Live Forever

Ik vond hem erg leuk. De combi met o.m. Massive Attack is wat vergezocht, maar Liam/Noel en Damon zorgen voor mooie qoutes en het tempo van de film is goed.
Ik zou hem een 8- geven. Zeker de moeite van het kijken waard dus.
Vooral Liam is lachen, gieren, brullen...

Een aantal maanden geleden werd hij uitgezonden bij BBC. Die heb ik opgenomen op video. Het is zeker wat. Ook best wel hilarisch. Als fervent britpopper moet je 'm absoluut gezien hebben.

Wel vreemd trouwens dat hij al op de BBC was, voordat hij op het IDFA draaide. Dat hoorde ik ook al van een vriend van me.
Het neemt toch het speciale preview gevoel een beetje weg...

maar het is geen film die je per se in grootbeeld in de bioscoop moet zien. het zijn vooral Pratende Hoofden met af en toe een kort muziekframgmentje.

Als documentaire op zich is ie niet al te best, vind ik dan...de meeste verbanden zijn veel te vergezocht, en als tegen het eind Robbie Williams als nieuwe messias wordt aangekondigd, barst je helemaal in lachen uit...

Maar...er zitten inderdaad genoeg vermakelijke gasten en dito quotes in om het geheel leuk en onderhoudend te houden...mooiste moment: Liam Gallagher die eerst niet begrijpt wat er zo androgeen aan zijn appereance is (of wat androgeen uberhaupt betekent) en dan meldt: "I'm mad for me hair"...ook mooi om te zien hoe Damon Albarn zich realiseerd dat heel die Oasis-Blur vete wel heel belachelijk was, en Jarvis Cocker maakt natuurlijk weer de beste comments...opvallend aspect: het merendeel van de achtergrondmuziek die gebruik wordt in de film is van Pulps "This is Hardcore"...

Hij draaide al veeeeel eerder in de Britse bioscopen. Je kan 'm zelfs al lang op DVD en ik geloof ook VHS kopen.

Dat ie al veeeel eerder in de Britse bios draaide wist. Dat ie al op de BBC was vind ik toch nog een stap verder gaan...

Ook gewoon op de BBC gezien. Aardige docu (maar, nogmaals, lees John Harris' The Last Party voor het échte definitieve overzicht van de Britpopperiode).
Het opduiken van Robbie Williams was natuurlijk helemaal niet zo vreemd, hij nam inderdaad gewoon het Wonderwall-stokje over. Oasis had de Britpop al doen afdalen naar de diepten waar dhr. Williams zich toen bevond, die hoefde alleen dankjewel te zeggen.

Mooiste moment is de scene waarin Noel Gallagher eindelijk toegeeft dat Be Here Now een enorme kutplaat is. Het geluid van 6 eikels zwaar aan de coke in een studio, en iedere seconde dat die zanger even zijn bek houdt wordt dichtgesmeerd met een trompetje, gitaartje of strijkers. Zoiets. De definitieve recensie van het onding, wat mij betreft.

Kijken dus. Boodschap begrepen!