R.E.M. Tivoli

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Dagen na het optreden heb ik nog steeds The One I Love in m'n hoofd zitten. Want dat was toch echt 1 van de hoogtepunten van het concert in Tivoli. Wie is er nog meer geweest? Wat vonden we er van? Ik vond het zelf uniek om zo'n band in het relatief kleine Tivoli te zien. En herr Stipe doet het allemaal helemaal perfect als frontman. De bekendste nummers zijn ook het hoogtepunt van het optreden: Losing My Religion, It's The End Of The World..., Man On The Moon, All The Way To Reno, Imitation Of Life, Everybody Hurts... wow. Als ze nu ook nog Find The River en The Sidewinter Sleeps Tonight hadden gespeeld was de euforie nog groter geweest. Concert van het jaar? (of was dat de HMH ;-) )

― Norbert Pek (Norbert Pek), Tuesday, 24 June 2003 07:41 (twenty-two years ago)

wat een ophef over een matige band als r.e.m.. saaie knakkers zijn het die hun muziek even saai maken als ze zelf zijn. ik snap het werkelijk niet.

― bas (bas), Tuesday, 24 June 2003 08:12 (twenty-two years ago)

Ja natuurlijk was het bizar dat zo'n grote band in zo'n klein zaaltje staat. Tijdens Everybody Hurts ging ik bijna over mijn nek. Het leek gvd wel een knuffelrock in concert gebeurtenis. Overal kussende paartjes en meezingende aanstekers.
Ik had hele hoogte verwachtingen van dit concert, maar het was net of ze niet meer met kleine zaaltjes overweg konden. Dat kon Linda Hopper duidelijk wel. Die stal wat mij betreft de show.

― Storm (Storm), Tuesday, 24 June 2003 08:21 (twenty-two years ago)

baal nog steeds dat ik er geen kaartjes voor kon krijgen...
al hadden "everybody hurts" en "losing my religion" van mij ook niet gehoeven. maar toen ik las dat ze openden met "Begin the Begin"... Dat was een gegarandeerd kippenvelmoment geweest! R.E.M. valt inmiddels echter wel steeds meer in de "nostalgisch kippenvel"-categorie dan in de "jezuswatisditgoedwatisdit!?! kippenvel"-categorie. nix mis mee overigens (imo).

@bas: saai. tsja. of 't saaie mensen zijn weet ik niet, interesseert me ook niet. ik kan me zo voorstellen dat er tussen de favorieten in m'n platenkast ook genoeg saaie mensen zitten. 't gaat tenslotte om de muziek. en die vinnik in 't geval van R.E.M. absoluut niet saai, al heeft 't minder de instant bekoring van (sorry) vroeger, ik vind toch dat ze zich muzikaal blijven verdiepen (niet vernieuwen(d), maar dat zijn ze nooit geweest) in hun "materiaal" en daardoor interessant blijven. een groot pluspunt van de laatste paar platen vind ik dat ze niet meer geforceerd relevant/bij de tijd willen klinken (zoals ten tijde van Monster) maar gewoon hun eigen ding doen.

maar ja, klikt 't niet dan klikt 't niet. simpel.

― willem (willem), Tuesday, 24 June 2003 08:42 (twenty-two years ago)

Ik ben van de 'REM behoort tot de jaren '80'-school. De nummers die Norbert noemt doen me niks (sommige titels zeggen me zelfs niks), op "It's the End of the World as we Know It" na.
Ik had ze echter graag een keer in een kleine zaal nummers als "Begin the Begin" en "Welcome to the Occupation" (volgens de VK waren die er ook bij) horen spelen. Het liefst in 1987 natuurlijk, maar als ik er afgelopen zaterdag bij had kunnen zijn, prima.
En als je dan ook nog leest dat Linda Hopper het leukste Magnapop-liedje is komen zingen, word je, zelfs als 'REM hield na Green op te bestaan'-adept behoorlijk jaloers.

― Vasquesz, Tuesday, 24 June 2003 08:45 (twenty-two years ago)

What the hell heeft iedereen toch met Linda Hopper? Magnapop is een leuk bandje hoor, daar niet van, maar ik vond haar zowel in Tivoli als in de HMH (Tivoli was geweldig, HMH verrassend genoeg de overtreffende trap) str*ntvervelend. ,,OH, look at me, oh, i'm so happy, blabla.." En dan nog vals zingen ook. Of ben ik de enige die het was opgevallen dat er een toontje naast zat? Desalniettemin: De twee R.E.M.-concerten horen beide tot het meest unieke wat ik tot nu gezien heb qua concerten. Op naar Werchter!

― Jorisz, Tuesday, 24 June 2003 08:56 (twenty-two years ago)

Ik ben van de generatie die R.E.M. ontdekte met Losing My Religion. Ik heb (daarom?) sowieso weinig met de band. Maar ik had gezien de enorme hype die rondom het Tivoli-optreden was ontstaan (aangewakkerd door de exclusiviteit) wel verwacht dat er hoe dan ook vooral veel erg enthousiaste verslagen zouden verschijnen. Terecht, want het gaat erom hoe je het beleeft en als de exclusiviteit het voor jou extra leuk maakt, dan is dat mooi meegenomen. Maar ik durf me wel hardop af te vragen of het muzikaal echt zo goed was.
Ach, vorig jaar rond Belle & Sebastian in Rotterdam was een beetje hetzelfde. Dat kon ook niet tegenvallen. En mensen die er niet bijwaren hebben groot gelijk mij niet te geloven als ik zeg dat het ook echt heel goed was.

Overigens vraag ik met af wat voor een referentiekader mensen hebben die Tivoli (800 bezoekers) een klein zaaltje noemen.

― Martijn Grooten (martijng), Tuesday, 24 June 2003 09:17 (twenty-two years ago)

Da's toch haar handelsmerk, vals zingen? Ik heb Magnapop in het voorprogramma van Caesar en ik vond het hemeltergend en tenenkrommend.

― marieke (marieke), Tuesday, 24 June 2003 09:21 (twenty-two years ago)

Heerlijk! Leuk mens.

― Storm (Storm), Tuesday, 24 June 2003 09:53 (twenty-two years ago)

Ik heb Magnapop ook in voorprogramma van Ceasar gezien, een ookal was het niet retezuiver, ik vond het fantastisch!!! Mijn helden van toen!!! Alle hits gespeeld, wat wil je nog meer? Dat lijkt me ook bin R.E.M. als je naar hun concert gaat, dan verwacht je toch het een en ander? Dus ook Eeverybody Hurts, zou ik zeggen... Of je het nou leuk vindt of niet! Speelden ze Nightswimming?(vast niet)

― Hotel Lives (Hotel Lives), Tuesday, 24 June 2003 10:06 (twenty-two years ago)

Ik ben van de 'REM behoort tot de jaren '80'-school.
Ik vind alleen de Singles Collected verzamelaar uit die periode te pruimen. Al die afzonderlijke praten doen me vrij weinig. Pas vanaf Out Of Time vind ik ze echt goed geworden met Automatic... en Up als absolute hoogtepunten. En om ze nu saai te noemen...poe, smaken verschillen, maar R.E.M. op Werchter 1999 was één van de beste en indrukwekkendste concerten die ik ooit gezien heb.

― Maarten (sivle79), Tuesday, 24 June 2003 10:53 (twenty-two years ago)

Hotellives: Speelden ze Nightswimming?
Setlists kun je vinden op REMHQ. En nee, ze speelden niet Nightswimming zo te zien...jammer, ook 1 van mijn favorieten.

― Maarten (sivle79), Tuesday, 24 June 2003 11:07 (twenty-two years ago)

R.E.M. op Werchter 1999 was één van de beste en indrukwekkendste concerten die ik ooit gezien heb

"i wanna know....have you ever seen the rain?"
gvd. wat was dat een knallend optreden. pokkeweer & een band die speelde alsof 't onweer 't op hun gemunt had, wat een vuur.

[en zo kwam het weer goed tussen r.e.m. en willem. ze hadden 't nl behoorlijk verbruid; na tweemaal kaartjes te hebben gekocht & weer teruggebracht voor concerten die op 't laatst werden afgelast vanwege hernia(#1, '94?) dan wel een hersenbloeding(#2, '95?) kwam het nooit in de heren op om NL weer eens in hun tourschema op te nemen. fuckers. nix meer van gekocht. de dag na Werchter'99 meteen naar Plato gegaan...]

― willem (willem), Tuesday, 24 June 2003 11:17 (twenty-two years ago)

Ik ben ook van de REM behoort tot de jaren 80 school, met "fables" als hoogtepunt en heb een lange tijd alles wat na "green" kwam verworpen, waarschijnlijk door " losing my religion". Geheel onterecht.
Dat ze "everybody hurts" speelden is niet meer dan logisch: steengoed liedje, maar toegegeven REM voor iedereen is niet zo leuk als REM speciaal voor jou. En ik denk zelfs dat ik "losing my religion" wel leuk had gevonden wanneer het geen hit was geworden. Wat zegt dat over mij? Dat ik een snob ben.

― arnout, Tuesday, 24 June 2003 12:30 (twenty-two years ago)

neemt u kennis van de volgende overpeinzingen over R.E.M.;

R.E.M. Out of Time was mijn eerste R.E.M.-cd en heb ze daarna altijd gevolgd. Vooral het ongrijpbare van die band (wel of niet alternatief? pop/rock/folk? vreemde teksten, rare zanger, bandleden die er anti-popster uitzien en er een sobere levenshouding op na houden) trok me erg, de muziek had erg veel sfeer en sprak tot de verbeelding...

R.E.M. - vergelijk de sobere podiumopstelling van bijv. Tourfilm met die van nu...verschilt nogal. De band zelf ook. R.E.M. is voor mij steeds meer de begeleidingsband van Stipe geworden, die steekt er nog steeds met kop en schouders bovenuit. Muzikaal gezien hoor ik liever een Radiohead.

Creatief gezien hebben ze het beste nu wel gedaan en hoeven ze zich aan hun publiek niet meer te bewijzen (al is het jammer dat die concerten in NL 2x niet doorgingen).

Het vertrek van Berry is trouwens wel merkbaar: zonder hem klinken nummers minder compact (De nummers op 'New Adventures in Hi-fi' lijden hier erg onder. De cd is qua speeltijd de langste R.E.M.-cd). 'Up' daarentegen wordt 'gered' door de stem van Stipe, daar staan prachtige (romantische!) nummers op ('you're in the air', 'diminished').

Het zou R.E.M. sieren op het gebied van plaatwerk één en ander te verzamelen (er ligt genoeg voor wat anthology-cds dacht ik zo, ze hebben -tig sessiewerk gedaan, kerstsingletjes, covers, b-kantjes, demos, onuitgebrachte nummers etc.)

R.E.M., ik heb er fijne herinneringen aan en dat wil ik zo houden. Ik ben dan ook niet naar de HMH getogen afgelopen zondag. R.E.M. is voor mij een rijtje cd's waarvan ik er af en toe nog wel eens eentje opzet en waarvan 'Automatic for the People' verreweg de beste is en waarmee de band zichzelf overtrof. En niet te vergeten 'Tourfilm', van de Green-tournee toen ze nog niet wereldberoemd waren.

― Eric van Rees, Tuesday, 24 June 2003 16:31 (twenty-two years ago)

REM op werchte was inderdaad iets heel speciaals. 3 dagen fantastisch weer, blaren op mijn huid, en net bij de afsluiter, die toch al in de smaak viel, keiharde regen. iedereen schuilen...fantastisch!
(hoewel ik Roxy Music stiekum toch ook een hele gave afsluiter vond)

― Hotel Lives (Hotel Lives), Tuesday, 24 June 2003 20:04 (twenty-two years ago)

wat een ophef over een matige band als r.e.m.. saaie knakkers zijn het die hun muziek even saai maken als ze zelf zijn. ik snap het werkelijk niet.

Bas, ken je Fables of the Reconstruction en Life's Rich Pageant? Niet dat je er van uit je dak zal gaan, maar misschien vind je ze wel beluisterenswaardig.
AllMusic over FotR: A dark, moody rumination on American folk -- not only the music, but its myths -- Fables is creepy, rustic psychedelic folk, filled with eerie sonic textures.

― Martijn ter Haar (wmterhaar), Tuesday, 24 June 2003 22:00 (twenty-two years ago)

Fables heb ik altijd de stekeligste, moeilijkst benaderbare REM-plaat gevonden. Maar wel mooi om er een tijdje in te wonen.
Mijn favorieten zijn Murmur en Lifes Rich Pageant (geen apostrophe!). De eerste vanwege de prachtige eenheid van sfeer en het mysterieuze wat er toen nog omheen hing; de tweede omdat dat het album is op het kruispunt van REM-oude stijl en hun doorbraak naar stadionrock met "The One I Love" van Document. Hoe verstaanbaarder Stipe ging zingen, hoe meer magie er verdween, hoe minder ik er aan vond. Hoe iemand Up tot een hoogtepunt kan verklaren, is mij een compleet raadsel.

Nog even iets rechtzetten wat Eric van Rees krom heeft gemaakt: op New Adventures was Bill Berry er gewoon nog bij. De plaat kan dus niet lijden onder zijn afwezigheid. Ik vind het trouwens de beste REM-cd van de jaren '90.

― Vasquesz, Wednesday, 25 June 2003 04:54 (twenty-two years ago)

Eric: De band zelf ook. R.E.M. is voor mij steeds meer de begeleidingsband van Stipe geworden, die steekt er nog steeds met kop en schouders bovenuit.
Hier doe je toch echt Peter Buck en Mike Mills tekort. Ik vind R.E.M. juist een hele sterke 3-eenheid en niet zozeer Stipe en de rest. Het verdwijnen van Berry is verder niet echt een gemis aangezien hij creatief lang niet zo sterk is als de overige drie.

Vasquesz: Hoe iemand Up tot een hoogtepunt kan verklaren, is mij een compleet raadsel.
Haha, tis gewoon een bijzonder goeie plaat net als Reveal die weinig voor Up onderdoet. Maar goed, ik snap dat jij als r.e.m.=jaren80-adept Up niks vindt en zelfs New Adventures als beste v/d jaren 90 aanmerkt terwijl ik deze plaat juist weer de minste vindt.

― Maarten (sivle79), Wednesday, 25 June 2003 06:37 (twenty-two years ago)

Hier moet ik als REM-fan sinds 1986 natuurlijk mijn zegje doen... Ook voor mij ligt hun creatieve hoogtepunt bij fables en lifes rich pageant (ik heb fables altijd als hun quintessential cd beschouwd, vanwege de zeurderige herfsterige toon, en dat raakt mij het meest). Eerlijkheid noodzaakt mij te zeggen dat ik niet naar de HMH zou zijn geweest als ik niet had gehoord dat dit een soort van greatest hits tour zou gaan zijn. Toch laten overhalen. Dan sta je daar in die zaal waar iedereen schande van spreek (goed bereikbaar, uitstekend geluid, airconditioning en aardig personeel, maar goed...) en dan beginnen ze met The Finest Worksong gevolgd door These Days. Ik stond stijf van de kippevel. Hoogtepunt was I Believe. Verder nog favorieten als Fall on Me en Cuyahoga (hoorde dat ze in tivoli nummers van fables speelden, ach...). Dan spelen ze twee nieuwe liedjes: eentje (Bad day) is een outtake van ik meen Document en de andere (Animal) had zo op Document kunnen staan. Dan zitten er wat post-Document-liedjes tussen verder die nogaleens herhalingsoefeningen blijken. Schwa. Voor mij was het na twee nummers al het concert van het jaar. Is dit nou een typisch voorbeeld van romantiek enzo? Ik weet het niet. Wellicht een beetje. Maar laten we niet vergeten dat de band ook onwaarschijnlijk goed stond te spelen. Mensen hebben het altijd wel over Vredenburg 1987 en Pinkpop 1989: Ik denk persoonlijk dat dit veel beter was. REM was live altijd een beetje rommelig en daardoor minder puntig en stipe liep nogal eens over the top te schreeuwen. Nu was het precies goed en toch heel dynamisch. En dat basisgeluid van die band, Buck en Mills samen, dat is niet te evenaren. Dat is gewoon precies waar ik van houd. Ik wist zondag weer wat het was om Lifes Rich Pageant voor het eerst te horen en dat was een sensationeel gevoel.

― Olaf K., Wednesday, 25 June 2003 08:12 (twenty-two years ago)

Okee, ik ga LRP nu opzetten! Birdy in the hand...

― Vasquesz, Wednesday, 25 June 2003 08:16 (twenty-two years ago)

@olaf k.
ben er ook in de hmh niet bij geweest maar dit klinkt (als mede-r.e.m. fan vanaf '86, met (& nog immer) favoriet: Lifes Rich Pageant) fabelhaft, om maar eens een mooi germanisme te gebruiken. kan me zodanig in je beschrijving inleven dat 't bijna echt wordt :) en daardoor nog pijnlijker :(

― willem (willem), Wednesday, 25 June 2003 08:43 (twenty-two years ago)

Goed, ik ontdekte R.E.M. een jaar later dan Olaf, maar zijn verhaal is verder heel herkenbaar. Ik was zelf in Tivoli en heb achteraf spijt dat ik niet ook kaarten voor de HMH heb gekocht. De eerste noten afgelopen zaterdag waren voor mij pure magie, en of dat nou door het sentiment komt of niet, dat maakt me geen ene ruk uit. Ik was erbij en het was erg goed.

Over Bill Berry's afwezigheid: ik ben wel degelijk van mening dat hij gemist wordt. Net als Mills en Buck schreef hij liedjes (Everybody hurts is bijvoorbeeld van hem; goed, da's misschien wel een draak maar daar gaat het hier niet om). Bovendien mis ik die solide drie-eenheid van Mill-Berry-Buck op de laatste 2 platen. Bill Rieflin deed het live goed (hij bleef lekker binnen de door Berry gemarkeerde zijlijnen), maar ik had daar toch liever die eenwenkbrauwige drummer zien zitten, die met zijn eenvoudige, zeer effectieve to-the-point stijl een kwart van het klassieke R.E.M.-geluid heeft bepaald.

― Leon, Wednesday, 25 June 2003 08:58 (twenty-two years ago)

vasquez: in het Up-interview in de OOR destijds gaven buck en stipe aan dat Berry moeilijk bij het opnameproces van REM-platen te betrekken was, en dat hoor je dus wel aan al die lange nummers op New Adventures...

Oh ja, en Mills mag wel eens wat meer gaan zingen. Kan ie erg goed (Texarkana op Out of Time).

En over Up: het is gewoon de plaat die gemaakt moest worden om de band vandaag de dag nog bestaansrecht te geven, en dat is ze gelukt (zie ook: Pop van U2). Naar omstandigheden (plotseling vertrek van drummer) helemaal zo slecht niet hoor :)

― Eric van Rees, Wednesday, 25 June 2003 13:20 (twenty-two years ago)

one month passes...

Ik heb R.E.M. in de Heineken Music Hall gezien. Tivoli was helaas te snel uitverkocht. Maar niet getreurd: Michael Stipe en zijn band gaven een geweldige show weg daar in Amsterdam. Absoluut het beste concert van het afgelopen jaar. Hoewel ik vooraf een beetje mijn twijfels had over de redelijk absurde prijs van 40 Euro kan ik na afloop alleen maar zeggen: dubbel en dwars waard! Van mij mogen ze zo nog een keertje terugkomen!!

-Jasper

― Jasper Verkroost, Friday, 1 August 2003 20:09 (twenty-two years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.