Week 29

André: Die Birdskin-singles nu pas ontdekt? Foei! ;-) Plover ken je neem ik aan ook?

Jan Peter: de paar keer dat ik naar Radio Tour de France luisterde hoorde ik een reclame voor Calexico (op zo'n Veronica-toontje, waardoor ik aanvankelijk niet geloofde dat het om die band ging). Is de band echt zo groot? Of komt het omdat Peter Winnen (oud-wielrenner die kan lezen én schrijven) groot fan van de band is?

Nee, natuurlijk niet. Het blijven yankees, die kunnen nooit l'essence begrijpen. Maar niet te min, geinig plaatje.

Cibo Matto! Nick Cave & Anita Lane! Barry Adamson!

In vergelijking met z'n Tombola-optreden klinkt de cd wat gladjes. En veel minder intiem. Volgens mij komt dat door de viool. Maar de cd is wel leuk! En dat gaat wat minder op voor de cd van The Sleepy Jackson. Net als die van Adam Green blind gekocht, omdat ik ze op Tombola zo leuk vond...

Ik ga!

En mijn bescheiden lijstje voor deze week;

the Thrills- So much for the city (ik gebruik maar geen clichés, maar wat is dit toch een mooie popplaat zeg!!!)

Mastodon- Remission ( Dit moet je eens horen zeiden een aantal vrienden herhaaldelijk en ja ik ben overtuigd, Mastodon rules!!!)

Calexico- the Black light (ik kijk al uit naar hun concert in nighttown volgende maand)

Nieuwe Graham Coxon ben ik ook wel benieuwd naar, ondanks dat ik een keer een hele foute plaat van hem geluisterd had die erg weinig ergens over ging...

Weet iemand hoe die Barxter Dury(zoon van)-plaat is? wat ik er steeds van hoor op 3WK(de internetstream-zender die zeker de moeite waard is), lijkt het me erg mooi!! Sucecsverhalen iemand?
Roy.

Mijn lijstje bevat deze week:

Grandaddy - Sumday
Meer van hetzelfde, maar altijd weer charmant en pakkend en "The warming sun" is een fantastisch nummer.

The Thrills - So much for the city
Het begint leuk (eerste 2 nummers) maar daarna wordt het minder en minder.

Stuurbaard Bakkebaard - Chuck
Toch duidelijk minder dan hun eerste plaat. Geen echte uitschieters en zelfs het Allo Telephone nummer valt wat tegen. (Dat nummer was live zo goed) Stuurbaard Bakkebaard is echt een live-band, thuis is het allemaal niet zo interessant.

Kammerflimmer Kollektief – Cicadidae
Sinds hun oprichting is elke nieuwe plaat ook weer net wat beter dan de vorige. Grootse plaat.

The Books – Thought for Food
Deze plaat uit 2002 is pas net op mijn pad gekomen. Een briljante potpourri van mooie liedjes, collage en enkele buitengewoon gemene spoken-word samples.

The Thermals – More Parts Per Million
Lekker energiek rock ‘n roll plaatje. Een uitstekende reden om de afwas eens wat vaker te doen.

The Decemberists – Castaways and Cut-outs
The Coral – Magic and Medicine
Elbow – Cast of Thousands

Oud en goed:
The Ecstacy of St. Theresa – The Ecstacy of St. Theresa
Codeine – The White Birch
Galaxie 500 – This Is Our Music
Elbow – Asleep in the Back

en bij de vinyl-versie een VHS? :-)

Besteld, Jan. Lijstje volgt zodra ik deze cd heb gehoord.

jaaaa, die gaan ik morgen ook halen. Ik had gelezen dat hij nu toch wel defintief Drexciya approved was. Misschien heeft Stinton zichzelf gekloond en blijft er een stroom platen verschijnen. Anders neemt die Stingray het vast wel over.

Gerard suggereert dat bij drexciya om één persoon gaat: Duistere, hemelbestormende strings, heerlijke baslijnen... Die man was geniaal.

Omar beweert dat Stinton zich wel gekloond moet hebben (zie eentje naar boven).

niet echt eerlijk voor stingray me dunkt.

Colleen - Everyone Alive wants answers

s'ochtends lees je recensie bij Vido. Je logt in op SLSK en s'middags is de plaat binnen. Zo hoort het. Zo'n plaat zou ik toch nooit kopen en bovendien zou hij hier niet in de cdwinkels te krijgen zijn. In ieder geval, mooie plaat, de recensie van Vido zei het eigenlijk allemaal al. Bij mij komt er nog bij dat ik wel muziek maak die een heel klein beetje in hetzelfde straatje ligt en óok wel eens een demo naar Leaf hebt gestuurd.. En dan denk je in het begin: wat is het mooie hieraan? Maar Leaf heeft gelijk, het is hele charmante plaat vol tinkelende muziek voor elfjes die op een rustige zomerdag op een blaadje door de rivier drijven. Het minimalisme van Reich meets Múm. Heerlijk.

(Ludo, met je beschrijving van Colleen heb je me nieuwsgierig gemaakt! Ook ik ga op zoek...)

Monique> zo hier, jarig op mijn werk, hoop ik toch wel een CD-bon te mogen ontvangen. Die Baxter Dury lijkt me idd wel een mooie blinde aankoop.

Eigenlijk had die ook nog wel in mijn lijstje gemoeten. Nog steeds. Ik blijf 'm draaien. Doet het ook geweldig als "eerste plaat na het wakker worden".

Oeps dat was dan weer een tiepfoutje van míjn kant.
Ik heb Mercedes en Chuck. Maar deze week had ik het over Mercedes.

Terwijl ik bij Seedling niks dan diepe teleurstelling voel;
wat een 'gemaakte' plaat... Irritant.

Starflyer 59 - Old
Erg aangename indiegitaren (hoe noemde de OOR-encyclopedie de stroming ook weer? Indie USA), fijne (zang)lijne en de frontman draagt en baard en is dus verantwoord ;-) Jammer
dat we over deze plaat weer niks zullen lezen in Nederland

Ik zou zo zeggen, Johannes, knock yerself out op dit forum. Wat is er zo biezonder aan deze plaat, aan deze band, aan deze baard? In 250 words or less, graag.

Starflyer 59 - Old

Misschien is Old wel de beste titel voor dit album. want SF 59 is 'oud'; ervaren in elk geval met zeven albums en een shitload ep's op hun naam. Opgekomen vanuit de reliscene was, is en blijft dit de parel die reguliere popliefhebbers (nog) niet hebben ontdekt.
De muziek op Old is op een bepaalde manier ook 'oud'; My bloody valentine, de pumpkins ten tijde van Gish en zelfs vleugjes 'Wish you were here' klinken door. De originele songstructuren, de beklemmend lekker lijzige stem van voorman Jason Martin (hij verdient zijn brood in mindere tijden overdag als vrachtwagenchauffeur) en de combinatie van gitaren, kale drums en toetsen maken het af. Dromerige muziek of droomuziek? Voor mij, beide.

En de dansmuziekskes tijdens Extrema te Aquabest, niets memorabels maar toch was het heerlijk dansjes doen in de zon.

die eerste en laatste twee toevallig een paar weken geleden gescoord voor midprice. lekker hoor, en 7th son is toch eigenlijk veel beter dan de critici toen verkondigden. en de solo's van adrian smith in wasted years en stranger in a strange land zijn helemaal geweldig! (maakt nu vuist met wijsvinger en pink omhoog)

Omar: Any thoughts on Abstract Thoughts?

Wel mijn Luomo vinyl-pakket binnen. Wat een geluid. :) En wat een hoes. ;)

Het label is Unschooled records. Een electronica label opgericht door een gepensioneerde internetmiljonair van net 40.

Surf eens langs op www.multi-panel.com (ook leuk is www.electronicscene.com/multi-panel en download de laatste paar nummers, die ook bovenaan staan)

(Genoeg reclame)

Oh dit is ook een mooie plek om te melden dat ik a.s. woensdag op vakantie ga en ik neem mee md's met Nick Drake, New Order, Jon Hassell, Tomasz Stanko, Orchestra Baobab, Guided by Voices, Belle & Sebastian, Spinvis ach het houdt maar niet op.
Dus mochten jullie me missen ik ben rond 17 augustus ofzo wel weer terug.

... ondertussen wacht ik bij NLStore al anderhalve maand op mijn vinylversie van Matthew Herbert.
When does the hurting stop?

Ik heb er lang over moeten filosoferen, maar toen ik er achter kwam dat Maurizio de plaat had gemastert gaf dat toch wel de doorslag. Dan is het zonde om hem niet op vinyl te nemen. ;)

Geen idee, het zou zo maar kunnen. Maar werkelijk elke dag werd tussen vier en vijf die Love-cover van Calexico gedraaid. Meestal tussen een tourflits een ellendige classique die iets met Frankrijk van doen had.