HOe erg is een gevallen held?

Message Bookmarked

Bookmark Removed

Kent u dat, gevallen helden?

Ik had zo'n held: Jay Farrar. Voorheen de frontman van Uncle Tupelo. In zijn Uncle Tupelo-tijd was hij de betere songschrijver en de betere zanger en liet hij briljante liedjes op plaat vastleggen. Na UT richtte hij Son Volt op, een band die een paar hele fraaie cd's op de wereld losliet. Niks aan het handje dus. Vorig jaar bedacht Farrar dat hij het ook wel solo af kon en bracht hij Sebastopol uit. Een weinig interessante plaat, maar goed, wat kon het schelen, iedereen heeft wel eens missertje. Het was tenslotte een held van me, dus ik was vergevingsgezind.

Vanmorgen hoorde ik Farrars nieuwe plaat, Terroir Blues. Wat een gierend, gapend saaie cd. Dezelfde tempo's, dezelfde melodieën, dezelfde slaapverwekkende arrangementen. Ik voelde bijna een soort boosheid, alsof een held me echt had laten zitten...

Kent u dat?

― Leon (Leon), Friday, 12 September 2003 21:49 (twenty-two years ago)

Mij schiet vooral Neil Young te binnen. Freedom was zijn laatste relevante (want laten we niet belangrijk gaan doen over ragged glory). En Jay Farrar inderdaad. Al weet ik dat sommige kenners (was het niet Dielemans?) Sebastopol fan-TAS-tisch vinden. Ik heb het geprobeerd, keer op keer....

Overigens ben ik wel benieuwd wat de eeuwigheidswaarde is van de laatste critically acclaimed verrichtingen van die andere UT helft. Yankee Hotel Foxtrot, zo esthetisch, zo gewaagd die productie maar onderliggend zijn het toch echt hele.....Ja inderdaad saaie liedjes die op een akoestische gitaar in ieder geval niet overeind blijven. Schoorvoetend hoor ik van mensen in de omgeving dat YHF toch inderdaad niet meer zo vaak naar binnen geschoven wordt. Leuk om een keer live te zien, dat wel.

Sorry, I get carried away. Gevallen helden, moeten er toch meer zijn...

― Olaf K., Friday, 12 September 2003 22:53 (twenty-two years ago)

Jay Farrar bakt er inderdaad niets meer van, helaas. En Yankee hotel Foxtrot lijkt me inderdaad nogal overschat. Ik draai 'em bijna nooit, maar als ik hem draai is ie wel mooi, doch saai.

Verder zou Hans Teeuwen (ik weet: het is geen muzikaal voorbeeld) wel eens de gevallen held kunnen worden, zijn laatste activiteiten op televisie met Gumbah en die andere knakker van R.A.M waren moeilijk verteerbaar. Heeft ie eigenlijk nog een nieuw theaterprogramma gemaakt?

― arnout, Friday, 12 September 2003 23:25 (twenty-two years ago)

(want laten we niet belangrijk gaan doen over ragged glory).
'Ragged Glory' vertoeft al sedert 1990 in mijn top 5 van beste platen ooit.
'Are you passionate' van vorig jaar was zo ontzettend beroerd dat ik nu 'Greendale' niet meer durf te gaan luisteren. Neil zou wel eens zo'n gevallen held kunnen gaan worden inderdaad.

Evenals Nick Cave trouwens. 'Nocturama' is een eersteklas wanproduct, had nooit uitgegeven mogen worden. Zijn jaren 90 platen zijn nog redelijk tot goed te noemen.

Verder zou Hans Teeuwen wel eens de gevallen held kunnen worden, zijn laatste activiteiten op televisie met Gumbah en die andere knakker van R.A.M waren moeilijk verteerbaar.
Ik vond 'Poelmo, slaaf van het zuiden' bij vlagen briljant. Vooral die sketch over De vereniging ter bevordering van het stalken van Emanuel Steltens. Zelden zoiets grappigs gezien de laatste jaren.

― Marcel Verhoeven (Marcel Verhoeven), Saturday, 13 September 2003 00:06 (twenty-two years ago)

Evenals Nick Cave trouwens. 'Nocturama' is een eersteklas wanproduct, had nooit uitgegeven mogen worden. Zijn jaren 90 platen zijn nog redelijk tot goed te noemen.

Door 'Babe, I'm on Fire' en 'Dead Man in My Bed' haalt die mij nog net een 5,5.

Verder zou Hans Teeuwen (ik weet: het is geen muzikaal voorbeeld) wel eens de gevallen held kunnen worden

Die heb ik nou nooit leuk gevonden. Maar ik versta ook nooit een zak van wat hij allemaal uitkraamt, het is allemaal mompeldemompeldemompel met een gek stemmetje en een Brabants accent en DAN 1 ZIN SCHREEUWEN (die versta ik wel). Dat zou een reden kunnen zijn.

― Martijn ter Haar (wmterhaar), Saturday, 13 September 2003 07:01 (twenty-two years ago)

Die Poelmo serie was bijzonder grappig. Vooral ook de achter de schermen scenes. :D
Laatst was denk ik de 1 na laatste Hans Teeuwen show op tv.. Die was niks.. Maar hij heeft daarna geloof ik alweer een nieuwe gemaakt en die moet ik nog zien.

― Ludo (Ludo), Saturday, 13 September 2003 08:51 (twenty-two years ago)

Qua Hans Teeuwen, die malligheid met Gummbah en die masochist op tv was niks, maar zijn derde theatershow vond ik beter dan zijn tweede (maar misschien moet je adhd hebben voor die derde) en hij is nu zijn vierde aan het uitproberen. Ik vind hem een genie, maar god allemachtig, laat-ie eens een goeie regisseur in dienst nemen die zegt: 'Hallo Hans, hier is de irritatiegrens nu wel bereikt.'

Gevallen held: Johan Cruijff, sorry maar dat moest er even uit.

― Nanne Tepper (Nanne Tepper), Saturday, 13 September 2003 10:45 (twenty-two years ago)

nanne, haal je misschien wat teeuwen-shows door elkaar? volgens mij was trui zijn derde en dat dan weer wel zijn vierde, waarbij die laatste een stuk leuker is. Zijn eerste hard en zielig blijft wat mij betreft onovertroffen.

― bas (bas), Saturday, 13 September 2003 11:02 (twenty-two years ago)

Maar ik versta ook nooit een zak van wat hij allemaal uitkraamt, het is allemaal mompeldemompeldemompel met een gek stemmetje en een Brabants accent en DAN 1 ZIN SCHREEUWEN (die versta ik wel)

Ik versta hem dan wel en moet er toch meestal om lachen, maar je omschrijving legt wel precies Teeuwens zwakte bloot: veel gekke stemmetjes en geschreeuw.

Zijn eerste hard en zielig blijft wat mij betreft onovertroffen.

Voor mij ook

― arnout, Saturday, 13 September 2003 12:32 (twenty-two years ago)

Bas, dat zou kunnen, ik heb het (en ze) niet helemaal op een rijtje. Maar de show 'Dat dan weer wel' vond ik heel erg goed, al blijf ik pleiten voor een strakke regisseur.

― Nanne Tepper (Nanne Tepper), Sunday, 14 September 2003 07:56 (twenty-two years ago)

Genoeg gevallen helden. Het post-Jesus and Mary Chain project van jamc-voorman Jim Reid, "Freeheat" gaat eigenlijk nergens over. Ondanks Nick Sanderson (ex-Gun Club, ex-Earl Brutus) op de drums timmert. De laatste platen van The Cure zijn als een K3-karaokeset met een flanger, ook kut met peren dus. Depeche Mode-toetsenist Martin Gore spant de kroon. Wat die presteert doet niet onder voor - pak 'm beet - Gordon.

Dus moet je die platen uit 1984 nog maar 'ns spelen om ze te sparen.

― thomas van aalten, Sunday, 14 September 2003 09:34 (twenty-two years ago)

Ik heb ooit een held op het podium zien vallen.
Het was in Ahoy en die held heette (en heet trouwens nog steeds) Lou Reed.
"Set The Twilight Reeling" was al een twijfelgeval maar dat concert was echt om te huilen.

Ik heb nog steeds de moed niet verzameld om "The Raven" eens te gaan luisteren....

― Andre Kuijpers (Andre Kuijpers), Sunday, 14 September 2003 14:21 (twenty-two years ago)

Ik ben geen diehard fan maar ik vind The Raven (de dubbelcd-editie) af en toe zeer goed.

― Nanne Tepper (Nanne Tepper), Sunday, 14 September 2003 15:36 (twenty-two years ago)

Ik heb ooit een held op het podium zien vallen.

Ik ook.
Mark E Smith lazerde 'n paar jaar terug in 013 al tijdens het eerste nummer over de keyboard van z'n lief.

― Marcel Verhoeven (Marcel Verhoeven), Sunday, 14 September 2003 17:01 (twenty-two years ago)

Ben afgelopen jaar speciaal naar Groningen afgereist voor een godvergeten Rhythm & Blues night waar Jay Farrar aanwezig was. Oeioeioei, dat was inderdaad niet je van het. Gevallen helden te over, maar Nocturama was toch zo slecht nog niet? De twee genoemde nummers en Bring it On tillen de plaat toch wel aardig op weg richting een zeventje? Gevallen helden... Zijn dat ook al die bands of zolo-artiesten die iedere keer een iets mindere plaat maken? Noemen we Pete Droge (waar is die man gebleven?), Bettie Serveert, Jayhawks (hoewel die laatste niet onaardig was) en Suede. Bands waarvan je de nieuwelingen ritueel aanschaft om het schijfje dan in de afdeling 'vergetelheid' in je cdkasten te zien belanden.

― eelco, Sunday, 14 September 2003 17:19 (twenty-two years ago)

Het kan ook anders! Zo heeft Grant-Lee Philips, eerst voorman van Grant-Lee Buffalo vorig jaar een prachtige plaat uitgebracht. Mobilize. Mijn persoonlijke zomerplaat van vorig jaar.
Maar blijkbaar was ik de enige in Nederland die die plaat gekocht heeft. heb er nog noooit iemand over gehoord..

― Hotel Lives (Hotel Lives), Sunday, 14 September 2003 21:28 (twenty-two years ago)

Je weet dat dat niet waar is Hotel... ;)

― Andre Kuijpers (Andre Kuijpers), Monday, 15 September 2003 06:12 (twenty-two years ago)

'Are you passionate' van vorig jaar was zo ontzettend beroerd dat ik nu 'Greendale' niet meer durf te gaan luisteren. Neil zou wel eens zo'n gevallen held kunnen gaan worden inderdaad.

Van wat ik tot nu toe van Greendale heb gehoord kan ik zeggen dat ie beter is dan Passionate, al is dat niet zo moeilijk. Verder denk ik dat de live acoustische solo uitvoering van Greendale beter is dan het reguliere Crazy Horse album, maar ik ben dan ook nooit zo'n CH liefhebber geweest. BTW Niemand liefhebber hier van Silver & Gold (uit 1999 ofzo...), past m.i. prima in het rijtje On the beach, After the goldrush en Harvest.

Mijn gevallen held: David Grohl. Als drummer van N was hij fantastisch, die eerste Foo Fighters plaat was briljant. Daarna viel hij als een baksteen en als je hem tegenwoordig op het podium ziet kijk je naar een reincarnatie van Angus Young. Schande.

― Maarten (sivle79), Monday, 15 September 2003 07:12 (twenty-two years ago)

"Ik heb ooit een held op het podium zien vallen.
Het was in Ahoy en die held heette (en heet trouwens nog steeds) Lou Reed."

Inderdaad... sjezus, d'n Lou is nu als een pompbediende die esoterische waar aan de man brengt... zag ik hem met een tibetaanse monnik op het podium die ballet deed met een bamboestok terwijl Reed een wereldmuziekversie deed van 'Perfect Day'. Berlin en Transformer smolten stukje bij beetje weg, alsof hij ze nooit had gemaakt en alleen maar onthouden zou worden als murmelkoning in het land der Celine Dions, Michael Boltons en Crowded Housen.

― thomas van aalten, Monday, 15 September 2003 08:55 (twenty-two years ago)

En niet dat Andy Taylor van Duran Duran nou zo interessant was - Nick, John en Simon vormden uiteraard de kern, maar Andy heeft een heel, heel, heel, HEEL erge soloplaat gemaakt, 'Thunder'. Mr. Big is van een hemeltergende schoonheid in vergelijking met die shit.

Maar dat John samen met Robert Palmer ging werken, is ook een steek in de rug.

― thomas van aalten, Monday, 15 September 2003 09:00 (twenty-two years ago)

Waar ik wel benieuwd naar ben: is er iemand anders die de nieuwe cd van Jay Farrar gehoord heeft? Meningen?

― Leon (Leon), Monday, 15 September 2003 10:19 (twenty-two years ago)

De RHCP zijn mijn hardst gevallen helden. Ik vind alles wat ze post-Slovak hebben gedaan verschrikkelijk, en dan ook nog eens in een steil oplopende lijn van ergte. Prince was jarenlang mijn gevallen held maar is nu gelukkig sterk aan het terugkomen. Desondanks blijven platen als Come (extra slechte dingen uitbrengen om je platenlabel een trap na te geven) een smet op mijn heldenverering. Wat heb je nog meer... ik was en ben idolaat van de Pixies maar heb na headache nooit meer een Frank Black-plaat geluisterd. De Manic Street Preachers waren circa The Holy Bible helden van me en nu vind ik ze zo saaaaaaaaai. (Die plaat is trouwens ook snel gedateerd) (Hoewel die best leuk was. Misschien was dat het wel, 'best leuk') Kwa ZIEN vallen: Cornershop. Hun platen heb ik na een concert in Den Haag nooit meer opgezet, wat een stelletje ongeinteresseerde hufters zeg.

― timmyhectic, Monday, 15 September 2003 11:10 (twenty-two years ago)

Zo heeft Grant-Lee Philips, eerst voorman van Grant-Lee Buffalo vorig jaar een prachtige plaat uitgebracht. Mobilize. Maar blijkbaar was ik de enige in Nederland die die plaat gekocht heeft.

Nee hoor, en je hebt gelijk. Maar je vergeet te zeggen dat-ie daarvóór al een solo-plaat had gemaakt die weinig bijzonder was. Om nog maar te zwijgen van al die platen van GLB die na het debuut toch steeds grotendeels tegenvielen...

― Crispijn, Monday, 15 September 2003 11:31 (twenty-two years ago)

het land der Celine Dions, Michael Boltons en Crowded Housen

Kom bij mij *niet* aan Crowded House. Het songschrijverstalent van Neil Finn hoort nmm echt niet in dit rijtje thuis.

― Andre Kuijpers (Andre Kuijpers), Monday, 15 September 2003 12:49 (twenty-two years ago)

Tja, ik wil niet zeggen dat ik Crowded House wekelijks draai, maar om die band nou te noemen naast Celine Dion en Michael Bolton, nee, dat slaat nergens op.

― Leon (Leon), Tuesday, 16 September 2003 07:20 (twenty-two years ago)

Er zijn ook van die artiesten die zich steevast meer van het epicentrum begeven maar die wel hele goeie platen zijn blijven maken. Zo schijnt dat althans. Grant lee philips is daar een goed voorbeeld van. Lloyd cole een andere. Het heeft me er nooit toe aangezet dat late werk toch maar eens te beluisteren. Fout?

― Olaf K., Tuesday, 16 September 2003 07:24 (twenty-two years ago)

Ik heb toevallig laatst ergens gelezen dat de laatste van Lloyd Cole zeer pruimbaar is... Maar ja, can't testify.

― Leon (Leon), Tuesday, 16 September 2003 08:19 (twenty-two years ago)

Trouwens, gevallen 'helden'. bekende mensen dan maar. Celine Dion in het casino???

― Hotel Lives (Hotel Lives), Tuesday, 16 September 2003 13:03 (twenty-two years ago)

Ik begin te geloven dat Ryan Adams de volgende voor mij gaat worden. Op het van zijn site gratis te downloaden nummer van zijn nieuwe plaat klinkt hij nog het meest als The Manic Street Preachers. Gaan er natuurlijk weer twee mensen zeggen "wat is daar mis mee?". Nou, een hele hoop als je Olaf K. bent.

― Olaf K., Thursday, 18 September 2003 14:03 (twenty-two years ago)

Misschien moet JIJ je horizon is verbreden Olaf, dan steeds hetzelfde (treur) liedje te zingen.

― Koos, Friday, 19 September 2003 13:12 (twenty-two years ago)

Wat je wilt zeggen is: "Olaf, luister eens een keer echt naar the manic street preachers." Nou ik zal er eens over denken. Welk treurliedje trouwens, Koos?

― Olaf K., Monday, 22 September 2003 11:57 (twenty-two years ago)

Misschien was ik wat kort door de bocht Olaf, maar ik vind dat een artiest nooit steeds dezelfde platen moet maken. Ryan Adams is ZO getalenteerd (tekstueel niet zo, maar goed) dat ik het een belediging vind als men van hem verwacht in de akoestische gitaart + mondharmonica sfeer te blijven (hoe mooi dat ook is).
En Manic Street Preachers vind ik ook fucking awful.

― Koos, Monday, 22 September 2003 16:24 (twenty-two years ago)

Ik ben een van de weinigen in mijn omgeving die Gold een hele mooie plaat vind. Dus dat mondharmonica enzo gaat niet echt op. Van mij hoeft het ook echt niet allemaal traditioneel te klinken. Wat me wel opvalt is dat als de alt.country helden het alt.country pad verlaten de LIEDJES toch stukken minder worden. Zie Jay Farrar, zie Ryan Adams, zie the Jayhawks (die inmiddels zo ver zijn dat ze weer een stap terug maken). En zie wat mij betreft ook Jeff Tweedy. Leuk hoor dat artistieke foxtrotmeesterwerkje, maar op die vorige platen stonden toch memorabelere liedjes.

Hmmm...teksten van ryan adams. Come pick me up is toch heel fraai? En factory girl. Maar dit zijn misschien de krenten.

― Olaf K., Tuesday, 23 September 2003 06:37 (twenty-two years ago)

Gold! (Gold) Always believe in your souhoul. Wereldnummer. Nooit geweten dat dat van Bryan Adams was. :-)

― timmyhectic, Tuesday, 23 September 2003 11:32 (twenty-two years ago)

Verrek! Bryan Adams en Ryan Adams. Da's maar 1 letter verschil, hahaha. Je bent de eerste die me erop wijst.

― Olaf K., Tuesday, 23 September 2003 14:22 (twenty-two years ago)

You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.