Week 37

en ik ga toch nog maar een keertje naar Peaches luisteren...

Zou ik maar doen want er komt binnenkort een wet dat alle mannelijke Subjectivisten Peaches in hun lijst moeten hebben staan. ;) Wat ik niet begrijp: dat mens heeft toch crossover potentie (richting hitparade bedoel ik) als de neten?

Ik weet dat Martijn (Grooten) op een thread een keertje de html-code voor links heeft gezet, maar ik heb me rot gezocht naar die desbetreffende thread zonder te vinden. Bij deze dus ouderwets overtypen of copyen (vooropgesteld dat iemand in een country-tearjerker geinteresseerd is).

Verder The Strokes weer eens gedraaid, blijft een steengoed album. Hun nieuwe single echter is kut en ik hoop niet dat deze representatief is voor hun nieuwe album.

<i>cursief</i>
<b>vet</b>
<a href="..">link</a>

En effe detailneuken: Hotel, het kind in de hoek is een jongetje. :-)

Serge Gainsbourg - Musiques de Film
Serge Gainsbourg - Geilen met Gainsbourg
De eerste een Phillips verzamel-LP, de 2e een Auguzte verzamel-CD, waarvoor dank! Een aantal doublures, waarvan met name "Cannabis" niet onvermeld dient te blijven. Gvd wat een mooie track. Gainsbourg over een combi van T.Rex en Roxy Music, Glam uit 1970! Superbe.

Dizzee Rascal - Boy in da Corner
Basement Jaxx - Kish Kash
Inzinkers vanuit week 36.

Manuel Göttsching - E2-E4
Nog slechts eenmaal beluisterd maar tot nu toe is de indruk niet al te best. Saai!

David Bowie - Reality
Toch een wat andere richting op na "Heathen", iets meer rockerig. Maar dan wel op de dwarse tegendraadse manier die ik van 'm ken: het wringt af en toe weer zo lekker. "New Killer Star" met z'n subtiele achterwaardse gitaarlikjes in de achtergrond, killer-cover "Pablo Picasso", "Never Get Old". Wat een openingstrio. Afsluiter "Bring me the Disco King" is verrassend. Plaatsing in het Bowie-oeuvre: in de triangel gevormd door Scary Monsters-Lodger-Heathen.
Zoot Woman - Zoot Woman
Fantastische opvolger van "Living in a Magazine"! Wat meer de diepte in qua geluid (new wavy, kraut).
the Rapture - Echoes
Lekker dwarse postpunk-electro plaat. En "Open up your Heart" is beslist geen wrat want een song met Ziggy's "Five years"-beat als basis!

Oh maar dat is normaal! De eerste keer denk je: defuck?!? Dit 60 minuten lang? Gewoon blijven opzetten, de plantjes water geven, boekje lezen, strijken en dan opeens hoor je dat het de hele tijd heel subtiel veranderd.

adam green dus, ik heb me de cd een beetje aan laten praten maar hij wordt steeds beter en behoort absoluut tot het mooiste (en eenvoudigste) wat ik dit jaar heb gehoord.

Hall & Oates - Best of
Geweldig natuurlijk. De eerste 12 nummers zijn louter hoogtepunten: van She's gone tot Private Eyes tot One and One.

Bic Runga - Beautiful Collision
Tori Amos style.. Een handvol aardige nummers, waaronder Elections night.

Pimmon - Snaps, Crackles, Pops
Ik was er voorlopig nog niet zo van onder de indruk als Jacob Haagsma. Aardige electronische manipulaties, maar er is al beter werk op dit vlak uitgekomen dit jaar.

The Books - Thought for Food
Plaat van vorig jaar nog. De mp3's die toen online te downloaden waren blijven fantastisch, de andere nummers zijn aardige fillers. (Met 1 of 2 lichtpuntjes)

Vorige wel. Nieuwe nog niet. Als zanger John nog steeds de indierockliedjes doet en zangeres Toko de electropopliedjes, dan lijken ze misschien wel op elkaar.

Eén plaat is geen lijst:

Envy - A dead sinking story [2lp]
Gieren en brullen met deze Japanners. Een lach kan er niet af. Gitaren die van heel hard naar heel zacht (en andersom natuurlijk) gaan. Cliché's per strekkende meter, maar wel intens, man.

Ja dat deed ik dus ook, zonder resultaat dwz: ik heb iedere mogelijke variant uitgeprobeerd, inclusief die en dat maal heel erg veel keer, de ergernis groeiende.
Mischien is het mijn internetbrowser die het niet ondersteund, maar vraag me niet hoe dat komt: het quoten lukt wel.
Maar ik maak er nogal een vevelende gewoonte van telkens met non muzikale boodschappen op dit forum te stappen, dus wat mij betreft is het wel goed. (wat kan mij die link in vredesnaam schelen).

de vermelding dat die nieuwe Travis vol met prachtliedjes staat!.

Dat kan ik me eerlijk gezegd maar moeilijk voorstellen: Travis en prachtliedjes??

grappig zinnetje: pleonastisch

Na alle discussie blijft voor mij het nummer Katastrofen van deze EP legendarisch, wie kan er Noors? Volgens mij moet de tekst erg grappig zijn. Verder bevat dit nummer alles wat Kaizers Orchestra leuk maakt (inclusief de olievaten..).

Pleonastisch? Uhm, da's toch groen gras en zo? Dit is eerder tautologisch......dit uiteraard geheel terzijde

Maar David Bowie heeft nog wel enigszins de stem voor zoete liefdesliedjes. Die zanger van The Rapture is wel vol te houden zolang hij lekker blèrt, maar hij moet niet de crooner gaan uithangen. Dan gaat het 3x door de pijngrens.

Is dit echt wel een goed album, ik hoor er nog niet veel goeds over. Vond dat nummer met Kelis ook wat saai.

Is dit echt wel een goed album, ik hoor er nog niet veel goeds over. Vond dat nummer met Kelis ook wat saai.

Hier kun je het album online beluisteren.

Zelf vind ik het geweldig, speels en synthetisch, maar als je geen fan van jaren 80 electro-pop misschien is het saai.

Een paar recensies:
http://pitchforkmedia.com/record-reviews/r/richard-x/x-factor.shtml
http://www.guardian.co.uk/arts/reviews/story/0,11712,1026930,00.html
http://www.playlouder.com/review/+presentshisxfact/

Explosions In The Sky Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever (CD): In afwachting op de officieele tweede EITS CD maar weer eens deze opgezet.
Os Mutantes Os Mutantes (CD): Geleend van een vriend, en het moet gezegt worden dit is lekkere/geschifte/briljante Tropicalia.
Love Forever Changes (LP): Een wel erg late ontdekking van een van de allermooiste platen OOIT!!!
Unwound Leaves Turn Inside You (CD): Met schaamte moet ik toegeven dat dit mijn eerste en (tot nu toe) laatste Unwound CD is, maar wat voor een!

Je hebt gelijk denk ik, haal ze altijd door elkaar....dit uiteraard ook geheel terzijde; -)

De film kunnen we nog niet bekijken, de soundtrack kwam wel uit vandaag. Vier nieuwe nummers van Kevin Shields: City Girl, Goodbye, Ikebana, Are You Awake. Niet briljant of schokkend, maar gewoon weer erg goed. Daarbij smelt ik direct als ik Shields hoor zingen en zuchten in het dromerige City Girl (zou op de Glider EP kunnen staan). De andere drie zijn korte ambientstukken. Daarnaast doet Death in Vegas (Girls) wat Schnauss en M83 eerder dit jaar ook al goed deden. Air en met name Sebastian Tellier leveren ook prima werk af.

Belle & Sebastian - Dear Catastrophy Waitress (mp3)

Erg goed album. Zó wil ik B&S horen. Geen grollen als Jonathan David van het akelig middelmatige "Fold your hands child...", nee. Er heerst een erg prettige, losse sfeer op dit album, en ondanks het zo bekende bandgeluid is het toch weer een tikkie anders. Het klinkt alsof producer Trevor Horn niet een overduidelijk stempel heeft willen drukken op de plaat, which is good. Instant niet-uit-je-kop-te-krijgen melodiën, veel jaren ’70 associaties en een afsluiter met een onvervalst M.O.R.-refrein. Bries door je haren, zon in je gezicht.

Stars - Heart
Rechenzentrum – Director’s Cut
Peaches – Fatherfucker

Zeg Hotel Lives, heb je bij je Fuck album net zo'n schattig doosje gekregen als ik? Met een stukje kauwgum, een plastic vlieg, een kleurboekje, een mini-ratelaar en een microflesje Spaanse Vlieg? :-)

Ben B&S nu nog maar eens aan het beluisteren. Blijf het toch minder dan vorige albums vinden. Ik ben er nog niet helemaal uit of dat aan mij of aan de band ligt.

Elite-Fireside
Riep ik na het concert al dat ik waarschijnlijk de vorige plaat beter zou gaan vinden dan hun meest recente werkstukje, blijkt dat voorgevoel te kloppen. Hemelse plaat.

Experimental jetset, trash and no star-Sonic Youth
In het kader van de Sonic Youth verzameling. Niet hun beste, maar toch vermakelijk.

Let's play boys and girls-Seedling
Volgens mij de beste Nederpop plaat van het jaar. Kan hem maar met moeite uit de speler krijgen.

Hope is important/The remote part-Idlewild
De eerste en hun meest recente derde, uit de goedkoop bakken gevist. Powerpop? Punkpop? Whatever, gewoon hele fijne gedreven rock. Zeer symphatiek bandje dit Idlewild. I am a message van Hope... is al een tijdje niet uit mijn kop te krijgen.

Two conversations-The Appleseed Cast
Ik vind dit een erg leuke emocore plaat (hoewel, haal dat -core gedeelte maar weg), maar kan me goed voorstellen dat je na drie nummers uitgeluisterd bent op de klagerige zang en de enigszins overdreven emo-teksten. Ikzelf ben wel aardig ingepakt door het fijn hese stemgeluid van de zanger.

Verder: die nieuwe van The Strokes vind ik nog niet eens zo slecht. Nog verder: iemand nog interessante metal- dan wel post-hardcore/screamo tips?

Burn By The Sun, Burst, Razor Crusade (Nederlands antwoord op de Belgische meesterzet van Circle) en Harmful (meer Helmet-achtige noiserock).
Verder ben ik erg te spreken over de nieuwe Skid Row - lekker meeschreeuwen met van die gang vocal refreinen - maar daar zal ik wel alleen in staan. Net als met GoDiva, een beetje gammele Judas Priest imitatie die juist zo leuk is omdat het een beetje gammel en naief is (zie MP3Check).

De trailer ziet er erg goed uit. Bill Murray in kurkdroge topvorm, met assistentie van Scarlett Johansson die ook wel raad weet met licht absurde droge humor (zie The Man Who Wasn't There en Ghost World).

Ons eigenste Malkovich natuurlijk. Net een nieuwe plaat uit. Erg indrukwekkend. The People Listening, Wonder is, op plaat, trouwens ook een naam om in de gaten te houden.

Verder, qua internationaal, ben ik erg gecharmeerd van wat ik zo ver heb gehoord van The Plot To Blow Up The Eiffel Tower. Het is basically hetzelfde gooi-en-smijt-werk als al het andere muzikale gooi-en-smijt-werk maar dan met af en toe een stukje saxomofoon. leuk.

The Handsome Family - Singing Bones
Zonder Brett en Rennie is de wereld een stuk lelijker, en saaier ook. Hemels geruststellend goed.

Nine Inch Nails - the Downward Spiral
Alleen de afsluiter nog weer eens gedraaid: 'Hurt'. Mijn kaarsje voor Cash, als het ware. Zonder Reznor was er geen 'Hurt' van Johnny. En zonder Queen, denk ik, geen Trent.

June Panic - Baby's Breadth
Vorig jaar al praktisch stukgedraaid, nu eens geluisterd of deze conceptplaat aardig zou kunnen zijn voor de zwangere buurvrouw. Ik denk van wel.

The Blow - The Concussive Caress
Alles wat AGFrigide zo ijselijk maakt nu in Amerika ontdooid boven een warm kampvuurtje. Ik kan nog wel even wachten met die Peaches.

Die plaat van My Morning Jacket is al uitgelekt. Kijk eens op Soulseek zou ik zeggen.

Thijs, kun je die Spider Rico-demo ergens kopen? En Beulah, op hun site staan een paar mp3's te beluisteren maar die vond ik nogal zeikerig klinken. Misschien is dat wat je met "minder lo-fi" bedoelt. Maar als je de cd via soulseek hebt en je vind 'm goed, lees dan vooral dit.

De site van hun label, dat is.

Bedoel je dit, Martijn? Nee, even serieus, ik weet hoe de meeste artiesten over downloaden denken, maar ik weet ook dat ik niet het geld heb om alles te kopen wat ik wil horen. Dus dan download ik maar en als ik ooit eens die cd van Beulah tegenkom voor een euro of 7 dan koop ik hem zeker. En die Spider Rico cd heb ik niet gekocht, maar geleend van een vriend van me. Hoe hij eraan is gekomen weet ik niet.

P.S. Tip: Dizzee Rascal staat voor 10 pond bij play.com als je niet de volle prijs wil betalen.

Gerard: ik luisterde gisteravond nog even - heb het hele album op de computer staan - en het klonk best oké eigenlijk. Niet zo mooi als Sinster denk ik, maar er staan een aantal erg mooie dingen op. Maar dan toch ook wel wat nummers die tegen het zeikerige aan liggen.
Dat artikel was niet zo goed geschreven destijds. Wat ik vooral wilde zeggen is dat ik na verloop van tijd altijd wat uitgekeken raak op bands, dat heeft eigenlijk niet zo veel met B&S te maken. Ik ga dus niet heel hard roepen: wow, over drie weken ligt de nieuwe B&S in de winkel, terwijl ik dat wel deed bij bijvoorbeeld Camera Obscura. Dat zegt meer over mij dan over de band. En ja, ik ben een snob. :-)

Je hoeft je tegenover mij niet voor je artikel te verdedigen. Het was misschien gechargeerd maar je punt was duidelijk, ik had er geen problemen mee, unlike some.
Er staan inderdaad twee rare nummers op, maar de rest vind ik echt erg goed. Na Fold your hands... - voor mij hun minste album - is dit toch wel een verademing. Het is coherent, een geheel. 3, 11 en 12 zijn briljantjes.

Ik raak ook uitgekeken op bands, geloof me. Bij B&S is voor mij blijkbaar nog niet zo ver :-)

Dizzee Rascal
Starsailor
The Clash - combat rock (skitterend)

O ja: die Peachesplaat vind ik echt één van de slechtste minst urgente overgehypte nonmuzikale werkjes van de laatste tijd.
En dat heb ik eigenlijk ook met Harco Pront: wat een tegenvaller.

KK5 van 15:
dw vw
01 01 - Venus Flytrap - My Friends The Insects + Danger
02 04 - A Perfect Circle - Weak and Powerless
03 03 - Holopaw - Abraham Lincoln
04 -- - Manta Ray - Take a Look
05 -- - The Cooper Temple Clause - Promises, Promises

En die demo.....ruige sjit!

iemand nog interessante metal- dan wel post-hardcore/screamo tips?

"Frigid Forms Sell" van Milemarker is wel een aanrader.

dat heb ik nou met alle garage-bands. Zo jammer, zou het best goed willen vinden. De hara-kee-rees en de husbands enzo.. maar nop.

Trasformed Dreams heeft net Green Hornet naar een MFSW laten overstappen omdat ze niet bij het label paste. Dat geldt dan ook voor Spider Rico denk ik.
Maar de band verdient zeker een label.

Dan is het inderdaad minder geschikt, want ik dacht vooral aan Green Hornet. Er zijn natuurlijk wel diverse garagelabeltjes, maar die zijn meer van de bier-vrouwen-auto's-garage. Ik vind Spider Rico daar toch te poppy voor.

Waarom brengt niemand mij dan op de hoogte als daar eens wat leuks te doen is ?

Ik vind ze op de demo eerlijk gezegd een beetje geforceerd overkomen. 'Hoor ons eens ontzettend garagerock klinken!' Dat gevoel krijg ik erbij.

OK, misschien zijn ze live erg goed. Maar maakt een studio-opname dat automatisch beter ?

Het is bij mij wel vaker voorgekomen dat na het live aanhoren van een band hun album ineens op zijn plaats lijkt te vallen. Bij The Cooper Temple Clause bijvoorbeeld (erg sterke nieuwe plaat overigens!).

En dan ga ik nu lekker mijn Cinematic Orchestra DVD bekijken die ein-de-lijk is gearriveerd ! :)