel héél erg goed is de comicserie Preacher van Garth Ennis, die bol staat van het Oudtestamentisch geweld. 16 Horsepower is uitgelezen muziek bij het lezen van de vijf (dacht ik) verzamelbundels waaruit de serie bestaat.
Verder vind ik jazz van Miles en Donald Byrd altijd heel prettig weglezen.

Vond Lord of the Flies erg goed! Sorry. In welk ook leuk boek/film wordt dat werk overigens steeds belachelijk gemaakt?

Verdere aansprekende boeken:
Trainspotting
Andy Kaufman door Bob Zmuda (biografie van een briljante subversieve Amerikaanse komiek, slecht geschreven, dat wel, maar de honderden anecdotes zijn briljant)
The Beach

Ben nu bezig met de Trip van Tom Wolfe (weet de originele titel niet meer). Ook leuk!

Lees verder vooral veel biografieën van bands/opvallende personen.

Nog een passende combinatie: 16 Horsepower & "As I Lay Dying" van Faulkner.

Pynchon is ff doorbijten en gaat voornamelijk mijn pet te boven, maar Underworld van DeLillo is zeer meeslepend en heb je waarschijnlijk sneller uit dan je van tevoren zou vermoeden.

Philip Roth bijvoorbeeld. I Married A Communist vond ik geweldig. Heb daarom meteen meer gekocht/geleend, maar dat was allemaal toch vooral hard werken.

zijn romans American Pastoral en The Human Stain lezen niet voor de volle lengte echt lekker weg, terwijl Sabbath's Theater juist weer om te smullen is. De belevenissen van de perverse oude vieze man Mickey Sabbath zijn hilarisch pijnlijk.

American Psycho (…)Whitney Houston, Huey Lewis en U2 luisteren (voor wie het boek niet kent: deze bands worden genoemd)

en wat een geweldige recensies zijn dat toch. Het verslag van het optreden van U2 dat Patrick Bateman meemaakt is het summum van Subjectivisme. Briljant.

Andere favorieten (beperkt tot Engelstalig) die me spontaan te binnen schieten:
- Martin Amis – Time’s Arrow + The Information
- Malcolm Lowrey – Under The Vulcano
- Salman Rushie – The Satanic Verses
- Mark Z. Danielewski – House Of Leaves
- G. K. Chesterton – The Man Who Was Thursday (A Nightmare)
(hier van het net te halen)

Mijn ideale muziek om een boek bij te lezen: dark ambient – weinig muzikale verschuivingen en minsten 70 minuten per cd zodat je niet telkens hoeft op te staan om een nieuwe plaat op te zetten.

he, nee. da's nu juist degene na welke ik dacht: eerstkomende tijd maar eens géén Roth proberen. heb me echt naar het eind van het boek toe moeten slepen. wat een vervelend, vies, naar mannetje is die Sabbath...

Muziek luisteren en lezen gaat bij niet echt samen.. temeer ook omdat ik vooral in bed lees en geen afstandsbedieningspul heb enzo.. maar toch ook omdat ik mijn aandacht echt niet kan verdelen tussen en goede muziek en een goed boek.. Veel te afleidend, je kunt niet lekker in het verhaal kruipen. Andersom kun je je ook niet echt lekker in de muziek inleven. geef mij maar de stilte van de nacht, evt, de regen kletterend tegen het raam, maar toch het liefst de uitgestorven stilte. Dat bevordert zeker de sfeer om weer eens lekker uit die werkelijkheid te vluchten.

haha, misschien zegt mijn voorkeur voor Sabbath's Theater wel meer over mij dan over het boek. ik heb er in ieder geval erg om moeten lachen en had 'm binnen no time uit.

DeLillo is soms moeilijk (The Names is wel heel subliem, Ratner's Star) en soms leest ie als een trein, bijv. Libra of Mao II. Echt boeken voor Theo trouwens (begin maar met Players, gaat over terroristen weetjewel ;)

Daarna meteen beginnen aan Jonathan Saffran Foer's "Everything Is Illuminated". Eén van de (veel te) weinige boeken die ik recent heb gelezen, maar net zo prachtig. Beide boeken werden in het NRC (of was het de VK?) enigszins met elkaar vergeleken. Dat is een beetje vergezocht (inhoud is totaal anders), maar toch kon ik de VK (of was het nou NRC?) niet helemaal ongelijk geven. "EII" laat je, om maar eens een cliché uit de literatuurkritieken te gebruiken, huilen van het lachen en lachen tussen het huilen door. Zegt het iets dat ik dit boek aan inmiddels 4 mensen kado heb gedaan?

Persoonlijk kijk ik uit naar de nieuwe A.F.Th. Niet voor niets mijn jarige vriendin vandaag 2 boekenbonnen gegeven om het half februari direct aan te schaffen :-)

Misschien heb je hem al gelezen, maar Portnoy's Complaint is in dat geval ook een aanrader.

En iedereen die ervan overtuigd is dat oorlog alles oplost, kan ik de autobiografie "Goodbye To All That" van de dichter Robert Graves van harte aanbevelen.

[/I]

Tox. Is die net zo goed als Soap of zo mogelijk beter?

Ik heb 'm al gelezen.. Maar al weer een tijdje geleden en het kan zijn dat ik 'm niet eens helemaal heb gelezen. Soms blijft dat erbij in de drukkere periodes. Maar als ik alle lof hier lees dan ga ik 'm zeker nog eens proberen

Daarna meteen beginnen aan Jonathan Saffran Foer's "Everything Is Illuminated". Eén van de (veel te) weinige boeken die ik recent heb gelezen, maar net zo prachtig.

Ha.. Grappig dat je dat zegt. Als ik het mij goed herinner werden zowel 'A heartbreaking..' als dit boek werden in de Vrij Nederland besproken. Eerst werd eggers helemaal de hemel in geprezen, maar toen een tijd later het boek van Foer uitkwam was het commentaar: vergelijkbaar met eggers, maar gewoon nog 10x beter. Vergeet Eggers.. Kopen dit boek. Nu al het beste... enz. enz.

Maar ook dat boek ga ik zeker uitproberen. Bedankt voor de tip..

Heb altijd een zwak gehad voor die film sinds ik als brave 13-jarige naar een leuke nieuwe SF film ging en geconfronteerd werd met een zooitje vunzigheid en vreemde geilheid. Tjsa wist ik veel wie David Lynch was. Ik daarna nog braaf 5 delen gelezen die eigenlijk zo ontzettend saai zijn. Niet echt mijn soort SF.

Child in Time van Ian McEwan, moest ik lezen voor Engels. Niet doorheen te komen.

oh ja muziek & lezen: tuurlijk. Selected Ambient Works Vol.II of Plastikman albums doet het altijd wel goed.

overigens zijn Tox, Soap en Web nu gebundeld en verkrijgbaar onder de naam Toast. een afrader is Mennes laatste roman Poes Poes Poes dat eveneens als toneelstuk wordt opgevoerd. in de lijn van Mennes: Olyslaegers Open Gelijk Een Mond. eveneens geniale Vlaamse proza zoals ze in Nederland niet geschreven wordt.

Goed: Fear And Loathing In Las Vegas (Hunter S. Thompson), High Fidelity (Nick Hornby), Flyboy Action Figure Comes With Gasmask (Jim Munroe) en tot nu toe alles van Chuck Palahniuk (Fight Club, Survivor, Invisible Monster en Choke).
Goed, maar een beetje vreemd: Alles van William Burroughs en Kafka.
Slecht: Pitface (Herman Brusselmans) en science fiction/fantasy boeken!

Ik ben nu bezig met het Kaartenhuis van Danielewski. Af en toe erg sterk, maar regelmatig ook niet om door te komen.

Ik zal dat House of Leaves maar eens gaan proberen.

Bij DeLillo heb ik een beejte als probleem dat hij stilistisch te goed schrijft. Dat je constant denkt: "Wat is dit goed geschreven, ik wou dat ik dat kon" en dat dat het verhaal een beetje in de weg zit.

Nog niet langs gekomen: de beste roman allertijden, Het Proces van Kafka.

Ik heb behalve bij mezelf ook nog nergens Kerouac gezien. Niemand gelezen?

En kwa Girlfriend in a Coma, het gegeven had wel iets intrigerends maar het werd op een of andere manier zo uitgewerkt dat ik dacht van "getver".

Kwa Kafka, Het Proces ben ik niet doorheen gekomen maar zijn korte verhalen zijn hardcore, ken je In De Strafkolonie?

Heeft iemand van jullie trouwens Infinite Jest gelezen van David Foster Wallace?
Trouwens wie stylistisch ook een koning is, is James Ellroy, The Cold Six Thousand = 'Sympathy For The Devil' van de literatuur. ;)

Ook gelezen op vakantie in Italië. Maar als daar ook niks anders te doen was geweest dan wat lezen, was ik er waarschijnlijk ook niet doorheen gekomen...

Verder vindt ik ook Eggers en McInerney geweldig (alleen: wie niet? Terecht vele malen genoemd en over invloeden van Salinger gesproken trouwens, vooral bij Eggers).

Ook ben ik gisteren eindelijk aan "Everything is Illuminated" van Safran Foer begonnen en ik moet erkennen dat ik er niet van los kom: ik heb het al bijna uit. Na Eggers, Smith ("White Teeth") en Franzen ("The Corrections") weer een waanzinnig debuut uit de Engels/Amerikaanse hoek.

Verdere tips c.q. favorieten:

Geijkt: Reve, Hermans, Kerouac, Grunberg, Brusselmans, Mennes, Campert (Jan & Remco) Hornby, Welsh, Mulisch (jazeker), Danielewski, Amis, Roth, Bellow, Bukowski
Minder geijkt: Will Self, Hubert Selby, William Burroughs, Raymond Carver, F.Springer
Klassiek: Wilde, Kafka, Sofokles, Fitzgerald, Goethe, Shakespeare (nu ik toch bezig ben met open deuren intrappen), Elschot, Slauerhoff
Poezie: Allen Ginsberg, J.J. Slauerhoff, Jotie 'T Hooft, Hans Andreus, Ilja Leonard Pfeijffer, Lucebert, E.E. Cummings, Serge van Duynhoven, Ramsey Nasr, Alfred Douglas (Bosie, geliefde van Oscar Wilde), Silvia Plath
NOOIT LEZEN: Leon de Winter, Ronald Giphart
SUPERTIP: De biografie van Motley Crue, ik ben helaas de titel kwijt, maar echt een aanrader als je eens heel hard wilt lachen.

CHILL
brownr

Ik vond het juist een van de meest verrassende romans van het afgelopen jaar. Maar misschien wel omadat het voor een filmwetenschapper soort feest der herkenning is. Mooi uitgevoerd ook in de hardcopy versie. Maar mijn favorieten vorig jaar waren:
Paul Beatty - Tuffy. Meesterlijke humor door dichter die ook nog kan schrijven.
David Sedaris - Naked. Griekse homohumor met typisch Amerikaanse trekjes. Salinger op happypillen.
JT LeRoy - Sarah. Voormalig tienerhoertje schrijft trauma meesterlijk van zich af. Feit dat deze zich voor publiciteit alleen gemaskerd en in drag laat fotograferen draagt bij aan de mystiek.